คือผมได้บอกเลิกผู้หญิงคนหนึ่ง เนื่องด้วยไม่อยากหลอกตัวเอง
ว่า เราไม่ได้คิดกับเขาเกิดกว่าคนว่าเพื่อนหรือ
ทำให้ผมได้ตัดสินใจบอกเลิกเขาตรงๆ ด้วยคำพูดเพราะว่า คบกันเพราะสงสาร (ตอนที่ผมครบกับเธอครั้งแรกเธอเพิ่งเลิกกับแฟนและมีปัญหาต่างๆ)
ก็ตามนั้นหละ เธอก็เกลัยดผมไปเลย บอกว่าตัวเองโง่เอง ทำให้เขาโทษตัวเองต่างๆนาๆที่เชื่อใจผม
ทำให้ผมรู้สึกผิดมากที่บอกเลิกกัน แต่จะให้ผมคบกับเธอเพราะเหตุผลด้วยสงสารกันตลอดไป ก็คงเป็นไปไม่ได้
หลังจากเขาก็เกลียดผม และบล็อคผม จากนั้นก็หายไป
ถึงผมจะไม่เคยเห็นหน้า หรือเจอกันเป็นเป็นๆ แต่ผมก็ยังเสียใจกับเหตุการณ์นี้
ก็นะผมคนเป็นคนส่วนน้อยที่บอกเลิกแล้วยังคุยกันได้
'บอกเลิกกับแฟน' ครั้งแรก
ว่า เราไม่ได้คิดกับเขาเกิดกว่าคนว่าเพื่อนหรือ
ทำให้ผมได้ตัดสินใจบอกเลิกเขาตรงๆ ด้วยคำพูดเพราะว่า คบกันเพราะสงสาร (ตอนที่ผมครบกับเธอครั้งแรกเธอเพิ่งเลิกกับแฟนและมีปัญหาต่างๆ)
ก็ตามนั้นหละ เธอก็เกลัยดผมไปเลย บอกว่าตัวเองโง่เอง ทำให้เขาโทษตัวเองต่างๆนาๆที่เชื่อใจผม
ทำให้ผมรู้สึกผิดมากที่บอกเลิกกัน แต่จะให้ผมคบกับเธอเพราะเหตุผลด้วยสงสารกันตลอดไป ก็คงเป็นไปไม่ได้
หลังจากเขาก็เกลียดผม และบล็อคผม จากนั้นก็หายไป
ถึงผมจะไม่เคยเห็นหน้า หรือเจอกันเป็นเป็นๆ แต่ผมก็ยังเสียใจกับเหตุการณ์นี้
ก็นะผมคนเป็นคนส่วนน้อยที่บอกเลิกแล้วยังคุยกันได้