ดีฮะทุกคนเราก็ตั้งมาหลายกระทู้ละขำๆกันไปแต่ครั้งนี้มันไม่ขำน่ะสิคะ ทุกคนคิดว่าเราอาการปกติหรือเปล่าทุกครั้งที่ทะเลาะกับแม่เราจะสามารถคิดสั้นได้อย่างฉับพลัน ทั้งๆที่รู้ผิดชอบชั่วดีทุกอย่างรู้ว่าถ้าเราตายโดยฝีมือของเราเองเราจะบาปมากๆ แต่มันเป็นบ่อยครั้งละค่ะ เหมือนเราขาดสติเวลาร้องไห้ทะเลาะกับแม่ คือเราก็จะร้องไห้แล้วก็คิดว่าไม่สมควรอยู่บนโลกนี้ต่อไป .... คือเราพยายามจะไม่โมโห ไม่ร้องไห้แต่เราอ่อนไหวกับเรื่องแบบนี้มากๆ เรื่องในครอบครัวน่ะค่ะ เมื่อเราได้สติเราจะไม่คิดว่าเราพูดหรือทำอะไรออกไปแต่การคิดแบบนั้นซ้ำๆมันก่อให้เกิดเพิ่มขึ้นเรื่อยๆเมื่อเราอยู่สภาวะปกติ การที่เรา
อยากตายมันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ .....
ทะเลาะกับแม่ ?