ควรทำแบบนี้ให้แฟนเก่าไหมคะ?

คือตอนนี้เราทั้งคู่อยู่ม.6นะคะ เราเลิกกันมาได้4เดือนแล้วค่ะ คบกันมาตั้งแต่ม.3  ทั้งหมดมันเป็นเพราะความงี่เง่าของเราเองแหล่ะค่ะ เราคงงี่เง่าไปเค้าเลยเปลี่ยนไป คงเป็นเพราะเราเองแหล่ะค่ะ ช่วงนั้นเป็นช่วงกีฬาสี เค้ายุ่งมากจนไม่มีเวลาให้เรา เละพอมีคนทักมาหาเค้าเรายิ่งหวงเข้าไปใหญ่ เรากลัวไปหมด เราทะเลาะกันค่ะ เค้าถามเราว่าไม่ไหวใจเค้าหรอ เราบอกว่าไว้ใจ แต่เราไม่ไว้ใจคนที่ทักมาคุยเลย เราเลยต้องเลิกกันค่ะ ละทีนี้ เค้าก็ไปคบกับน้องคนนั้นที่ทักมา ทำให้เรายิ่งเสียใจไปใหญ่เลย ละทีนี้เราก็ว่าเค้ามาตลอดว่าทำไมทำแบบนี้ เค้าบอกไม่คิดว่าทุกอย่างจะเป็นแบบนี้ เค้าก็ไม่อยากให้มันเป็นแบบนี้แต่มันเป็นไปแล้ว ตอนแรกๆเค้าก็ลืมเราไม่ได้  คือที่เราเลิกกันเพราะเราเสียใจเพราะเค้าบ่อย เค้าเลยให้เลิกกันเพราะเราจะได้ไม่เสียใจกับเค้า ให้โฟกัสกับมหาลัย ตอนแรกๆที่เลิกกันเค้าก็โพสคิดถึงเรานะคะ แต่พอมีน้องมันทำให้เรารู้แล้วว่ายังไงวันนึงเค้าก็ต้องรักน้อง ละพอมาตอนนี้เหมือนเค้าคุยกะน้องมาเรื่อยๆตั้งแต่ตอนนั้น จนความรู้สึกมันคุยกันทุกวันอ่ะ เลยรู้สึกดี เลยคบกะน้องเค้า เราเสียใจอ่ะค่ะ จนเผลอว่าเค้าไปว่าทำให้เคาเสียใจได้ไง ทั้งๆที่เราเลิกกันไปแล้ว นี่เราผิดไหมอ่ะคะ เรายังคิดถึงเค้าอยู่เลย แต่เค้าบอกเราว่า เป็นเพื่อนกับเราได้แล้วนะ เพราะมีน้องเค้าแล้ว เรานี่น้ำตาร่วงเลยค่ะ เราเสียใจที่ตอนที่มีเค้าอยู่เราดูแลเค้าไม่ดีพอหรือเปล่า เพราะความเป็นเด็กของเรานี่แหล่ะค่ะ เค้าบอกกับเราอีกว่า เค้ากับน้องมีอะไรก็บอกกันทุกเรื่อง เรายิ่งคิดเลยค่ะ ว่าเราได้บทเรียนแล้วจริงๆ อยากให้คนที่มีแฟนนะคะ อยากให้ใส่ใจจริงๆต้องเข้าใจเค้ามากๆ เราคิดว่าตอนเราคบกับเค้า เค้าเป็นแฟนที่ดีมากๆเลยนะคะ ให้เกียรติเรามาก ดูแลเราดีมาก ทำให้เรายิ่งคิดเลยว่าเราปล่อยคนดีดีแบบนี้ไปได้ยังไง วันนี้เค้าดูมีความสุขกับน้องคนนั้นมาก คิดว่าเราควรรอไหมคะ หรือเราควรเดินหน้าชีวิตต่อไป เค้าเป็นคนดีจริงๆ เราอยากแก้ไข แต่มันคงไม่มีโอกาสแล้ว เราหวังนะคะให้เรากลับมาเจอกันในตอนที่โตกว่านี้ เราคิดว่าในวันปัจฉิมเราจะทำสมุดเล็กๆเขียนความรู้สึกของเราไปให้เค้าดีไหม ทุกอย่างมันอัดอั้นในใจไปหมด ไม่ได้จะทำให้เค้าร้าวฉานนะคะ แค่อยากบอกความรู้สึกของเรา ความทรงจำดีดีของพวกเราให้เค้าฟัง มห้ได้เก็บไว้ว่าเราเคยมีความสุขแค่ไหนที่ได้เจอคนแบบเค้า เราเคยเดินกับเค้าละเราขาพลิกคำบันไดเค้าก็ให้เราขี่หลังไปห้องพยาบาล เรารุ้สึกดีมากๆเลยค่ะ ตอนปิดเทอมที่ผ่านมา เราเคยไปเขาคิชกูฏด้วยกันไปกับครอบครัวเราค่ะ ครอบครัวเราชอบเค้ามาก เค้าคอยพยุงเรา จับมือเราตลอดที่ขึ้นเขาเลยค่ะ เรารู้สึกว่ามันดีมากๆ และอีกหลายๆเรื่องที่เค้าปกป้องเรา แต่ตอนนี้ เค้าไปทำแบบนี้กับคนอื่นแล้ว เค้าคงอยากดูแลน้องคนนั้นให้ดีที่สุด เราจะคอยเป็นกำลังใจให้เค้าแบบห่างๆ เค้าทำให้เรารุ้นะคะว่าความรักที่แท้จริงคืออะไร เราภาวนาตลอดเลยนะคะ ถ้าเราเป็นคนที่ใช่ของกันและกันจริงๆ ก็ขอให้เราได้วนกลับมาแก้ไขสิ่งที่ได้เคยทำผิดพลาดไป สายตาที่เค้ามองเรามันเหมือนมีอะไรจริงๆนะคะ แต่เราพยายามไม่คิดจริงๆ เราอยากทักไปถอยมาดือ แต่เราไม่อยากมห้น้องเค้าต้อวรู้สึกแบบที่เราเคยรุ้สึกตอนนั้นที่น้องเค้าเคยทักมา เราดูยอมแพ้ไปไหมคะ แต่เราไม่อยากพูดอะไรจริงๆ เค้าเปลี่ยนไปแล้ว ความทรงจำมันเยอะจริงๆ เราควรทำของสิ่งนั้นให้เค้าดีไหมคะ มันควรไหม แต่ถึวยังไวเค่กฟ้ต้องบอกน้องอยู่แล้วว่าเราทำอะไรให้ แต่เราไม่ได้อะไรนะคะ แค่รั้สึกว่าถ้าให้มันจะรู้สึกดีที่เราได้พูดทุกความร็สึกเราออกไปจริงๆ เรารักเค้ามากจริงๆค่ะ แต่เค้าคงทำดีที่สุดแล้ว