[CR] Kyushu 101 ตามไปชิมร้านมิชลิน 6 ร้านใน 3 เมือง ครับ

สวัสดีครับ สืบเนื่องมากจากช่วงที่ผ่านมาสายการบินแห่งชาติทำโปรโมชันลดราคาการแลกไมล์สะสมก่อนจะปรับเป็นอัตราใหม่ในเดือนตุลาคม ทำให้ผมซึ่งพอจะมีไมล์และเวลาเหลืออยู่บ้าง ตัดสินใจปุบปับตอนโค้งสุดท้ายกลางเดือนกันยายน จนเป็นที่มาที่ไปของรีวิวนี้ครับ
............................
"สวัสดีค่ะ การบินไทย ... ยินดีให้บริการ ไม่ทราบว่าวันนี้จะสำรองเที่ยวบินโดยสารไปยังจุดหมายใดดีคะ"
................
แล้วมันก็เหมือนอะไรบางอย่างกระทบที่ต้นสาย ผมมึน ๆ ลืมความตั้งใจกับศรีลังกาเพราะเหนื่อยเกินกว่าจะเข้าเมืองตอนเที่ยงคืน และออกจากโรงแรมตอนสี่ทุ่มในขากลับ ลืมโอซากาไปชั่วขณะเพราะเกิดความคิดชั่ววูบว่าปีที่แล้วก็เพิ่งมา วัดคิโยมิซึก็ยังบูรณะไม่เสร็จ ในความคิดตอนนั้นเริ่มเห็นดูไบเป็นทางเลือก วีซ่าและผู้เชิญเดี๋ยวค่อยว่ากัน ปักกิ่งตามมาติด ๆ แต่ความรู้สึกในใจบอกว่าเดี๋ยวเดือนหน้าก็ต้องไปเซี่ยงไฮ้ ฉะนั้นก็เลยอิดออด มอสโกแวบเข้ามาเร็ว ๆ แต่เพราะเวลาเที่ยวบินที่ถึงโดโมเดดาวาดึกกว่าเดิม และยังอยากได้ที่อากาศอุ่นหน่อย ก็เลยลังเลอีกหลายรอบครับ
........................
"ขอเป็นฟุกุโอกะครับ" แล้วภายใน 5 นาที บัตรโดยสารก็ส่งถึงอีเมลผมแบบงง ๆ ความงงดังกล่าวลากยาวมาทั้งการจองโรงแรมแบบมึน ๆ ตามมา การพยายามซื้อ JR North Kyushu Pass แบบขำ ๆ เดี๋ยวค่อยคิดทีหลังว่าไปไหน รวมทั้งการจองร้านอาหารที่ช่างยากเย็นและแต่ละร้านเปิดปิดหรือว่างเต็มไม่ตรงกันเสียที แต่สุดท้ายก็จองร้านหนึ่งดาวมาได้ 5 ร้าน และ 2 ดาวอีก 1 ร้านครับ

..............................
Oryori Furukawa
…………………….
ร้าน Oryori Furukawa อยู่ในย่านสุมิโดชิใกล้ศาลเจ้าและตลาดปลาครับ การจองทำได้ง่ายสุดคือผ่าน Pocket Concierge เว็บรับจองร้านอาหารสุดหรู สำหรับร้านนี้ดีหน่อยตรงที่ไม่มีค่าจองเพิ่ม แต่ก็ต้องเปลี่ยนเวลาอยู่หนึ่งรอบเพราะร้านเต็มครับ โดยระบบจะตัดเงินบัตรเครดิตเท่ากับราคาคอร์สอาหารไปก่อน และในวันจริงหากสั่งอะไรเพิ่มเติม เช่น เครื่องดื่ม ระบบของพ็อคเก็ทกงซิแอร์จก็จะตัดบัตรเพิ่มตามมาอีกรอบครับ


....................
เชฟฟุรุกาวาตามชื่อร้าน ไม่ใช่สิ ร้านตามชื่อเชฟที่ฝึกปรือในร้านดังที่โอซากากับอาหารแบบไคเซกิดั้งเดิม​อยู่นาน จนมาเปิดร้านที่ฟุกุโอกะเมื่อปีกลาย แล้วก็ได้ดาวพรวดสองดวงในคราวเดียว คงจะการันตีถึงความเทพไม่น้อย เข้าร้านปุ๊บพนักงานมีสี่คน คือ เชฟผู้หญิงหนึ่งเดียวน่าจะภรรยาเชฟ แล้วลูกมือชายหนุ่มอีกสอง ที่นั่งมีตรงเคาน์เตอร์ 6 ที่ และแบบห้องอีกสองห้อง​ ห้องละสี่คน ร้านอยู่ในย่านที่อยู่อาศัยและห้องแถวร้านค้า เดินแหวกลานจอดรถก็จะเห็นร้านที่ชั้นล่างตึกแบบไม่คิดว่าจะติดดาวได้ ส่วนอัธยาศัยของ​พนักงาน​ดีมากทุกคน ทักชื่อผมถูกด้วย แหงล่ะ​ อีกสองห้องเป็นญี่ปุ่น และตรงเคาน์เตอร์อีกสามก็เป็นคนญี่ปุ่นหมดครับ

...................
เครื่องดื่มเป็นชาอู่หลงเย็น ราคา 500+ อันนี้ทราบเพราะมาตัดบัตรเพิ่มทีหลัง ก็ชาอู่หลงธรรมดาไม่มีอะไรพิเศษ ระหว่างนี้ก็นั่งดูเชฟทำกับข้าวไป โดยไม่มีเมนู เพราะเป็นคอร์สโดนบังคับกิน ทุกอย่างสะอาดสะอ้าน เชฟทำไปก็ชิมไป คอร์สแรกสุดเป็นสาหร่ายกับผักใบเขียว ในน้ำปรุงแบบดาชิเย็น ๆ โรยหน้าด้วยปลาแห้งญี่ปุ่นด้านบน ฟังดูเหมือนธรรมดา แต่ความดีงามคือผักที่เป็นแบบสาหร่ายนุ่มกรึบกับผักใบเขียวกรอบมันตัดกันดี (เชฟทั้งบีบทั้งขยำจนจับตัวเป็นก้อนก่อนเอาลงถ้วย 555) และน้ำดาชิเย็นนั้นเพิ่มความสดชื่นอีกขั้นด้วยไม้เด็ดคือ วาซาบิอ่อน ๆ ครับ

..................
คอร์สสอง มาเป็นถ้วยคือซุป เป็นลูกชิ้นกุ้งกับไข่ เห็ดหูหนูขาว เห็ดมัทสึตาเกะและยูซุฝานบาง เอาตรง ๆ ผมว่าจืดไป ตัวลูกชิ้นสัมผัสที่เป็นกุ้งน้อยไปนิด ไม่ค่อยถูกใจผมเท่าไร ได้แต่ความเป็นไข่มากกว่า ขณะที่น้ำแกงก็แอบจืด แต่มาเซอร์ไพรส์ตอนที่พอทานรวมกันแล้วกลั้วในปากนานขึ้นหน่อย รสมันจะค่อย ๆ ออกมามากขึ้นจนถึงรสจืดระดับสุดท้ายที่ผมว่าแต่ “เกือบจะกลมกล่อม” ครับ

.......................
จานสามเป็นจานปลาดิบ มีปลาหมึกยืนพื้น ผมไม่ชอบปลาหมึกสดยังว่าอร่อย และให้กินกับน้ำจิ้มหัวไช้เท้า เข้ากันมาก ขณะที่อีกอย่างเป็นโบนิโตมีการทอร์ชด้วยไฟเล็กน้อย ตัวนี้ให้ทานคู่กับโชยุ วาซาบิที่ขูดสด ๆ และใบชิโซซอย นับว่าเป็นการเปิดโลกผมอีกแบบว่าของดิบแต่ละอย่างมีเครื่องจิ้มต่างกัน (เดี๋ยวร้านอื่น ๆ ที่จะรีวิวก็มีเครื่องจิ้มแปลก ๆ อีก) ปลาดิบสดมาก จะเก็บไว้ในกระบะไม้ ผ้าขาวบางคลุมก่อนปิดกล่อง และเก็บในตู้ที่คุมอุณหภูมิ แม้จะอร่อย แต่ผมสงสัยมาก ๆ ว่าทำไมทุกโต๊ะได้ปลากะพงแทนโบนิโต ไม่รู้ว่าเชฟรักเกลียดหรือหลีกเลี่ยงการปฎิบัติเยี่ยงคนชาติ แต่ไม่เป็นไร มันอร่อยเลยอภัยให้ครับ 

........................
จานต่อมา มาเป็นกล่อง ถ้ามาหลายคนจะเป็นถาดใหญ่ ๆ เป็นของทานเล่นรวมสี่อย่าง อย่างแรก เป็นไข่หอยเม่นกับปูเสิร์ฟเย็น อร่อยมาก กินแล้วเห็นสวรรค์รำไร รสหนักเข้มข้นแต่ไม่คาว จานข้าง ๆ เป็นไข่หวานแบบเนียนเด้ง เหมือนกินคัสตาร์ดฟัวกราส์ ข้าง ๆ กับเป็นซูชิแบบอินไซด์เอาท์ คือเอาปลามาพันรอบนอกแทน อร่อยอีกแล้ว อีกจานเป็นมะเขือทอดพร้อมถั่วแระญี่ปุ่นทอดกับพิวเร่ขิง อันนี้กรอบนอกนุ่มใน พิวเร่อร่อยตัดเลี่ยนน้ำมันได้ดี สุดท้าย ไข่แซลมอนหรืออิกูระรสชาติกลาง ๆ และไข่แดงต้มแบบยางมะตูมที่เอามาแต่ไข่แดง รสหนักและริชมาก ๆ ถูกใจผมที่สุดครับ

...................
จบคอร์สสี่ ขึ้นคอร์สห้า ควันคลุ้งครัวแต่ระบบดูดควันดีอยู่ เป็นปลาซาวาระหรือปลาอินทรีย่างซีอิ๊ว ข้างนอกดูแห้งแต่หนังกรอบ แต่พอเคี้ยวเท่านั้นแหละฉ่ำทั้งปาก พร้อมรสของซอสและปลาเต็มเปี่ยม จานนี้ก่อนกิน เชฟจะเอามาโชว์บนตะแกรงในเตาเล็ก ๆ ให้ดู ถ้าเราพอใจก็พยักหน้าหงึกหงัก เชฟก็จะไปเอาลงจานให้ รับประทานกับเอดามาเมะย่างเช่นกันครับ

..............
ต่อคอร์สหก เป็นผักตุ๋นครับ ธรรมดามาก ฟักเฉย ๆ ที่นี่ไม่ตุ๋นจนนุ่ม แต่ตุ๋นแล้วฟักยังกรอบ ส่วนบวบตุ๋นนุ่มไป แต่ที่ดีที่สุดคือฟักทองมีความนุ่มปนเหนียวเด้ง ๆ ของเนื้อฟักทองสู้ฟัน และฟักทองที่เลือกก็หวานมันอร่อยดีเลยครับ โดยรวมให้คาบเส้นกับจานนี้ ไม่ว้าว ไม่หวือหวา ไม่ได้แบบรสเลิศอะไรแต่ทานได้ครับ

....................
คอร์สเจ็ดผักดองมาก่อน ผักกาดขาว เห็ด และแตงกวา เป็นดองแบบเปรี้ยวนำรสอร่อยครับ ระหว่างนี้เชฟก็ไปเตรียมข้าวหม้อใหญ่ เป็นข้าวอบเห็ดรวม ยกมาทั้งหม้อให้ดูก่อน แล้วเชฟจะตักให้ ไม่อิ่มก็เติมได้จนหมดหม้อ อร่อยนะครับ กลิ่นเห็ดนี่ชูรสสัมผัสของข้าวได้มาก ๆเรียกว่าเปลี่ยนความคิดได้ สำหรับคนที่ชอบข้าวอบเนื้อสัตว์อย่างผม เสียดายกระเพาะผมเล็ก พอหมดแล้วเชฟคะยั้นคะยอให้รับเพิ่มก็จำต้องปฏิเสธไปครับ

...................
คอร์สแปด มาตรฐานร้านญี่ปุ่น ต้องมีชาร้อนมาให้ แต่ที่นี่เป็นชาเขียวที่หอมวิเศษมาก ชงแบบญี่ปุ่นแท้ ๆ ฟองฟอดมาทีเดียว ของหวานเป็นวุ้นองุ่นไชน์มัสกัตและแพร์ ปะหน้าด้วยเมล็ดทับทิม​ อร่อยและสดชื่นมาก ข้างโมจิก็ดีไม่แพ้กัน เอาตรง ๆ ถาดนี้ชอบวุ้นมากสุด มันสดชื่นล้างปากจากทุกคอร์สได้สมบูรณ์ครับ

................
Verdict แปดคอร์ส รวมน้ำราคาสุทธิคือ 5,940 เยนถ้วน ถูกจนน้ำตาไหลสำหรับร้านสองดาว เชฟน่ารักและตื่นเต้นที่เห็นคนไทยอย่างผมดุ่ม ๆ มากินคนเดียว และตามธรรมเนียม เชฟและภรรยาก็เดินตามมาส่งและพูดคุยถึงหน้าร้าน เอาเป็นว่าราคานี้ วัตถุดิบแบบนี้ มาเถิดครับ ไม่มีอะไรจะเสีย สำคัญแต่ว่า ออกแรงจองมาให้ได้ก็แล้วกัน เพราะร้านแกขายดีสังเกตจากโทรศัพท์ที่ดังรัว ๆ มากกว่า 20 สาย ตลอดเวลาที่ผมนั่งรับประทานครับ
ชื่อสินค้า:   ญี่ปุ่น คิวชู ฟุกุโอกะ ยูฟูอิน คุมาโมโต้ นางาซากิ เบบปุ
คะแนน:     

CR - Consumer Review : กระทู้รีวิวนี้เป็นกระทู้ CR โดยที่เจ้าของกระทู้

  • - จ่ายเงินซื้อเอง หรือได้รับจากคนรู้จักที่ไม่ใช่เจ้าของสินค้า เช่น เพื่อนซื้อให้
  • - ไม่ได้รับค่าจ้างและผลประโยชน์ใดๆ
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่