ใครเคยตกอยู่ในภาวะแบบนี้บ้างคะ แล้วคุณไปต่อกันยังไง

เหมือนจะเคยเอ่ยไปบ้างแล้ว
ในกระทู้ก่อนหน้านี้....


เราพยายามคิดในใจมาโดยตลอดนะคะว่า  คนที่เลิกกันไป ไม่สามารถเป็นเพื่อนกันได้นะ แต่สำหรับเรา  สรุปตรงนี้ไม่ได้จริงๆค่ะ  ว่ามันเป็นแบบไหน ในชีวิตจริง






พ่อของลูก.....ส่งไลน์มาแบบนี้ค่ะ
ว่าให้ไปร่วมงาน......


อันที่จริงเรามีความคิด มีคำตอบอยู่ในใจแล้วนะ  ว่าคงไม่ไป


แค่อยากจะ....แชร์ ความรู้สึกที่
....พูดไม่ถูกอันนี้ให้คนที่กำลังเศร้าในนี้ได้อ่านค่ะ....


ภายใต้รอยยิ้ม ในความอารมณ์ดีของผู้หญิงที่ใช้ล็อคอินนี้......
I wanna be with you...
ก้อตามที่เข้าใจนั่นล่ะค่ะ


ทุกคนมีเรื่องเศร้าทุกคนนะ
ทุกครั้งที่คนคนนี้ คุยกับเรา  บอกตามตรงค่ะว่า

ภาพความทรงจำที่มีอันยาวนาน...มากมาย มันลอยมาในหัวนะ...

จะบอกว่าไม่เศร้าเลย ก้อคงไม่ใช่นะ




มีใครเศร้าบางๆ แบบนี้มั้ยคะ
ไม่ได้เสียใจอะไรค่ะ  ไม่เลย
ยังมีความสุขดีค่ะ  ปกติดีทุกอย่าง


ใครที่กำลังเจออะไรที่คิดว่าหนักหนาสาหัสอยู่  อยากให้ลองมาอ่านนะคะ


เผื่อว่าคุณจะมีกำลังใจเดินต่อกันขึ้นมาบ้าง

ภาวะของเราตอนนี้มันไม่ได้เลวร้ายอะไรมากมายหรอกค่ะ  แต่ก้อไม่ได้ชิลล์....นะ


เป็นกำลังใจให้ตัวเองกันนะคะทุกคน