เราจะทำยังไงได้บ้างกับการโดนบูลลี่จากสังคมรอบข้างและครอบครัว

เราเป็นคนอ้วน ตั้งแต่เรียนปี1 เข้าไปแรกๆเลย ก็ถูกเพื่อนใก็ถูกเพื่อนใหม่ตั้งชื่อว่าเบาหวิว ตอนแรกเราก็ขำๆแต่พอนานไปเราก็ไม่ขำเหมือนกันนะ แต่เพื่อนกลุ่แต่เพื่อนกลุ่มนั้นก็ไม่สนิทหรอกแค่เรียนห้องเดียวกัน เราก็พอจะมีเพื่อนที่จบมาจากที่เดียวกันอยู่บ้าง เค้าเรียกเค้าเรียกแบบนั้นจนวันนึง อาจารย์ ไปเรียกเราตอนเข้าแถว ว่า เบาหวิว ออกไมค์ซึ่งมีเด็กหลายแผนกอยู่มากกว่าร้อยคน ตอนนั้นเราอยากร้องไห้มากๆ ทำไมต้องทำไมต้องมาเจออะไรแบบนี้ ตอนนี้จะเตอนนี้จะเรียนจบแล้วเราก็ไม่สนเค้าเรียกแบบรั้นเราก็ไม่พูดด้วยนั่นมันไม่ใช่ชื่อเรา แต่บางทีลึกๆในใจมันก็ไม่ได้แปลว่าเราไม่ได้คิด กับที่บ้านแม่ก็ชอบนำเราไปเปรียบเทียบคนอื่นที่เค้าลด ซึ่งเราซึ่งเราก็พยายามอยู่แต่เค้าก็ว่าเราไม่ลดและไม่เคยให้กำลัง ใจ เราไม่ได้อ้วนมากเกินอะไรขนาดนั้นนะ แม่ก็ชอบมาถามทำไมคนนั้นถึงลดได้ อ้าว เราจะรู้ไหม เราไม่ได้รู้จักเค้าเป็นการส่วนตัวเราบอกแม่ทำไมไม่ถามล่ะ แม่บอกเค้าไม่ว่าง เราก็อะไรวะ อยู่ๆก็โดนว่าอ่ะ บางทีการที่เราอ้วนมันแย่ขนาดนั้นเลยหรือไงนะ เราไม่ใช่คนกินเยอะแต่มันก็อ้วน พันธุกรรมพันธุกรรมทางฝั่งพ่อเป็นคนตัวใหญ่หมด บางทีมันก็บางทีมันก็รู้สึกแย่ที่ต้องมาฟังทุกๆวัน ทั้งๆที่เราก็พยายามอยู่