คือมีเพื่อนผู้ชายคนหนึ่งที่เรียนด้วยกันเเต่อยู่คนละห้องซึ่งเราเจอเค้าครั้งเเรกเรารู้สึกคุ้นหน้าเค้ามากมากจนถามเพื่อนว่าเค้าชื่ออะไรเรารู้สึกว่าเค้าสนใจเราเเต่ตอนนั้นเราเฉยๆเพราะเค้าไม่ได้มีอะไรน่าสนใจขนาดนั้น เราสนิทกับเพื่อนของผู้ชายคนนี้มากวันนึงเราได้ถ่ายรูปให้เพื่อนของผู้ชายคนนี้ซึ่งผู้ชายคนนี้ก็อยู่ในรูปที่เราถ่ายด้วยเค้าเลยขอไลน์เราให้เราส่งรูปให้ หลังจากนั้นเราก็ได้คุยกันนิดหน่อย เเต่เราก็ไม่ค่อยได้ตอบเค้าเพราะเราไม่ได้ชอบหรือสนใจเค้าเลย หลังจากนั้นผ่านไปประมาณเดือนนึง เราก็นั่งคุยกับเพื่อนของผู้ชายคนนี้จนรู้ว่าบ้านของเค้าอยู่ใกล้เราเลยเเถมยังรู้จักบริษัทของครอบครัวเค้าอีก เราเลยเปิดกรูเกิ้ลพิมชื่อบริษัทของครอบครัวเค้า ปารกฏว่าเป็นบริษัทที่เรารู้จักจริงๆด้วยเราเลยเริ่มสนใจผู้ชายคนนี้ขึ้นมาหน่อยนึง พอตอนเย็นวันนั้นเราก็ดันไปนึกถึงเด็กผู้ชายคนนึงที่เราเคยเเอบมองจนตกหลุมรักตอนอยู่อนุบาล3เเล้วเราก็คุ้นๆว่าใช่คนเดียวกับผู้ชายคนนี้หรือป่าวเราก็รีบโทรไปถามสรุปว่าใช่จริงๆคือช็อคมากนึกว่าละครไรงี้เเบบพรหมลิขิตสุดๆเรายิ่งสนใจผู้ชายคนนี้มากขึ้นเราก็อยากคุยด้วยเลยทักไปวันสองวันเเรกเราก็คุยกันดีมากเค้าชวนคุยนู่นนี่นั้นเเซวบ้างหยอกบ้างดีจนเราชอบผู้ชายคนนี้ไปเลย เเต่วันนี้เราก็รู้สึกเเปลกๆไปรู้สึกว่าเค้าตอบเราช้าลง เราชวนเค้าโทรเเต่เค้าให้เรารอสี่ห้าชั่วโมงสุดท้ายก็ไม่ได้โทร เรารู้สึกว่าเราอาจจะรุกหนักเกินไปเเต่ที่รุกเพราะว่าเรามั่นใจว่าเค้าชอบเราเเน่ๆเพื่อนเค้าก็บอกว่าเค้าชอบเราเราเลยกล้าที่จะทักไปก่อน เเต่เค้าก็ดูหายๆไม่ค่อยตอบเราถามคำเค้าตอบคำ เค้าไม่ชวนเราคุยเลย จนตอนนี้เราก็เริ่มรับรู้ได้ว่าเค้าอาจจะไม่ได้อยากคุยกับเราเเล้วก็ได้ เพราะถ้าเค้าอยากคุยกับเราจริงเค้าจะไม่ปล่อยให้เรารอเเบบนี้ทุกครั้งที่เค้าตอบเราเราดีใจมากเเค่เห็นว่าเค้าอ่านก็โคตรรู้สึกดีเลย เเต่คำตอบของเค้าตอนนี้มันดูสั้นๆดูไม่มีเยื่อใยใดๆเลย เราดันมารู้สึกในวันที่เค้าอาจจะไม่ได้รู้สึกอะไรกับเราเเล้วเราควรทำใจใช่มั้ย
อยากรู้ว่าคำตอบคืออะไร