สวัสดีค่ะ!!
เริ่มเลยนะคะพิมพ์วกวนไม่เข้าใจก็ขออภัยด้วยนะคะ
เราอายุ24ปีค่ะแต่งงานแล้วมีลูกด้วยกัน1คน. ครอบครัวเราอยู่กัน6คนมี พ่อ เเม่ น้องชาย ลูก เราและสามี ต่อมาสามีเราไปทำงานต่างประเทศก็เหลืออยู่กัน5คน. เรารู้สึกไม่มีความสุขทั้งคนในครอบครัวและข้างบ้าน. อึดอัดไม่เป็นตัวของตัวเองเราคิดอยากย้ายออกไปตั้งครอบครัวของตัวเองหลายๆครั้งเเต่ก็คิดในเเง่บวกมาตลอดว่า. เราเป็นลูกผญเราต้องเลี้ยงดูพ่อเเม่ยามแก่เฒ่าพ่อแม่ฝากฝังไว้กับเรา. เพราะน้องเกเรมากไม่เรียนไม่ทำห่าไร. นอนตีพุงขอเงินไปวันๆจนอายุ18 19 แล้วยังทำไรไม่เป็นพ่อเเม่ก็ให้ท้ายตลอดถามว่าน้อยใจหรอ?? ที่พ่อเเม่รักน้องมากกว่า. ใช่ค่ะ!! น้อยใจแต่ไม่ถือสาอะไรตั้งแต่สามีไปทำงานต่างประเทศครบ1ปีส่งเงินกลับมาทุกเดือน1ปีที่สามีไปเราต่อเติมบ้านทำกำแพงรีโนเวทส่วนที่คิดว่าต้องท. จจนตอนนี้บ้านน่าอยู่หลังใหญ่ไม่น้อยหน้าใครเราเป็นคนเจ้าระเบียบ. ชอบสะอาด. ชอบอะไรที่มันเป็นสัดส่วนๆ. ไม่ชอบความวุ่นวาย. เราเป็นคนปากไวปากไม่ดีพูดไม่คิดบางทีพูดไปด้วยความโมโห. ก็มีพูดเเรงบ้าง(แต่ไม่เคยด่านะ) แล้วก็เก็บมาคิดทีหลัง. งานบ้านทุกอย่างเราทำหมด. ช่วงหลังๆมานี่เราเหนื่อยเราพูดทำไมไม่มีใครฟัง. เสื้อผ้านี่แขวนอยู่ทุกที่บางทีก็. กกน. บางทีก็. สน. ข้าวของกระจัดกระจายที่นอนมีอยู่ทุกที่แล้วไม่เก็บ. เอกสารของพ่อก็วางหน้าทีวีพอเสร็จแล้วก็ไม่เก็บไว้ที่เดิม. ขยะในห้องน้ำเราเก็บแทบทุกวันตะกล้าเสื้อผ้าซื้อมาให้ใส่ก็ไม่ใส่. ไม่ใช้. โน้นน. ไปแขวนตามกำแพงบ้านตามเปลตามโซฟาตามเสาบ้านเพื่อออ!!!! น้องเรายิ่งไม่ต้องพูด18-19ปีแม่ยังซักผ้าให้มันใส่ยุเลย. เราบอกไม่ต้องทำให้มันทำเองก็ไม่ฟัง เราเบื่อเราเหนื่อยยิ่งถ้าเป็นเรื่องเงินๆทองๆมีปากเสียงกันบ่อยมาก(สามีเราไปทำงานตปทใช้เงินแม่เราไป80,000). พูดบ่อยมากถ้าไม่ใช่เพราะเงินเเม่จะได้ไปไหมจะสบายทุกวันนี้ไหมพอถามว่าจะเอาเท่าไรจะคืนให้หมดเลย แม่ก็บอกไม่เอาเราครอบครัวเดียวกันแม่ไม่เอาซึ่งตั้งแต่สามีไปเราให้แม่ใช้ทุกเดือนๆล่ะ3-6พัน. ค่ากับข้าว. ค่าของใช้ในบ้านทุกอย่างเราจ่ายหมดไหนจะค่านมลูกของใช้ลูกอีก. หงวดรถมอไซร์หงวด. รถยนต์ของเรา. ก็มาว่าทำไมได้เท่านี้เงินเดือนตั้ง4-5หมื่นเราอยากถามว่ามันน้อยไปหรอ?? หักค่าใช้จ่ายต่างๆเราก็เก็บเป็นเงินเก็บของเรากับสามี
... ตอนนี้เราคิดเราอยากทำงานอยากขายเสื้อผ้า. อยากขายของอยากทำอะไรที่มันได้เงิน. อยากมีบ้านเป็นของตัวเองในขณะที่ยังหาไหวอยู่เรารู้สึกว่าตอนเราห่างบ้านห่างครอบครัวมันจะเป็นอีกฟิลนึงที่ถามไถ่กันมีความสุขที่ได้พูดคุยไม่เหมือนตอนนี้..
... 1เดือนที่ผ่านมาเราเหนื่อยมากเราไม่มีความสุขเราไม่คุยกับใครเลยเราไม่ทำอะไรด้วยบ้านไม่เก็บกับข้าวก็ซื้อไว้(ปกติจะทำเอง) ยิ่งเหนื่อยยิ่งทำนิสัยเสียเรารู้สึกยิ่งอยู่ยิ่งบาปใหนจะควาทคิดลบๆกับพ่อเเม่ ไหนจะพูดจาแรงๆใส่ไหนจะโมโหเก็บอาการไม่อยู่เราเหมือนยิ่งอยู่ยิ่งบาปเราคุยกับสามีหลายรอบมากว่าอยากย้ายไปอยู่ข้างนอกสามีก็ok คิดตรงกันตลอดเราจะอกตัญญูไหม??? พ่อเเม่จะรู้สึกอย่างไร
อยู่บ้านไม่มีความสุข ย้ายออกจากบ้าน เป็นลูกอกตัญญูไหม
เริ่มเลยนะคะพิมพ์วกวนไม่เข้าใจก็ขออภัยด้วยนะคะ
เราอายุ24ปีค่ะแต่งงานแล้วมีลูกด้วยกัน1คน. ครอบครัวเราอยู่กัน6คนมี พ่อ เเม่ น้องชาย ลูก เราและสามี ต่อมาสามีเราไปทำงานต่างประเทศก็เหลืออยู่กัน5คน. เรารู้สึกไม่มีความสุขทั้งคนในครอบครัวและข้างบ้าน. อึดอัดไม่เป็นตัวของตัวเองเราคิดอยากย้ายออกไปตั้งครอบครัวของตัวเองหลายๆครั้งเเต่ก็คิดในเเง่บวกมาตลอดว่า. เราเป็นลูกผญเราต้องเลี้ยงดูพ่อเเม่ยามแก่เฒ่าพ่อแม่ฝากฝังไว้กับเรา. เพราะน้องเกเรมากไม่เรียนไม่ทำห่าไร. นอนตีพุงขอเงินไปวันๆจนอายุ18 19 แล้วยังทำไรไม่เป็นพ่อเเม่ก็ให้ท้ายตลอดถามว่าน้อยใจหรอ?? ที่พ่อเเม่รักน้องมากกว่า. ใช่ค่ะ!! น้อยใจแต่ไม่ถือสาอะไรตั้งแต่สามีไปทำงานต่างประเทศครบ1ปีส่งเงินกลับมาทุกเดือน1ปีที่สามีไปเราต่อเติมบ้านทำกำแพงรีโนเวทส่วนที่คิดว่าต้องท. จจนตอนนี้บ้านน่าอยู่หลังใหญ่ไม่น้อยหน้าใครเราเป็นคนเจ้าระเบียบ. ชอบสะอาด. ชอบอะไรที่มันเป็นสัดส่วนๆ. ไม่ชอบความวุ่นวาย. เราเป็นคนปากไวปากไม่ดีพูดไม่คิดบางทีพูดไปด้วยความโมโห. ก็มีพูดเเรงบ้าง(แต่ไม่เคยด่านะ) แล้วก็เก็บมาคิดทีหลัง. งานบ้านทุกอย่างเราทำหมด. ช่วงหลังๆมานี่เราเหนื่อยเราพูดทำไมไม่มีใครฟัง. เสื้อผ้านี่แขวนอยู่ทุกที่บางทีก็. กกน. บางทีก็. สน. ข้าวของกระจัดกระจายที่นอนมีอยู่ทุกที่แล้วไม่เก็บ. เอกสารของพ่อก็วางหน้าทีวีพอเสร็จแล้วก็ไม่เก็บไว้ที่เดิม. ขยะในห้องน้ำเราเก็บแทบทุกวันตะกล้าเสื้อผ้าซื้อมาให้ใส่ก็ไม่ใส่. ไม่ใช้. โน้นน. ไปแขวนตามกำแพงบ้านตามเปลตามโซฟาตามเสาบ้านเพื่อออ!!!! น้องเรายิ่งไม่ต้องพูด18-19ปีแม่ยังซักผ้าให้มันใส่ยุเลย. เราบอกไม่ต้องทำให้มันทำเองก็ไม่ฟัง เราเบื่อเราเหนื่อยยิ่งถ้าเป็นเรื่องเงินๆทองๆมีปากเสียงกันบ่อยมาก(สามีเราไปทำงานตปทใช้เงินแม่เราไป80,000). พูดบ่อยมากถ้าไม่ใช่เพราะเงินเเม่จะได้ไปไหมจะสบายทุกวันนี้ไหมพอถามว่าจะเอาเท่าไรจะคืนให้หมดเลย แม่ก็บอกไม่เอาเราครอบครัวเดียวกันแม่ไม่เอาซึ่งตั้งแต่สามีไปเราให้แม่ใช้ทุกเดือนๆล่ะ3-6พัน. ค่ากับข้าว. ค่าของใช้ในบ้านทุกอย่างเราจ่ายหมดไหนจะค่านมลูกของใช้ลูกอีก. หงวดรถมอไซร์หงวด. รถยนต์ของเรา. ก็มาว่าทำไมได้เท่านี้เงินเดือนตั้ง4-5หมื่นเราอยากถามว่ามันน้อยไปหรอ?? หักค่าใช้จ่ายต่างๆเราก็เก็บเป็นเงินเก็บของเรากับสามี
... ตอนนี้เราคิดเราอยากทำงานอยากขายเสื้อผ้า. อยากขายของอยากทำอะไรที่มันได้เงิน. อยากมีบ้านเป็นของตัวเองในขณะที่ยังหาไหวอยู่เรารู้สึกว่าตอนเราห่างบ้านห่างครอบครัวมันจะเป็นอีกฟิลนึงที่ถามไถ่กันมีความสุขที่ได้พูดคุยไม่เหมือนตอนนี้..
... 1เดือนที่ผ่านมาเราเหนื่อยมากเราไม่มีความสุขเราไม่คุยกับใครเลยเราไม่ทำอะไรด้วยบ้านไม่เก็บกับข้าวก็ซื้อไว้(ปกติจะทำเอง) ยิ่งเหนื่อยยิ่งทำนิสัยเสียเรารู้สึกยิ่งอยู่ยิ่งบาปใหนจะควาทคิดลบๆกับพ่อเเม่ ไหนจะพูดจาแรงๆใส่ไหนจะโมโหเก็บอาการไม่อยู่เราเหมือนยิ่งอยู่ยิ่งบาปเราคุยกับสามีหลายรอบมากว่าอยากย้ายไปอยู่ข้างนอกสามีก็ok คิดตรงกันตลอดเราจะอกตัญญูไหม??? พ่อเเม่จะรู้สึกอย่างไร