💫🕛💫🚀 แดนศิวิไลซ์ ( หลงกาล ภาค 2 ) ตอนที่ 22 🚀💫🕛💫

 
 
 
"แอนโดรเมด้า! ชาวโลกเรียก 'คณะชุมนุมแห่งจักรวาล' ที่ท่านจากมาด้วยชื่อนี้เจ้าค่ะ" สาวจอยช่วยขยายความ
 
"ชาวโลก ในยุคสมัยที่พวกเราจากมา รู้ด้วยว่า นั่นคือ กาแลกซี่ หรือ ที่รวมระบบสุริยะ ซึ่งอยู่ใกล้ 'ทางช้างเผือก' ของเรามากที่สุดด้วยเจ้าค่ะ" รัชนีกล่าวเสริมอีกคน
 
"แสดงว่า ชาวโลกในอนาคต มีความรอบรู้เรื่องดาราศาสตร์มากพอตัวทีเดียว" แอตลาสกล่าวพลางพยักหน้าพลาง
 
"เอ้อ...ท่านเทพเจ้าคะ" แม่หมอฟรีด้าเอ่ยถามบ้าง โดยยังคงเรียกผู้มาจากกาแลกซี่เพื่อนบ้านเป็นเทพเจ้าเหมือนเดิม
 
"มีคำถามอันใดจะถามข้าหรือ ฟรีด้า ?" แอตลาสหันมาถามนางยิ้มๆ
 
"เอ่อ...เจ้าค่ะ! คือว่า ข้าอยากทราบว่า อีกนานเพียงใด กี่ปี หลังจากนี้ แอตแลนติส จะพบกับการล่มสลายเจ้าคะ และ เกิดจากสาเหตุอันใดบ้าง ?"
 
"และพอจะมีวิธีป้องกันมิให้เหตุการณ์เกิดขึ้นบ้างหรือไม่ด้วยเจ้าค่ะ คำถามนี้สำคัญที่สุด ได้โปรดตอบด้วยเจ้าค่ะ!"  สาวจอยรีบเพิ่มคำถาม
 
แอตลาสมีสีหน้าเคร่งขรึม หลังจากฟังคำถามของทั้งสองสาวจบลง แล้วค่อยๆ ตอบทีละคำถาม โดยทุกคนตั้งใจฟังอย่างใจจดใจจ่อ เฉพาะอย่างยิ่ง คำถามสุดท้ายของสาวจอย
 
"ข้าจะตอบคำถามแรกของเจ้าก่อนนะ ฟรีด้า"
 
"เจ้าค่ะ ท่านเทพ...??"
 
"จากนี้ไป ภายในสิบปีข้างหน้านี้ แอตแลนติสจะไม่ปรากฏให้ชาวโลกได้เห็นกันอีก! เร็วที่สุดคือ ในสามถึงห้าปี !!"
 
"อีกสามปี ถึงห้าปี ข้างหน้า โอ! ทวยเทพ!!" ฟรีด้าร้องและยกสองมือทาบอก
 
"ใช่...นั่นคือ อย่างเร็วที่สุด ถ้าอย่างเนิ่นช้า ก็ภายในสิบปี ไม่เกินไปกว่านั้น!"
 
"การล่มสลาย เกิดจากสาเหตุใดบ้างเจ้าคะ ?"
 
"ประการแรก ศีลธรรม คุณงามความดีของชนชาวแอตแลนติส จะเสื่อมทรามลง! ผู้คนห่างเหินการบูชาเทพ ประพฤติเอาแต่ใจตน แสวงหาแต่ความสุขความเจริญก้าวหน้าทางวัตถุ เสพผิดบาปทางเนื้อหนังกันมากขึ้น ล่วงละเมิดคนเพศเดียวกัน คือบุรุษกับบุรุษ สตรีกับสตรี และล่วงละเมิดข้ามสกุล ข้ามระดับชั้นแห่งตระกูลพงษ์พันธ์ุ เป็นต้นว่า แม่เสพสมกับบุตรชาย พ่อเสพสมกับบุตรี หรือแม้ระดับชั้นที่สูงยิ่งกว่านั้น เช่นปู่กับหลาน! หนักข้อยิ่งกว่านั้น คือคนสมสู่กับสัตว์เดรัจฉาน! นั่นคือความเสื่อมทรามขั้นต่ำสุด! และชนทั้งหลาย จะโลภโมโทสัน บ้าคลั่งกระหายอำนาจ กระหายสงคราม! วิทยาการซึ่งเจริญก้าวหน้าถูกใช้ผลิตสรรค์สร้างอาวุธทำลายล้างซึ่งกันและกัน! ซึ่งบัดนี้มันได้เริ่มปรากฏแล้วบนทวีปนี้ ซึ่งแบ่งเป็นสองฝักสองฝ่าย และต่างฝ่ายต่างก็มุ่งหวังจะเอาชนะฝ่ายตรงกันข้าม เพื่อผนวกดินแดนให้เป็นหนึ่งเดียว!!"
 
"เอ้อ....ท่านแอตลาสเจ้าคะ..." สาวจอยสอดคำถามแทรกเข้ามา "การแบ่งแยกของสองดินแดนนั้น เป็นเรื่องการเมือง ซึ่งเห็นต่างกันในด้านระบอบการปกครอง ท่านมีความเห็นอย่างไรเกี่ยวกับเรื่องนี้เจ้าคะ ??"
 
แอตลาสหันมายิ้มให้คนถามด้วยความชอบใจ
 
"เจ้านี่ ชาญฉลาดในการซักถามแท้ สาวน้อย! ข้าขอตอบว่า ระบอบการปกครองใดก็มิใช่ปัญหา! ถ้าหากผู้ปกครองมีคุณธรรม ปกครองประชาชนด้วยความยุติธรรมและสัตย์ซื่อจริงใจ ไม่หลงใหลมัวเมาในอำนาจ เพราะฉะนั้น จะเป็นระบอบจักรวรรดินิยมอย่างแอตแลนติสใต้ หรือระบอบสหพันธรัฐอย่างแอตแลนติสเหนือ ก็ล้วนแต่ดีทั้งนั้น!! แต่ที่มันมีปัญหา เพราะเกิดจากตัณหา ความทะยานอยากของผู้คน!!"
 
คำตอบของแอตลาส ทำให้ทุกคนขนลุกซู่ไปตามๆ กัน
 
"ถ้าพวกเจ้า ปรารถนาจะป้องกันมิให้แอตแลนติสล่มสลาย ก็ต้องไปบอกให้เหล่าชนผู้มีอำนาจประพฤติตนอยู่ในศีลธรรม อยู่กันอย่างสงบสันติ พัฒนาทั้งจิตใจและความเจริญทางวัตถุวิทยาการ ถ้าทำได้เช่นที่ข้าบอกนี้ แอตแลนติส อาจมีอายุยืนยาวออกไปได้อีกนับร้อยปีหรือพันปี หรือไม่แน่ว่า อาจอยู่ยาวนานจนกระทั่งถึงยุคสมัยที่พวกเจ้าจากมาเลยก็เป็นได้ ด้วยความร่วมมือร่วมใจกันของผู้ทรงวิทยาการของทั้งสองดินแดน อาจสามารถช่วยป้องกันอีกสาเหตุหนึ่งของการล่มสลาย มิให้เกิดขึ้นได้!!"
 
"ยังมีสาเหตุอื่น ที่จะทำให้แอตแลนติสล่มสลายอีกหรือเจ้าคะ ??"
 
"ถูกต้อง!"
 
"สาเหตุอันใดเจ้าคะ ??"
 
คำตอบที่ได้ฟัง ทำให้ทุกคนต้องหูผึ่ง!
 
"ภัยธรรมชาติ ซึ่งมิอาจหลีกเลี่ยงได้ !!!"
 
"คืออย่างไรเจ้าคะ ไฟไหม้ น้ำท่วม อุกกาบาตตกลงมาทำลายเมือง หรือว่าอะไรอย่างอื่นเจ้าคะ ?" สาวจอยซักถามลงลึกถึงรายละเอียด
 
"ข้าบอกไม่ได้ว่าสาเหตุนั้นจากอะไรกันแน่ ข้ามองเห็นสภาพของแอตแลนติสในอนาคตอันใกล้ แตกกระจายเป็นชิ้นๆ เล็กน้อยก็มี ใหญ่ๆ ก็มาก บรรยากาศบ้าคลั่ง พายุฝนกระหน่ำไปทั่วและมีกำลังแรงกล้า ฟ้าแลบฟ้าร้องฟ้าผ่าดาษดื่นเกลื่อนไปทั่ว สุดท้าย แผ่นดินแอตแลนติส ก็จมหายลงไปในท้องมหาสมุทรหมดสิ้นไม่มีเหลือ..." แอตลาสกล่าวบรรยายเรื่องราวจนจบ แล้วส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ
 
"อ้อ ท่านมองเห็นภาพเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในอนาคตด้วย สุดยอดจริงๆ เจ้าค่ะ" สาวจอยกล่าวชมแล้วยกนิ้วโป้งให้
 
"เปล่าดอก! เจ้าเข้าใจผิดแล้ว" แอตลาสส่ายหน้าพร้อมยิ้มอย่างเคย "ข้าได้ดูจากบันทึกภาพเหตุการณ์ต่างๆ จากบันทึกใน 'ปูม' ของยานลำนี้ต่างหากเล่า"
 
"หา...???" สาวๆ จากอนาคตอุทานอ้าปากค้าง จากนั้นสาวจอยก็ถามต่อ "ยานลำนี้ ได้บันทึกภาพเหตุการณ์ต่างๆ เอาไว้ ??"
 
"ถูกต้อง"
 
"เหตุการณ์ในอนาคต มันก็สามารถบันทึกภาพไว้ได้หรือเจ้าคะ ??"
 
"ถูกต้องอีก"
 
"แล้ว...ถ้าเป็น อดีตกาลล่ะเจ้าคะ มีบันทึกไว้บ้างไหม ??"
 
"มี มากมายเลย สำหรับเหตุการณ์ต่างๆ ที่เคยมี และจักมี บนโลกนี้ มากมายหลายเวลา หลายสถานที่"
 
"ง่า...ขอดูสักหน่อยได้ไหมเจ้าคะ ??" รัชนกลองร้องขอแล้วยิ้ม ทำตาแป๋ว สาวๆ ที่เหลือพากันส่งเสียงสนับสนุนทันที
 
"ใช่ๆๆ เจ้าค่ะ ขอดูๆๆ อิอิ"
 
"ได้สิ พวกเจ้า อยากดูช่วงใดก่อนเล่า ?"
 
"ง่า...ขอดู อนาคต หลังจากเวลาปัจจุบันของแอตแลนติสนี่ก่อนค่ะ" สาวจอยเลือกแทนเพื่อนๆ
 
แอตลาสพยักหน้า แล้วยกมือขวาขึ้น ชี้นิ้วไปทางซ้ายมือของตนเอง คือขวามือของสาวๆ เฉียงขึ้นราว 45 องศา
 
ฉับพลัน ลำแสงอีกลำหนึ่งก็พุ่งออกมาจากจุดหนึ่งของยานไปตามทิศทางที่แอตลาสชี้ แล้วขยายใหญ่ขึ้น จนเป็นรูป "จอ" สี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดใหญ่ลอยอยู่กลางอากาศ ไม่กี่วินาทีหลังจากนั้น ก็มีภาพเหตุการณ์ต่างๆ ซึ่งเป็นเหตุการณ์สำคัญๆ ทั้งนั้นที่ได้เกิดขึ้นแล้วในโลก เป็นภาพเหตุการณ์จริงสดๆ เลยทีเดียว เช่น....
 
การเฉลิมฉลองสฟิงค์ซ์ และปิรามิดที่อียิปต์ ซึ่งสร้างเสร็จสมบูรณ์ใหม่ๆ!
 
ภาพอารยธรรมอาณาจักรมายา และอินคา ที่อเมริกาใต้!
 
ภาพยานอวกาศจากต่างดาวหลายลำ ยิงแสงเลเซอร์วาดภาพบนที่ราบนาซก้า เพื่อให้เป็นสัญญาณจุดลงจอด!
 
ภาพยานลำหนึ่ง นำสัตว์ชนิดหนึ่งไปปล่อยลงในทะเลสาปล็อกเนสของประเทศสกอตแลนด์ เจ้าสัตว์ตัวนั้นคือ "เนสซี่" ที่ทุกคนรู้จัก !!
 
ภาพเหตุการณ์ การทรงแสดง "ยมกปาฏิหาริย์" ของพระพุทธเจ้า และบังเอิญมีภาพของชาวคณะของกัปตันติดมาด้วย!!
 
"เฮ้ยย นั่นพวกเรานี่นา ดูๆๆ!!" สาวจอยชี้นิ้วให้เพื่อนๆ ดูรัวๆ คนอื่นๆ ก็พากันตื่นเต้นกันไปหมด
 
ภาพการต่อสู้ของ นักรบ แกลดิเอเตอร์ ในสนามโอลิมปิก กรุงโรม!
 
ภาพเหตุการณ์ตรึงกางเขนพระเยซูคริสต์ และการฟื้นคืนพระชนม์!!
 
ภาพเหตุการณ์ สงครามครูเสด!!
 
ภาพเหตุการณ์ สงครามโลกครั้งที่ 1 และ 2 !!
 
ภาพเหตุการณ์การลอบสังหาร JFK และอีกครั้งที่ทุกคนได้เห็นบางส่วนในทีมของกัปตันอยู่ในเหตุการณ์นั้นด้วย!!
 
ภาพเหตุการณ์ทิ้งระเบิดปรมาณูที่ฮิโรชิม่า และนางาซากิ!
 
และ ภาพจรวดอพอลโล 11 ขึ้นจากฐาน มุ่งสู่ดวงจันทร์ เป็นตัวอย่างสุดท้าย!!
 
ทุกๆ ตัวอย่าง ล้วนเป็นภาพเคลื่อนไหว สีสันสดใส คมชัด มาพร้อมกับเสียง ราวกับเหตุการณ์เกิดขึ้นต่อหน้าต่อตาทุกคนที่ได้ชม
 
"ฮู้ยยย สุดยอดๆๆๆ" สาวจอยตบมือร้องชมไม่ขาดปาก
 
"อยากบันทึกไว้ในยาน THE FUGITIVE จังเนอะ" รัชนกว่า
 
"ก็ให้เจ้าหนุ่มคนนี้ของพวกเจ้าบันทึกไว้สิ ! หรือไม่ บางที เขาอาจจะบันทึกไว้เรียบร้อยแล้วก็เป็นได้" แอตลาสกล่าวสวนมาและชี้มือมายังแอนดี้ สร้างความแปลกประหลาดใจให้แก่สาวๆ จากอนาคตได้อีก เพราะพวกเธอคุยกันเป็นภาษาไทย แต่แอตลาสพูดภาษาแอตแลนติสเชี่ยนตอบมา!
 
"ท่านคงทราบเกี่ยวกับตัวกระผมแล้วกระมังขอรับ ?" แอนดี้ถามเป็นภาษาแอตแลนติสเชี่ยน
 
"ข้ารู้ดี! เจ้ามิใช่มนุษย์ดอก! หากแต่เป็นผู้เสมือนมนุษย์ มีสิ่งที่เรียกว่า 'ปัญญาเสมือน' อยู่ในหัวของเจ้า! และเจ้า มีวิทยาการของดาวดวงอื่นผสมผสานอยู่ด้วย ผู้ที่สร้างเจ้าขึ้นมาทีแรก นับว่าเฉลียวฉลาด ปราดเปรื่องมิใช่น้อย ในด้านวิศวกรรม และยังโชคดีได้มีสัมพันธไมตรีกับชาวดาวดวงอื่นอีกด้วย"
 
"ท่านกล่าวถูกต้องหมดเลยขอรับ" แอนดี้กล่าวชมและโค้งคำนับหนึ่งครั้ง
 
"ทะ ท่าน...ท่านเจ้าคะ..." สาวจอยทำหน้างงขณะถาม "ท่าน ...ฟังภาษาไทยของพวกเรา รู้เรื่องด้วยเหรอ ?" คราวนี้เธอไม่เสียเวลาคิดเรียบเรียงพูดเป็นภาษาแอตแลนติสเชี่ยนอีกต่อไปแล้ว แต่ซัดภาษาไทยพรืดใส่แอตลาสเลย!
 
ผู้มาจากแอนโดรเมด้าแกแลกซี่ยิ้มก่อนตอบด้วยภาษาที่ตนถนัด "บอกแล้วไง ว่าบัดนี้ จิตวิญญาณของข้ากับยานลำนี้ ผสานรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน ยานลำนี้สามารถแปลภาษาต่างๆ ได้มากมาย มิใช่แต่เฉพาะภาษาของชาวโลกเท่านั้น หากแต่ยังสามารถแปลภาษาของชาวดาวดวงอื่นๆ ในจักรวาลได้อีกนับแสนนับล้านภาษา!!"
 
"โอว์...." "ว้าว !!!" สองสาวพี่น้องฝาแฝดพากันอุทาน
 
"ไหน ขอดู ภาพตัวอย่าง อดีตกาล ก่อนหน้ายุคสมัยของแอตแลนติสหน่อยสิเจ้าคะ" สาวจอยนึกขึ้นได้ว่า "การดูหนังตัวอย่าง" ยังไม่จบ
 
"ได้...ถ้าอย่างนั้น ให้พวกเจ้าดูพวกสัตว์ดึกดำบรรพ์หน่อยก็แล้วกัน!" แอตลาสพยักหน้า แล้วเปลี่ยนการ "ฉายหนังตัวอย่าง" ย้อนไปยังยุคไดโนเสาร์!! โดยฉายภาพยนต์ตัวอย่างย้อนยุคไล่ไปตั้งแต่ยุคหลังสุดคือ ครีเตเชียส (ประมาณ 65 ถึง 135 ล้านปีก่อน) เป็นยุคแรกสำหรับการให้ทุกคนดู

ทุกคนได้เห็นภาพเคลื่อนไหวราวกับมีชีวิตจริงๆของ ไดโนเสาร์คอยาว และบนท้องฟ้ายังมี เคอาร์โคโทรัส ซึ่งมีปีกยาวถึง 15 เมตร บินว่อนอยู่เต็มไปหมด และสัตว์จำพวกกินเนื้อตัวใหญ่มาก คือ อาร์บาโตซอรัส แถม ไทแรนโนซอรัส ก็มีด้วย มันมีเล็บที่ขาหลังอันใหญ่โต มีฟันแหลมยาวประมาณ 10 เซนติเมตร และยังมีพวกสัตว์ที่กินทั้งพืชและสัตว์เช่น ออนิโตมิมัส อิกัวโนดอน ไทรเซอราทอปส์ สเตโกซอรัส เป็นต้น


 
จากนั้น แอตลาสก็ฉายภาพยนตร์ตัวอย่างย้อนขึ้นไปยังยุค จูราสสิค (ประมาณ 135-190 ล้านปีก่อน) ซึ่งเป็นยุคของพวกไดโนเสาร์คอยาวตระกูล ซอโรพอด (Sorropod) เป็นไดโนเสาร์ขนาดยักษ์ ที่รู้จักกันดีก็คือ บราคคิโอซอรัส (Brachiosaurus) ดิโพลโดคัส (Diplodocus) และ อีกชนิดหนึ่งที่คุ้นกันดีก็คือ อะพาโทซอรัส (Apatosaurus) หรืออีกชื่อหนึ่งซึ่งรู้จักกันเป็นอันมากก็คือ บรอนโตซอรัส นั่นเอง

 
 
ถัดจากนั้น แอตลาสได้ฉายภาพเคลื่อนไหว ย้อนขึ้นไปจนถึงยุค ไตรแอสสิก (Triassic ประมาณ 190-225 ล้านปีก่อน)
 
ทุกคนได้เห็นแมลงปอยักษ์ที่มีปีกกว้างถึง 2 ฟุต ป็นนักล่าทางเวหาเพียงชนิดเดียวของยุคนี้ ยุคนี้คือช่วงที่ ไดโนเสาร์ ถือกำเนิดขึ้นมา โดยมีวิวัฒนาการมาจากสัตว์เลื้อยคลานที่เดินด้วยขาหลังอย่างเช่น ธีโคดอน ซึ่งถือกันว่าเป็นบรรพบุรุษของไดโนเสาร์  ไดโนเสาร์ในยุคแรกจึงเดินด้วยสองขา เช่น พลาทีโอซอร์ เป็นต้น

"แอนดี้! เธอบันทึกไว้ทั้งหมดไหม ?" สาวจอยหันไปถามลูกน้องคนเก่งของเจ้านาย

"เรียบร้อยครับผม แต่มันจะไม่ชัดเหมือนต้นฉบับอย่างที่เราได้ดูกันมานะครับ เพราะผมบันทึกจากการยืนดูภาพโฮโลแกรมข้างนอกนี่"

"อยากได้ภาพที่ชัดเจนเหมือนต้นฉบับใช่ไหม ?" แอตลาสถามยิ้มๆ

"ใช่เจ้าค่ะ ใช่เลย!" สาวจอยรีบตอบ ใบหน้ายิ้มแป้น แสดงความอยากได้ออกนอกหน้าชัดเจนโดยไม่ปิดบัง!
 
"ถ้าอย่างนั้น ให้เจ้าหนุ่มแอนดี้ ขึ้นไปบนยาน แล้วข้าจะถ่ายโอนข้อมูลใส่ในหัวของเขาให้"

"เย้! ไปเลยแอนดี้ ไปเลยๆ อย่างด่วน! อิอิ"

(ต่อครับ)