เขาตามติดชีวิตเรารึเปล่า??

เรื่องมีอยู่ว่า วันนึงไม่รู้วันไหนนี่แหละเราไปร้านหนังสือแล้วเราเผอิญจะผู้ชายคนนึงเขาเหมือนเป็นคนดูนิ่งๆไม่พูดไม่จา ตอนนั้นเราก็ไม่ได้สนใจหรอก(แต่เขาก็หน้าคุ้นๆนะ)​แต่พอเรากำลังจะเดินผ่านเขาไปจู่เราก็เผลอไปสะดุดเชือกรองเท้าตัวเองทำให้น้ำส้มของโปรดที่เราถือมา มันคว่ำตกไปใส่เขาตอนนั้นเราตกใจมาก ทำตัวไม่ถูกเลยก็เลยบอกขอโทษเขาไป แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรแต่สายตาเขานี่สิสายตาที่เราเห็นในดวงตาของเขามันน่ากลัวมากเลยตอนนี้มันยังติดตาเราอยู่เลย ตอนนั้นเรากลัวมากก็เลยรีบวิ่งออกไปโดยไม่ได้เอาแก้วน้ำไปด้วยเรารู้สึกว่าโล่งใจมากรู้สึกสบายใจ แต่.. หลังจากที่เราทำน้ำหกใส่เขาวันนั้น เราก็เจอแต่เรื่องซวยๆทั้งลื่นกลางห้าง ล้อรถเหยียบตะปู กระเป๋าตังค์หาย ตอนนี้เรารู้สึกว่าวันๆเราเจอแต่เรื่องซวยๆเหมือนมีคนคอยกลั่นแกล้งเราตลอด แต่เราไม่สนใจหรอกเพราะเราชินกลับเรื่องนี้แล้ว แต่ว่ามีวันใดวันนึงที่เราไปร้านหนังสือแล้วเจอผช คนนั้น เราเลยเดินไปถามเขาว่าเราเคยรู้จักกันรึเปล่า เราสงสัยแบบนี้มานานแล้วเพราะเขาหน้าตาคุ้นมากๆ ตอนนั้นเขาน่าจะตอบว่าเคยมั้ง ไม่แน่ใจ ไอ้เราก็งงจู่ๆเราก็เคยรู้จักกันแต่เราไม่สนใจเรื่องนี้หรอกเราก็บอกขอโทษเขาไป แต่พอเรากำลังจะเดินออกไป เรารูสึกเหมือนมีใครมาจับมือเราเราก็หันไปดู คนๆนั้นก็คือคนที่เราทำน้ำหกใส่นั้แหละ เขาบอกกับเราว่าเขาต้องการเราอยากให้เราไปอยู่ด้วย ไอ้เราก็ตกใจทำไมถึงพูดแบบนั้นออกมา เราไม่รู้จักเขาดีพอเราเลยตอบปฎิเสธไป พอหลังจากวันนั้นเราก็เจอแต่เรื่องซวยๆ.... เราคิดถูกแล้วใช่มั้ยที่ตอบแบบนั้น เราคิดว่าเขาต้องตามติดชีวิตเราแน่ๆเขาต้องการตัวเราขนาดนั้นเลย