สวัสดีครับ ผมอยากระบายบางอย่างที่ผมอึดอัดให้ชาวพันทิปได้ฟัง
.............. ผมเรียนไม่จบ ปี 3 เนื่องจากทางบ้านมีปัญหาเรื่องเงินกระทันหัน ครอบครัวผมเลยให้ผมลาออก ตอนเทอม 1 ปี 3 เนื่องจากแถวบ้านมีบริษัทที่เปิดตัวใหม่และเงินเดือนเยอะ (ผมเรียนต่างจังหวัด) แม่ก็เลยให้ผมไปสมัครงานนี้ดูเพราะอยู่แถวบ้าน และญาติก็อยู่ในบริษัทใหญ่ๆ สุดท้ายผมก็ได้งานทำที่นี้ งานนี้เป็นงานขาย และต้องใช้พละกำลังในการยกค่อนข้างหนัก หนัก และมาก ผมทำที่นี้ผมกลับรู้สึกว่า เป็นงานที่หนัก แต่ก็แลกมากับเงินเดือนสูงเลยที่เดียว สำหรับเมืองนี้ ผมอายุ 20 ต้นๆ ส่วนที่ทำงานอายุ 30+ ผมเลยรู้สึกว่าผมอยู๋ตัวคนเดียว ไม่มีเพื่อนที่รู้ใจ หรืออายุใกล้เคียงที่จะคอยคุย ปรึกษากันได้
ปกติ ผมเรียนไปด้วยทำงานไปด้วย จะทำงานออกแนวทำอาหาร เป็นผู้ช่วยเชฟ แนวนี้ แต่ต่างกับงานนี้สุดขั้ว ต้องใช้แรงงาน เพื่อนร่วมงานก็แบบบางที ก็คอยแซวแรงๆ เราก็แบบยิ้มเจื่อนๆ อีกวันมาเราไม่คุยด้วยเขาก็ไม่คุยด้วย เหมือนกับที่แซวคือเรื่องจริง เราก็ไม่สนใจ
เราคิดว่าอยู่ไกลพ่อไกลแม่จะไม่มีความสุข ตอนนี้มาอยู่กับแก แต่ต้องมาทุกข์กับงานที่ไม่ใช่แนวเรา ครอบครัวนั้นแหล่ะคอยบงการชีวิตให้หมด ตอนแรกเราก็ไม่คิดจะมาทำงานนี้เพราะคนละสายกับเรา แต่แม่ก็บอกตอนนี้ ป ตรี ตกงานเยอะมาก มีไหนก็ทำๆไปเถอะ เลือกงานไม่ได้นะ แต่เราว่าเราอยู่จังหวัดที่ดัง และค่อนข้างใหญ่เลยในภาคเหนือ เราว่าเรามีทางเลือกนะแต่มันไม่มั่นคงนี้สิ เราแบบทะเลาะกับทางบ้านหลายรอบมากกับงานที่อยากทำเพราะเราจะต้องเจอ ต้องทำความรู้จักกับมัน ตลอดชีวิตที่เราอยู่ เราคิดว่าเราจะลาออก ไปหางานที่อยากทำ ถึงแม้จะได้เงินน้อย ไม่มั่นคง แต่เราก็อยากตื่นเช้าๆ เพื่อไปทำสิ่งที่เรารัก ทำด้วยใจ เราว่ามันคงจะแฮปปี้กว่าที่ผ่านมานะ ชาวพันทิปว่าเราควรอดทน หรือ ลาออกไปทำงานอย่างอื่นครับ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านครับ
ควรอดทนหรือทำงานที่เรามีความสุข ?
.............. ผมเรียนไม่จบ ปี 3 เนื่องจากทางบ้านมีปัญหาเรื่องเงินกระทันหัน ครอบครัวผมเลยให้ผมลาออก ตอนเทอม 1 ปี 3 เนื่องจากแถวบ้านมีบริษัทที่เปิดตัวใหม่และเงินเดือนเยอะ (ผมเรียนต่างจังหวัด) แม่ก็เลยให้ผมไปสมัครงานนี้ดูเพราะอยู่แถวบ้าน และญาติก็อยู่ในบริษัทใหญ่ๆ สุดท้ายผมก็ได้งานทำที่นี้ งานนี้เป็นงานขาย และต้องใช้พละกำลังในการยกค่อนข้างหนัก หนัก และมาก ผมทำที่นี้ผมกลับรู้สึกว่า เป็นงานที่หนัก แต่ก็แลกมากับเงินเดือนสูงเลยที่เดียว สำหรับเมืองนี้ ผมอายุ 20 ต้นๆ ส่วนที่ทำงานอายุ 30+ ผมเลยรู้สึกว่าผมอยู๋ตัวคนเดียว ไม่มีเพื่อนที่รู้ใจ หรืออายุใกล้เคียงที่จะคอยคุย ปรึกษากันได้
ปกติ ผมเรียนไปด้วยทำงานไปด้วย จะทำงานออกแนวทำอาหาร เป็นผู้ช่วยเชฟ แนวนี้ แต่ต่างกับงานนี้สุดขั้ว ต้องใช้แรงงาน เพื่อนร่วมงานก็แบบบางที ก็คอยแซวแรงๆ เราก็แบบยิ้มเจื่อนๆ อีกวันมาเราไม่คุยด้วยเขาก็ไม่คุยด้วย เหมือนกับที่แซวคือเรื่องจริง เราก็ไม่สนใจ
เราคิดว่าอยู่ไกลพ่อไกลแม่จะไม่มีความสุข ตอนนี้มาอยู่กับแก แต่ต้องมาทุกข์กับงานที่ไม่ใช่แนวเรา ครอบครัวนั้นแหล่ะคอยบงการชีวิตให้หมด ตอนแรกเราก็ไม่คิดจะมาทำงานนี้เพราะคนละสายกับเรา แต่แม่ก็บอกตอนนี้ ป ตรี ตกงานเยอะมาก มีไหนก็ทำๆไปเถอะ เลือกงานไม่ได้นะ แต่เราว่าเราอยู่จังหวัดที่ดัง และค่อนข้างใหญ่เลยในภาคเหนือ เราว่าเรามีทางเลือกนะแต่มันไม่มั่นคงนี้สิ เราแบบทะเลาะกับทางบ้านหลายรอบมากกับงานที่อยากทำเพราะเราจะต้องเจอ ต้องทำความรู้จักกับมัน ตลอดชีวิตที่เราอยู่ เราคิดว่าเราจะลาออก ไปหางานที่อยากทำ ถึงแม้จะได้เงินน้อย ไม่มั่นคง แต่เราก็อยากตื่นเช้าๆ เพื่อไปทำสิ่งที่เรารัก ทำด้วยใจ เราว่ามันคงจะแฮปปี้กว่าที่ผ่านมานะ ชาวพันทิปว่าเราควรอดทน หรือ ลาออกไปทำงานอย่างอื่นครับ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านครับ