เราจะเป็นคนที่แคร์คนอื่นมากจนบางทีเราแคร์คนอื่นมากเกินไปจนตัวเราเสียความรู้สึกเองทุกวันนี้เรายิ้มสู้กับให้กับทุกอย่างแม้กระทั่งคนในครอบครัว เราน้อยใจคนในครอบครัวเรามาก มีเหตุการณ์หนึ่งที่เราป่วยแล้วเราเลือกที่จะบอกคนในครัวครัวเพราะเป็นคนที่เรารักที่สุดแต่กับกันกับเป็นคนในครอบครัวเราที่ไม่สนใจไม่พาไปหาหมอทั้งๆที่เราเป็นหนักจนเกือบช็อก พอไปถึงโรงบาลหมอก็มายืนยันว่าเราเป็นโรคหัวใจเต้นผิดจังหวะ แต่สิ่งที่ได้ยิน คือคนในครอบครัวพูดว่าเรา
แสดงขี้เกียจไปโรงเรียน
จนตอนนี้จะผ่านมากี่ปีเราไม่เคยได้คำปรึกษาที่ดีกับครอบครัวเลยแต่ต่างกันกับน้องสาวเรา บางวันเราช็อกอยู่ที่โรงเรียนเราก็ได้แค่เก็บไว้กับเพื่อนแล้วเลือกที่จะไม่บอกเพราะถึงเราบอกไปก็ไม่มีประโยชน์
เราเคยบอกหลายรอบแล้วน้ะไม่ใช่ว่าไม่เคยบอกแต่กับไม่ได้อะไร เราเลยเลือกที่จะไม่พูด น้อยใจน่ะเอาจริงๆ เราควรทำไง ขอคำปรึกษาหน่อยได้ไหม🙂🙂
มีใครเคยเป็นเหมือนเราไหม