ครั้งแรกเลยที่ดู The Face แล้วร้องไห้ตาม

ดูตอนเมนเทอร์จั๊กจั่น ต้องเลือกลูกทีมก่อนเข้าห้องดำ

คือร้องไห้ตามเลย เข้าใจอารมณ์ความรู้สึกนางเลยจริงๆ

คือนางก็พยายามทำเต็มที่ ดูตั้งใจเต็มที่ หลายๆครั้งที่วางแผน อะไรมาดีมาก

แต่ก็ต้องมาแพ้เพราะอาจจะเป็นลูกทีมที่ยังไม่สามารถถ่ายทอดสิ่งที่นางสอนได้

แล้วก็รู้สึกเลยว่ารักลูกทีมมากๆ อยากเห็นพัฒนาการของเด็กๆในทีม

และไม่อยากให้ใครต้องออกจากเกมส์ แม้ว่าลูกทีมจะเยอะแต่ก็ไม่เคยอยากจะให้ลูกทีมออก

เพื่อให้ทำงานได้ง่ายขึ้น อาจจะมีคนมาค่อนแคะนางว่าทำไมต้องร้องไห้แสดงความอ่อนแอ

ให้ลูกทีมเห็น แต่เข้าใจอารมณ์จริงๆ ยิ่งมาเจอผลการตัดสินจากแคมเปญนี้ก็ยิ่งเข้าใจนางมากขึ้น

ปล. จากไม่เคยเชียร์ซีเกมส์เลย แต่หลายๆ ep.มานี้ ความคิดเปลี่ยน
เขาดูตั้งใจจริงๆ แอบชอบตอนที่ต้องออกจากกงานประจำ แล้วเมนเทอร์จั๊กจั่นจ้างต่อ
ชอบในความดูแลเด็กๆในทีมของนางจริงๆ

final walk ตอนนี้ในสายตาเรา คือ ทิมมี่ ซีเกมส์ มาร์คอสเท่านั้นค่ะ