สมัยนี้ทำไมคนไม่ค่อยรู้สึกยอมรับผิด หรือทนไม่ได้ภูมิคุ้มกันอ่อนแอ เวลาจะตักเตือนอะไรที่พูดอ้อมๆ พูดตรงไม่ได้

 ประเด็นก็คือ เราพูดถึงการทำความสะอาดเป็นกลุ่มแล้วเราได้พูดให้ฟังกับเพื่อนว่า”หัวหน้าหน่วยหรือหัวหน้าทำความสะอาดของกลุ่มเรา แถบไม่ทำอะไรเลย อะไรก็ลูกหน่วยเป็นคนทำ ตอนเช้าก็ไม่ทำ ตอนบายก็ไม่

เห็นหน้าตายิ้มๆ  พูดดี    แทงลับหลังกันเยอะ เล่นงานครั้งนึงคือ  ออกจากงานเลย   แบบไม่มีโอกาสโดนตักเตือนแล้ว มานั่งที่เดิมให้หาโอกาสเอาคืนทีหลังได้ แล้วคนจะเล่นงานใคร&nbs

เราเป็นมาหลายครั้งแล้วล่ะค่ะ คนอื่นเป็นกันบ้างมั้ยอ่า เวลาผู้ใหญ่หรือคุณครูว่าเรา ตักเตือนเรา โดยถ้าหากเราผิดจริงนี่เราก็โอเค ยอมรับผิดและฟัง แต่เวลาที่มันไม่ใช่ความจริง หรือ เขาเข้าใจผิดหรือไรก็ตาม เ

เหนื่อยใจ แรกๆก็ไม่ใส่ใจพอทนได้ คิดว่าพวกไร้สาระขี้อิจฉา แต่พอได้ยินทุกวันคำต่อคำเพื่อข่มเรา เหน็บเรา ดูถูกเราต่างนานาก็เริ่มเหนื่อยใจที่ต้องมาฟังคนพูดแบบนี้บ่อยๆ บางคำก็แรงทั้งที่เราไม่ได้ทำอะไรให้เข

คือ แม่เราติดใช้ความรุนแรง บางทีโมโหเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ มาถ้าไปสกิดก็โดนคับ เราอยู่ในสังคมครอบครัวที่ toxic มากที่สุด ขอเข้าเรื่องของวันนี้เลยนะคับ คือก่อนจะนอนแม่บอกให้เราไปปิดแอร์แล้วเปิดพัดลมแบบส่า

เรื่องนี่เกี่ยวกับครอบครัวของเราค่ะต้องบอกก่อนว่าเราอายุ16ปีตอนเด็กอยู่กับพ่อแม่ไม่ได้เจอยายบ่อยนักแต่ยายก็เป็นคนส่งเสียค่าเล่าเรียนเรามาตลอด จนเราขึ้นมัธยมเราก็ย้ายกลับมาอยู่กับยาย โดยพื้นฐานความเป็น

ความรักในวัยเรียน ผมว่า เป็นความรักที่มีแต่ดราม่า เลิกกันบ่อย จากปากทุกคนก็คบกันไม่เกินปีเดียว สรุป ถ้ารู้ว่าคยไปก็ถูกทิ้งไปนั่งฟังเพลง แล้วเราจะหาไปทำไม่เพราะ ในเมื่อในวัยเรียนก็เหมือนเรื่องสมมุติ แ

ผมนั่งมองแก้วเหล้าในมือ น้ำแข็งละลายจนจืดชืด... เหมือนตัวตนของผมในตอนนี้ รอบข้างคือเสียงหัวเราะของเพื่อนเก่าสมัยมัธยม กลุ่มเพื่อนจาก "โรงเรียนติดถนนสุขาภิบาล 3" ที่ผมเคยภูมิใจนักหนา สารภาพ