รู้สึกเหนื่อย ท้อแท้ และสิ้นหวังกับการเรียน

ผมล้มเหลวผมอยรกหนีไปให้ไกลผมท้อแท้สิ้นหวังเบื่อทุกๆสิ่งอย่างอยากอยู่คนเดียว ผมล้มแล้วไม่อยากลุกผมเหนื่อยผมหมดทุกอย่างแล้ว

ตั้งแต่วันสิ้นปีจนถึงวันนี้มันมีแต่เรื่องราวมากมายจนท้อแท้ บางครั้งปัญหาแค่นิดเดียวกับเป็นเรื่องราวซะใหญ่โต เป็นปีที่เหนื่อยมากเพิ่งแค่เริ่มต้นเอง 😥😓😓😓😢

มีวิธีสร้างและให้กำลังใจตัวเองอย่างไรบ้างคะ ตอนนี้รู้สึกเหนื่อย ท้อแท้ และสับสนกับชีวิตมาก ๆ

ตามหัวข้อเลย

ผมอยากจะรู้ว่าผมเป็นโรคซึมเศร้าหรือเปล่าครับ ผมมีอาการรู้สึกท้อแท้สิ้นหวัง เบื่อหน่าย บางทีก็รู้สึกไ ม่อยากอยู่แต่พอคิดถึงคนที่รักก็ทำให้อยากอยู่ ผมมาเป็นทหาร ผมไม่ชอบ รู้สึกว่าโชคชะตาทำไมต้องมาเป็นแบ

ความรู้สึกที่อยากหายไปจากโลกนี้ มันพร้อมที่จะไปตลอดเวลา ภาวนาให้ตัวเองได้จากไปเร็ว ๆ มันรู้สึกเหนื่อยกับชีวิตที่เป็นอยู่ ไม่ใช่เพราะใคร แต่มันเพราะตัวเราเอง มีใครเคยเป็นบ้างและจัดการกับมันยังไง

เหนื่อยกับชีวิต เหนื่อยกับหนี้สิน เหนื่อยแม้กระทั้งหายใจค่ะ แต่ท้อได้สิ้นหวังได้แต่พังไม่ได้ล้มไม่ได้ เพราะมีคนข้างหลังที่เราต้องดูแล ใครมีทางออกดีๆบ้างค่ะ

สิ่งที่ทำพยายามมานาน ไม่มีหนทางเดินไปต่อแล้ว รู้สึกสิ้นหวัง จิตใจไม่อยากสู้ต่อ จะทำยังไงให้กลับมามีพลังให้เข้มแข็งก้าวผ่านอุปสสรรคในครั้งนี้ไปให้ได้ครับ ขอคำแนะนำครับ

ผมตั้งบทความนี้เพื่อเปรียบเทียบตัวเอกโชเน็นจัมป์แต่ละคนว่า ผ่าน อะไรไปมาบ้างเรามาดูดีกว่า *ประสบการณ์ทางกายที่เจ็บปวดที่สุดจะเอาตอนที่เจ้าตัวมีสติรู้สึกตัวเท่านั้น *ประสบการณ์ทางกายและจิตใจที่เจ็บปวด