สวัสดีครับ ผม อายุ 24 ผมคบกับแฟนซึ่งเป็นรุ่นน้องของผม อายุก็ห่าง กันอยู่ เขาพึ่งจะ 19 เอง แต่เราคบตั้งแต่ผมเรียน ปี 1 เขาอยู่มอ 4 ตอนนั้นมันก็วัยเรียน เหมือนกัน เลยไม่เคยคิดว่าแปลกหรือห่างกัน เราคบ กัน มีความสุขมากไปไหนมาไหนด้วยกัน ไปรับไปส่งไป รร ได้ทำไรหลายๆอย่างด้วยกัน ซึ่งมันผูกพันธ์เพิ่มเรื่อยๆ มีทะเลาะกันไหม มี ผมนอกใจ ก็มีแต่สุดท้ายก็จะให้อภัยแล้วกลับมาหากันเสมอ จน ผมรักเขา จริงๆ ความสัมพันธ์ มันเริ่มมากๆขึ้นๆในแต่ล่ะ ปีเพราะเราอยู่ด้วยกันในทุกวันสำคัญ วาเรนไทล์ วันปีใหม่จะมีเธอเสมอ จนมาวันนึงผมจบ การศึกษา ปี 4 เทอก็กำลังจบมอ 6 เทอได้สอบติด มอ ทางภาคเหนือ ซึ่งตอนแรก ผมกังวล ว่าวันนี้อาจจะมาถึงแล้ว แต่ผมก็ไม่อยากคิดมากเกินไปเพราะคิดว่า 3 ปีที่คบกันมามันน่าจะยังรั้งใจเขาอยู่ จนถึงวันเราต้องไปทำหน้าที่ของแต่ล่ะคน ซื้อแรกก็คิดถึงกันมากๆเพราะเราไม่เคยห่างกัน
- ประมาณ ครึ่งเดือนที่เทอไป ก็เริ่มคุยกันน้อยลง ไม่ทักไม่โทรเหมือนเก่า
- จนผมจับได้ว่า เทอมีรุ่นพี่ที่อายุ ห่างกีบเทอ มาก ถึง 30+ มาจีบ ดูแลเทอพาไปเที่ยว ทำแบบที่ผมเคยทำซึ่งตอนนี้ผมทำไม่ได้
-ผมคุยกันเรื่องนี้ เขาบอกเขาขอโทษ ที่เค้าทำแบบนี้ ผมก็ให้อภัยแต่มันก็กลายเป็นวนลูปเดิมๆมาตลอด
-ผมเลยไปหาเทอที่ เทออยู่ วันนั้นเลย เพราะอยากคุยแบบตัวๆ ถามว่าเทอเลิกกับเขาได้ไหม เข้าบอกได้ เขาเดอนไปบอกเลิกต่อหน้าผม ผมก็ดีใจนะ ที่ได้แฟนคืน แต่ ระหว่างทางกลับเทอก็ไปคุยกับเขาเหมือนเดิม
ถามว่าโกรธไหมโกรธ แต่พอได้คุยกับเทอ ก็ใจอ่อนให้อภัยอีก
จนมาถึงวันนึง ที่ผมเบื่อ ว่าเมื่อไหร่มันจะจบสักทีเรื่องนี้ ผมเลยยื่นคำขาด ให้เขา สุดท้ายเขาก็ทำไม่ได้ เขาบอกเขารู้สึกดีกับอีกคนแต่ยังไม่ได้รักแค่ โอเคร ผมเลยถามแล้วผมล่ะ เขาบอกเขา เฉยๆ แต่ก็ไม่อยากให้ไปไหน ผมร้องไห้นะ แบบอะไรวะ ไม่ได้นึกถึงภาพเก่าๆของเราเลยหรอผมเลยเลิกกับเทอตั้งแต่วันนั้น
-แต่คิดดูผมยังใจอ่อนไปคุยกับเทอด้วยความหวังโง่ๆ โดยคิดจากที่เทอยังคุยกับผมยังลง สตอรี่ถึงผม ยัฃอยากให้ผมอยู่ ผมเลยยังคุยกับเทอ แต่ให้เทอคุยกับเขาไปด้วย ถามไม่เจ็บหรอ เจ็บ แต่ผมยังลืม ผญ คนนี้ไม่ได้ ผมไม่เคยรักใครไม่เคยร้องไห้ให้ใคร และอ่อนแอแบบนี่เลย
วันลอยกระทงที่จะถึง ผมแซวๆเทอว่าผมยังไม่มีสาวลอยเลยมาลอยกันไหม เทอบอกไปสิ กลับมาจากเหนือเพื่อมาหาผม ผชฝั้งนู้นเขาก็ไม่ให้มานะ แต่เทอก็มาจนได้ ความรู้สึกผมดีมากนะ รักเลย แต่ มันก็ไม่สุด เพราะผช คนนั้นก็ทักมาตลอดเทอก็แอบตอบตลอด จนเขาจะคอล เทอก็ขออนุญาติรับสาย บอกว่ารับได้ไหมผมใจกว้างขนาดที่ให้เขาคุยกันค่อหน้าผม 55555
#สรุปเลยเพราะยาวมากๆ
-ผมรู้คำตอบอยู่แล้ว ว่าเขาต้องการอะไรแค่ผมยังไปไม่ได้
- ผมยังรักเทอไม่เคยน้อยลงเลย
ความรักที่พังลงโดยไม่ได้ทำอะไรเลย
- ประมาณ ครึ่งเดือนที่เทอไป ก็เริ่มคุยกันน้อยลง ไม่ทักไม่โทรเหมือนเก่า
- จนผมจับได้ว่า เทอมีรุ่นพี่ที่อายุ ห่างกีบเทอ มาก ถึง 30+ มาจีบ ดูแลเทอพาไปเที่ยว ทำแบบที่ผมเคยทำซึ่งตอนนี้ผมทำไม่ได้
-ผมคุยกันเรื่องนี้ เขาบอกเขาขอโทษ ที่เค้าทำแบบนี้ ผมก็ให้อภัยแต่มันก็กลายเป็นวนลูปเดิมๆมาตลอด
-ผมเลยไปหาเทอที่ เทออยู่ วันนั้นเลย เพราะอยากคุยแบบตัวๆ ถามว่าเทอเลิกกับเขาได้ไหม เข้าบอกได้ เขาเดอนไปบอกเลิกต่อหน้าผม ผมก็ดีใจนะ ที่ได้แฟนคืน แต่ ระหว่างทางกลับเทอก็ไปคุยกับเขาเหมือนเดิม
ถามว่าโกรธไหมโกรธ แต่พอได้คุยกับเทอ ก็ใจอ่อนให้อภัยอีก
จนมาถึงวันนึง ที่ผมเบื่อ ว่าเมื่อไหร่มันจะจบสักทีเรื่องนี้ ผมเลยยื่นคำขาด ให้เขา สุดท้ายเขาก็ทำไม่ได้ เขาบอกเขารู้สึกดีกับอีกคนแต่ยังไม่ได้รักแค่ โอเคร ผมเลยถามแล้วผมล่ะ เขาบอกเขา เฉยๆ แต่ก็ไม่อยากให้ไปไหน ผมร้องไห้นะ แบบอะไรวะ ไม่ได้นึกถึงภาพเก่าๆของเราเลยหรอผมเลยเลิกกับเทอตั้งแต่วันนั้น
-แต่คิดดูผมยังใจอ่อนไปคุยกับเทอด้วยความหวังโง่ๆ โดยคิดจากที่เทอยังคุยกับผมยังลง สตอรี่ถึงผม ยัฃอยากให้ผมอยู่ ผมเลยยังคุยกับเทอ แต่ให้เทอคุยกับเขาไปด้วย ถามไม่เจ็บหรอ เจ็บ แต่ผมยังลืม ผญ คนนี้ไม่ได้ ผมไม่เคยรักใครไม่เคยร้องไห้ให้ใคร และอ่อนแอแบบนี่เลย
วันลอยกระทงที่จะถึง ผมแซวๆเทอว่าผมยังไม่มีสาวลอยเลยมาลอยกันไหม เทอบอกไปสิ กลับมาจากเหนือเพื่อมาหาผม ผชฝั้งนู้นเขาก็ไม่ให้มานะ แต่เทอก็มาจนได้ ความรู้สึกผมดีมากนะ รักเลย แต่ มันก็ไม่สุด เพราะผช คนนั้นก็ทักมาตลอดเทอก็แอบตอบตลอด จนเขาจะคอล เทอก็ขออนุญาติรับสาย บอกว่ารับได้ไหมผมใจกว้างขนาดที่ให้เขาคุยกันค่อหน้าผม 55555
#สรุปเลยเพราะยาวมากๆ
-ผมรู้คำตอบอยู่แล้ว ว่าเขาต้องการอะไรแค่ผมยังไปไม่ได้
- ผมยังรักเทอไม่เคยน้อยลงเลย