เราจะเป็นคนที่แคร์คนอื่นมากจนบางทีเราแคร์​คนอื่นมากเกินไปจนตัวเราเสียความรู้สึกเอง​ทุกวันนี้เรายิ้มสู้กับให้กับทุกอย่างแม้กระทั่ง​คนในครอบครัว​ เราน้อยใจคนในครอบครัวเรามาก​ มีเหตุการณ์​หนึ่งที่เราป่วยแล้วเราเลือกที่จะบอกคนในครัวครัวเพราะเป็นคนที่เรารักที่สุด​แต่กับกันกับเป็นคนในครอบครัวเราที่ไม่สนใจไม่พาไปหาหมอทั้งๆที่เราเป็นหนักจนเกือบช็อก​ พอไปถึงโรงบาลหมอก็มายืนยันว่าเราเป็นโรคหัวใจเต้นผิดจังหวะ​ แต่สิ่งที่ได้ยิน​ คือคนในครอบครัวพูดว่าเราแสดงขี้เกียจ​ไปโรงเรียน

จนตอนนี้จะผ่านมากี่ปีเราไม่เคยได้คำปรึกษา​ที่ดีกับครอบครัว​เลยแต่ต่างกันกับน้องสาวเรา​ บางวันเราช็อก​อยู่ที่โรงเรียน​เราก็ได้แค่เก็บไว้กับเพื่อนแล้วเลือกที่จะไม่บอกเพราะถึงเราบอกไปก็ไม่มีประโยชน์

เราเคยบอกหลายรอบแล้วน้ะไม่ใช่ว่าไม่เคยบอกแต่กับไม่ได้อะไร​ เราเลยเลือกที่จะไม่พูด  น้อยใจน่ะเอาจริงๆ​ เราควรทำไง​ ขอคำปรึกษา​หน่อยได้ไหม🙂🙂