ผิดไหมที่รำคาน

คือไม่รู้จะเริ่มอธิบายยังไงดีเริ่มจากตัวเราเลยแล้วกันคือเราอายุ16จะ17เดือนหน้าเราเป็นลูกคนที่2ของพ่อแม่มีพี่เป็นผู้ชายที่อายุต่างจากเรา6ปี
คือพ่อแม่เราอะชอบทำให้เราอึดอัดและก็ชอบทำให้เรารู้สึกว่าเราไม่มีอิสรก็ไม่ได้บังคับแต่ก็จะทำให้เรารู้สึกอึดอัดเราโดนปลูกฝังแต่เด็กว่าเลิกเรียนแล้วกลับบ้านนะคนกินเหล้าเป็นคนไม่ดีเพื่อนแบบนี้ไม่ดีนะจะไปเล่นกับเพื่อนทำไมอยู่บ้านเล่นกับพี่ดีกว่าผลที่ตามมาคือเรากลายเป็นเด็กติดบ้านไม่ค่อยมีเพื่อนเข้าหาคนไม่เก่งจะไปไหนก็ไม่กล้าขนาดไปสมัครเรียนต่อม.4
ยังต้องให้พ่อแม่ไปด้วยเลยเราจะไปไหนต้องมีพ่อแม่ไปด้วยเสมอจนเราเริ่มรู้สึกรำคานคือไม่รู้ว่าทำไมถึงรู้สึกแบบนี้และไม่รู้ว่าจะเริ่มแก้ยังไงดีคือเราก็รักพ่อแม่นะแต่เราอึดอัดอะครั้งหนึ่งเราอยากไปเปิดบ้าน
มหาลัยหนึ่งด้วยความที่อยากไปมากกกกก
เลยขอไว้ตั้งแต่ม.4ขอไว้ประมาณว่าเออเนี้ยแม่อยากไปนะม.5ไปได้ไหมไปเก็บประสบการณ์นู้นั่นนี้พูดกับแม่จนแม่บอกว่าให้ไปแต่พอถึงวันแกก็เปลี่ยนใจซะงั้นบอกกับเราประมาณว่าเนี้ยที่บอกว่าจะให้ไปตอนแรกเพราะไม่อยากให้เราเสียใจไงคือเราเสียใจมากแล้วก็โกรธแม่กับพ่อมากที่ทำแบบนี้เราร้องไห้ไป3วันในขณะที่พ่อกับแม่ทำตัวปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทำเหมือนกับว่าสิ่งที่ตัวเองทำมันเป็นเรื่องปกติเราแบบความรู้สึกคือพังมากหลังจากนั่นผ่านไปนานพอสมควรเรารู้สึกรำคานพ่อกับแม่มากกว่าเดิมเรารู้สึกแย่มากๆๆ
เราควรทำไงดีแบบเราควรทำยังไงดีไม่ให้อึดอัดเวลาอยู่กับพ่อแม่

ปล.แล้วเราผิดไหมที่รำคานพ่อกับแม่