คุณยังศรัทธาในความรักอยู่ไหม ?

เราเป็นคนนึงที่มองว่าความรักคือสิ่งสวยงาม จนวันนึงความคิดนี้เปลี่ยนไป
     ความรักคือสิ่งที่สวยงามที่มันมาพร้อมความเจ็บปวด
     เกริ่นก่อนว่าตลอดเวลาที่มีความรัก เราเชื่อมั่นและมั่นคงในตัวคนรักมากโดยตลอด จนมันเกิดเหตุการณ์ครั้งแรก ที่แฟนอึดอัดใจเพราะเราทะเลาะบ่อย แล้วมีผู้หวังดีเข้ามาให้คำปรึกษาและให้ความเอาใจใส่จนเค้าเผลอใจไปชอบผู้หวังดีนั้น  ครั้งนั้นความรักเกือบพัง แต่เรารับรู้เรื่องนี้โดนเค้าสารภาพเองว่าจิตใจเปลี่ยนไป ขอโทษและพยายามกับมารักกันเหมือนเดิม ครั้งนั้นเราไม่อยากให้โอกาสนะ แต่มันคือครั้งแรกที่เค้าเผลอ จึงยอมให้โอกาสนั้นเพราะเค้าไม่ได้มีอะไรเกินเลยกัน แค่เหมือนคนแอบชอบแล้วอีกฝั่งมีทางทีจะเล่นด้วยเท่านั้น หลังจากนั้นกลับมาคบกันได้ 2 ปี โดยเค้ารักษาโอกาสที่เราให้ได้ดีมาก เค้าทำทุกอย่างให้เรากลับมารักกันได้แบบสนิมใจอีกครั้ง
    แต่นั้นแหละ คือสิ่งที่ทำให้ทุกอย่างมันจบลง เพราะที่ผ่านมาเค้าพยายามชดเชยที่ทำให้ความรู้สึกเราพัง เค้าทำดีจนเรารักมารักเค้าเหมือนเดิม เค้าก็รักเรามากๆ แต่พอเวลาเปลี่ยนคนก็เปลี่ยน บทจะอัดอัดเค้าก็อึดอัดขึ้นมา แล้วพยายามสร้างกำแพงระหว่างความสัมพันธ์ของเรา โดยที่เราไม่ได้รู้ตัวมาก่อนเลย เมื่อทะเลาะกันครั้งสุดท้ายทุกอย่างที่เค้าอึดอัดก็พลั่งพลูออกมา จนเรารู้สึกว่าถ้าขนาดเรา เรายอมเป็นคนถอยออกมาดีกว่า เราจึงตัดสินใจบอกเลิกทั้งๆทีรักมาก แต่รู้สึกว่ามันสุดทางแล้วจริง
     เราพยายามคุยกันถึงสาเหตุของการจบกันในครั้งนี้ เค้าบอกว่ามันไม่เกี่ยวกับใครเลยเกี่ยวกับเราสองคนล้วนๆ เราก็เชื่อใจเค้านะ ว่าเค้าจะไม่แทงข้างหลังเรารอบที่ 2 ก็ยอมจบแบบเจ็บๆ  จนเวลาผ่านไปไม่ถึงอาทิตย์กลายเป็นว่ามีคนใหม่เข้ามาเป็นที่ปรึกษาให้เค้าอีกแล้ว ไปไหนมาไหนด้วยกันแบบไม่เปิดเผยแต่ไม่ได้คบกัน  เราก็ทักไปคุยกับเค้านะ เค้าก็เล่าให้ฟัง แล้วย้ำว่าทุกอย่างมันเกิดหลังจากเราเลิกกัน ไม่รู้ทำไมเราก็ยังเชื่อ ทั้งๆที่ทุกคนบอกว่า มันน่าจะมีมาก่อนหน้านี้เเล้ว 😭
      ตอนนี้ไม่ได้หวังให้กลับมานะ แต่หวังว่าเค้ายังคิดถึงกันบ้าง ก็ไม่รู้ว่าหวังทำไม
สุดท้ายแล้ว เรากลัวว่าตัวเองจะไม่ศรัทธาในความรักอีก ควรจัดการกับตัวเองยังไงดีคะ