สวัสดีค่ะทุกคน นี่เป็นกระทู้แรกของเราเรามีเรื่องจะมาปรึกษา ท้าวความก่อนว่าเราเคยแอบชอบผู้ชายคนหนึ่งตั้งแต่สมัยเรียน ม.4 (ปัจจุบันอายุ24)
เรารู้จักกันจากการไปฝึก รด ที่ต่างสถาบันจะมาฝึกร่วมกัน คือตอนนั้นมันเป็นแค่ความชอบเลยไม่ได้คิดอะไรอีกอย่างเขามีแฟนเลยไม่ได้ยุ่งอะไร จนกระทั่งวันนึงเรามีโอกาสได้คุยกับเขาจริงๆตอนเราเรียนพยาบาลปี3ซึ่งยอมรับเลยว่ายิ่งได้รู้จักเขาจริงๆยิ่งรู้สึกรักเขามากๆ ตอนนั้นเรามีความสุขมากที่คุยกันคิดแต่ว่ารักเขามากๆอยากดูแล แต่มันคงไม่มีอะไรที่มีความสุขไปทุกอย่าง ตลอดเวลาที่คุยกัน10เดือนเราเจอเรื่องผู้หญิงของเขามาตลอด(มากกว่า10เรื่อง) อาจจะเพราะเขาหน้าตาดีบวกกับบ้านค่อนข้างมีฐานะมีผู้หญิงเข้าหาตลอดเวลา แต่ทุกคนรู้มั้ยทุกครั้งที่มันมีเรื่องผู้หญิงเราแทบจะรู้จากเขาเองทุกอย่าง เพราะเขาไม่ชอบคนโกหกเราเคยคุยกันไว้ว่าเราจะไม่โกหกกัน แล้วด้วยความที่ว่าเรารักเราชอบเขามากๆทุกครั้งที่มันมีเรื่องผู้หญิงเราปลอบใจตัวเองตลอดเลยว่าอย่างน้อยเขาก็เล่า ขอเล่าดีเทลนิดนึงในส่วนที่ผู้ชายเล่านะ อย่างเช่นวันนี้ไปดื่มมา จับนมPR หรือไปเที่ยวเมาเละมีรอยดูดที่คอ มีเพื่อนมาดื่มเหล้าที่บ้านมีรอยฟันกัดที่ต้นขา และอีกเยอะๆ ซึ่งเราบอกเลยว่าส่วนตัวขี้หวงมากๆ แต่อยากมีเขาอยู่ในชีวิตต่อเลยทำได้แค่ฟังแล้วบอกว่าตัวเองโอเคที่เขาเล่า ตลอด10เดือนที่คุยกัน เราถามเขาตลอดเลยว่าเราคุยกันทำไม เป็นอะไรกัน เขาเคยตอบมาประโยคนึงว่าก็เราคุยกันทำได้ทุกอย่างเหมือนแฟนเลย จนวันนึงที่เรามีปัญหากันเราตัดสินใจถอยห่างออกมาเพราะเขาบอกกับแม่เราว่าเขาไม่ได้เป็นอะไรกับเรา มาตอนนี้เราจบจากพยาบาลแล้วนับจากวันนั้นที่เราเลิกกันไปครั้งก่อนก็ราวๆ 2 ปี แต่ตลอดเวลาที่เลิกและห่างกันไปทุกครั้งที่เขาป่วยแอดมิด หรือมีอุบัติเหตุ เราจะแชทไปถามไถ่เขาตลอดเพราะยังรู้สึกอยู่ จนล่าสุดเมื่อ กค ที่ผ่านมาเราเวียนกลับมาคุยกันอีกครั้ง เพราะเขาอยากแก้ตัว แล้วก็เหมือนเดิมเราใจอ่อน แต่รอบนี้มันต่างจากครั้งก่อนตรงที่เขาเปิดตัวเรามากขึ้น เราตั้งสถานะกันในเฟสนับจากวันนั้นจนปัจจุบันเราขอเขาแค่เรื่องผู้หญิง แต่สุดท้ายมันก็เหมือนเดิม มีครั้งนึงราวๆกันยาที่ผ่านมาเขาไปออกงานกับผู้ใหญ่ซึ่งมันต้องมี PR มาคอยN แล้วก็เหมือนเดิมเขามาเล่าเรื่องผู้หญิงกับเราว่าจับนม ผู้หญิงหอมแก้ม มีล้วงกัน ซึ่งนิสัยผู้หญิงเราก็ไม่โอเคทะเลาะกัน แต่เขากลับบอกว่าเรางี่เง่าไร้เหตุผล เขาทำงาน ไปกับผู้ใหญ่มันต้องมีบ้างเรื่องแบบนี้ ต้องเข้าสังคม เราก็พยายามปลอบตัวเองว่ามันโอเค จนล่าสุดอีก 15 ตุลาที่ผ่านมาคืนนั้นเราขึ้นเวรดึก เขาขอเราออกไปคาราโอเกะกับพี่ๆที่ทำงานซึ่งเราก็เหมือนเดิมไว้ใจ ไม่อยากไปกดดันว่าคบกันแล้วห้ามนู้นนี่นั้นเยอะก็ให้ไปขอแค่กลับอีกเรื่องที่เราขอคือเรื่องผู้หญิง แต่มันก็ไม่พ้นเรื่องผู้หญิงคืนนั้นที่เราให้แฟนไป ก็เหมือนเดิมมีล้วง มีหอม นั่งตักป้อนขนม ผู้ชายเล่าว่าคืนนั้นผู้หญิงมาชวนไปห้องน้ำนางก็ไปด้วยแล้วผู้หญิงถอดเสื้อนาง ก้มลงไปเลียสะดือ แต่คืนนั้นไม่ได้เอา สุดท้ายก็ทะเลาะกัน เขามาขอโทษเราตอนเย็นอีกวันอยากขอโอกาส เรายอมรับเลยว่ารับไม่ได้ที่แฟนเราเป็นแบบนั้น แต่อีกใจก็ยังหวังว่าเขาจะเปลี่ยนตัวเองแค่คิดว่าไม่อยากให้เขาหายไปไหนยังแอบหวังว่าเขาจะเปลี่ยนตัวเองได้ ทั้งๆที่ลึกๆในใจรู้อยู่แล้วว่าเขาทำไม่ได้ ถ้าเขารักเขาทำมันไปนานแล้ว ตอนนี้เราสับสนว่าควรทำยังไงต่อ ถามว่าตอนนี้เรารู้สึกแบบไหนเราก็ยังยืนยันว่ารัก อยากดูแลเขาเหมือนเดิม ถ้าเป็นเพื่อนๆ พวกคุณจะทำยังไงต่อ หรือจะทำยังไงกับความรู้สึกตัวเอง จะยอมให้โอกาสเขา หรือ ให้โอกาสตัวเองไปเจอคนใหม่ๆ
ถ้าแฟนคุณทำคุณเสียใจเรื่องเดิมซ้ำๆคุณจะยังให้โอกาสเขามั้ย
เรารู้จักกันจากการไปฝึก รด ที่ต่างสถาบันจะมาฝึกร่วมกัน คือตอนนั้นมันเป็นแค่ความชอบเลยไม่ได้คิดอะไรอีกอย่างเขามีแฟนเลยไม่ได้ยุ่งอะไร จนกระทั่งวันนึงเรามีโอกาสได้คุยกับเขาจริงๆตอนเราเรียนพยาบาลปี3ซึ่งยอมรับเลยว่ายิ่งได้รู้จักเขาจริงๆยิ่งรู้สึกรักเขามากๆ ตอนนั้นเรามีความสุขมากที่คุยกันคิดแต่ว่ารักเขามากๆอยากดูแล แต่มันคงไม่มีอะไรที่มีความสุขไปทุกอย่าง ตลอดเวลาที่คุยกัน10เดือนเราเจอเรื่องผู้หญิงของเขามาตลอด(มากกว่า10เรื่อง) อาจจะเพราะเขาหน้าตาดีบวกกับบ้านค่อนข้างมีฐานะมีผู้หญิงเข้าหาตลอดเวลา แต่ทุกคนรู้มั้ยทุกครั้งที่มันมีเรื่องผู้หญิงเราแทบจะรู้จากเขาเองทุกอย่าง เพราะเขาไม่ชอบคนโกหกเราเคยคุยกันไว้ว่าเราจะไม่โกหกกัน แล้วด้วยความที่ว่าเรารักเราชอบเขามากๆทุกครั้งที่มันมีเรื่องผู้หญิงเราปลอบใจตัวเองตลอดเลยว่าอย่างน้อยเขาก็เล่า ขอเล่าดีเทลนิดนึงในส่วนที่ผู้ชายเล่านะ อย่างเช่นวันนี้ไปดื่มมา จับนมPR หรือไปเที่ยวเมาเละมีรอยดูดที่คอ มีเพื่อนมาดื่มเหล้าที่บ้านมีรอยฟันกัดที่ต้นขา และอีกเยอะๆ ซึ่งเราบอกเลยว่าส่วนตัวขี้หวงมากๆ แต่อยากมีเขาอยู่ในชีวิตต่อเลยทำได้แค่ฟังแล้วบอกว่าตัวเองโอเคที่เขาเล่า ตลอด10เดือนที่คุยกัน เราถามเขาตลอดเลยว่าเราคุยกันทำไม เป็นอะไรกัน เขาเคยตอบมาประโยคนึงว่าก็เราคุยกันทำได้ทุกอย่างเหมือนแฟนเลย จนวันนึงที่เรามีปัญหากันเราตัดสินใจถอยห่างออกมาเพราะเขาบอกกับแม่เราว่าเขาไม่ได้เป็นอะไรกับเรา มาตอนนี้เราจบจากพยาบาลแล้วนับจากวันนั้นที่เราเลิกกันไปครั้งก่อนก็ราวๆ 2 ปี แต่ตลอดเวลาที่เลิกและห่างกันไปทุกครั้งที่เขาป่วยแอดมิด หรือมีอุบัติเหตุ เราจะแชทไปถามไถ่เขาตลอดเพราะยังรู้สึกอยู่ จนล่าสุดเมื่อ กค ที่ผ่านมาเราเวียนกลับมาคุยกันอีกครั้ง เพราะเขาอยากแก้ตัว แล้วก็เหมือนเดิมเราใจอ่อน แต่รอบนี้มันต่างจากครั้งก่อนตรงที่เขาเปิดตัวเรามากขึ้น เราตั้งสถานะกันในเฟสนับจากวันนั้นจนปัจจุบันเราขอเขาแค่เรื่องผู้หญิง แต่สุดท้ายมันก็เหมือนเดิม มีครั้งนึงราวๆกันยาที่ผ่านมาเขาไปออกงานกับผู้ใหญ่ซึ่งมันต้องมี PR มาคอยN แล้วก็เหมือนเดิมเขามาเล่าเรื่องผู้หญิงกับเราว่าจับนม ผู้หญิงหอมแก้ม มีล้วงกัน ซึ่งนิสัยผู้หญิงเราก็ไม่โอเคทะเลาะกัน แต่เขากลับบอกว่าเรางี่เง่าไร้เหตุผล เขาทำงาน ไปกับผู้ใหญ่มันต้องมีบ้างเรื่องแบบนี้ ต้องเข้าสังคม เราก็พยายามปลอบตัวเองว่ามันโอเค จนล่าสุดอีก 15 ตุลาที่ผ่านมาคืนนั้นเราขึ้นเวรดึก เขาขอเราออกไปคาราโอเกะกับพี่ๆที่ทำงานซึ่งเราก็เหมือนเดิมไว้ใจ ไม่อยากไปกดดันว่าคบกันแล้วห้ามนู้นนี่นั้นเยอะก็ให้ไปขอแค่กลับอีกเรื่องที่เราขอคือเรื่องผู้หญิง แต่มันก็ไม่พ้นเรื่องผู้หญิงคืนนั้นที่เราให้แฟนไป ก็เหมือนเดิมมีล้วง มีหอม นั่งตักป้อนขนม ผู้ชายเล่าว่าคืนนั้นผู้หญิงมาชวนไปห้องน้ำนางก็ไปด้วยแล้วผู้หญิงถอดเสื้อนาง ก้มลงไปเลียสะดือ แต่คืนนั้นไม่ได้เอา สุดท้ายก็ทะเลาะกัน เขามาขอโทษเราตอนเย็นอีกวันอยากขอโอกาส เรายอมรับเลยว่ารับไม่ได้ที่แฟนเราเป็นแบบนั้น แต่อีกใจก็ยังหวังว่าเขาจะเปลี่ยนตัวเองแค่คิดว่าไม่อยากให้เขาหายไปไหนยังแอบหวังว่าเขาจะเปลี่ยนตัวเองได้ ทั้งๆที่ลึกๆในใจรู้อยู่แล้วว่าเขาทำไม่ได้ ถ้าเขารักเขาทำมันไปนานแล้ว ตอนนี้เราสับสนว่าควรทำยังไงต่อ ถามว่าตอนนี้เรารู้สึกแบบไหนเราก็ยังยืนยันว่ารัก อยากดูแลเขาเหมือนเดิม ถ้าเป็นเพื่อนๆ พวกคุณจะทำยังไงต่อ หรือจะทำยังไงกับความรู้สึกตัวเอง จะยอมให้โอกาสเขา หรือ ให้โอกาสตัวเองไปเจอคนใหม่ๆ