เราควรกลับไปทำงานอยู่ที่ ตจว.ดีไหม คือเรามีบ้านอยู่ที่ ตจว. แต่เราเข้ามาเรียนและทำงานที่กทม.ได้ซักพัก
แต่ตอนนี้รู้สึกว่าอยากกลับไปทำงานอยู่ที่บ้าน ความรู้สึกเราที่อยากกลับไปคือไปช่วยดูแลที่บ้านด้วย
ในหลายๆเรื่อง เช่นดูแลพ่อแม่ ค่าใช้จ่ายต่างๆ อีกอย่างจะได้ตัดค่าใช้จ่ายในส่วนค่าเช่าห้องไปได้หลายบาท
แล้วที่บ้านก็มีเปิดรับสมัครงานหลายๆตำแหน่งอยู่ เราโทรไปปรึกษาพ่อ พ่อเราก็ไม่ได้ติดขัดอะไร พ่อบอกว่า แล้วแต่เรา อยากมาก็มาอยู่ก็ดีเหมือนกันจะได้ไม่ต้องเสียค่าเช่าห้อง
แต่ที่เราติดคือ ถ้าเรากลับไป ความเป็นส่วนตัวของเราจะหายไป เพราะ แม่เราเป็นคนที่จู่จี้ จุกจิก ในหลายๆเรื่อง เช่น จะไปไหนจะทำอะไรกับใครที่ไหนอย่างไร ถามทุกเรื่องเจาะทุกประเด็น คือ เขาต้องรู้ทุกๆเรื่อง
แต่เราก็เข้าใจว่าเขาเป็นห่วงเรา แต่บางทีเขาจุกจิกเกินไป อันนั้นก็ห้ามอันนี้ก็ไม่ได้ บางทีเรื่องเล็กๆเขาก็ห้ามไปหมด เราไม่เคยออกนอกลู่นอกทางเลย ช่วงแต่ก่อนมัธยมเราสนิทกับแม่มากมีอะไรก็เล่าให้ฟัง
แต่พอไปนานๆ จนเข้ามหาลัย และทำงาน เราก็ไม่ค่อยได้พูดได้เล่าอะไรให้ฟัง เพราะว่าความคิดเห็นเริ่มไม่ตรงกัน เริ่มทะเลาะกันมากขึ้น
เราเลยไม่ค่อยได้เล่าอะไรให้เขาฟัง
หรือถ้าเขาเห็นว่าไม่ถูกใจเขา เขาก็จะโมโห ไม่พอใจเขาก็จะว่าเรา
บางทีเรากลับไปเจอเพื่อนเก่าที่บ้าน เพราะนานๆเจอกันที ก็อยากไปปาตี้ กินข้าวพูดคุยตามประสาเพื่อน แต่แม่เราก็โทรตามเรา จนแบตหมด
จนเพื่อนเห็นบอกว่า"กูไปส่งมีงที่บ้านดีกว่าไหม" บางทีเราก็อึดอัด แต่พูดออกไปก็ทะเลาะกันอยู่ดี เพราะเราเคยพูดไปแล้วหลายครั้ง จนบางทีเราก็เก็บเอาไว้คนเดียว หรือไม่ก็เล่าให้น้องฟัง เพราะน้องเราก็เข้าใจ เพราะเจอแบบเดียวกัน
ใจจริงเราอยาก กลับไปทำงานที่บ้านมากกว่า แต่ก็คิดแล้วคิดอีก ว่าจะกลับดีไหม เพราะเหตุผลนี้มันทำให้เราคิด
เรื่องมันเยอะมาก ไม่สามารถอธิบายได้จนหมด
แล้วไม่รู้ว่าจะเริ่มอธิบายตรงไหนดี เหมือนมันสะสมมานานมาก บางทีทะเลาะกัน เขาว่าเราเหมือนเราไปทำอะไรผิดที่ร้ายแรงมา
แต่!!! ไม่ใช่เลยเราแค่ทำไม่ถูกเขาเท่านั้นเอง
มีใครเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้บ้าง แล้วมีวิธีการจัดการยังไง ( บางทีอาจจะพิมพ์ไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่ก็ขอโทษด้วยนะคะ แต่ก็ไม่รู้จะเริ่มอธิบายยังไง แค่อยากขอความคิดเห็นว่ามีใครเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้ไหมเท่านั้นเองค่ะ)
มีใครเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้ไหม
แต่ตอนนี้รู้สึกว่าอยากกลับไปทำงานอยู่ที่บ้าน ความรู้สึกเราที่อยากกลับไปคือไปช่วยดูแลที่บ้านด้วย
ในหลายๆเรื่อง เช่นดูแลพ่อแม่ ค่าใช้จ่ายต่างๆ อีกอย่างจะได้ตัดค่าใช้จ่ายในส่วนค่าเช่าห้องไปได้หลายบาท
แล้วที่บ้านก็มีเปิดรับสมัครงานหลายๆตำแหน่งอยู่ เราโทรไปปรึกษาพ่อ พ่อเราก็ไม่ได้ติดขัดอะไร พ่อบอกว่า แล้วแต่เรา อยากมาก็มาอยู่ก็ดีเหมือนกันจะได้ไม่ต้องเสียค่าเช่าห้อง
แต่ที่เราติดคือ ถ้าเรากลับไป ความเป็นส่วนตัวของเราจะหายไป เพราะ แม่เราเป็นคนที่จู่จี้ จุกจิก ในหลายๆเรื่อง เช่น จะไปไหนจะทำอะไรกับใครที่ไหนอย่างไร ถามทุกเรื่องเจาะทุกประเด็น คือ เขาต้องรู้ทุกๆเรื่อง
แต่เราก็เข้าใจว่าเขาเป็นห่วงเรา แต่บางทีเขาจุกจิกเกินไป อันนั้นก็ห้ามอันนี้ก็ไม่ได้ บางทีเรื่องเล็กๆเขาก็ห้ามไปหมด เราไม่เคยออกนอกลู่นอกทางเลย ช่วงแต่ก่อนมัธยมเราสนิทกับแม่มากมีอะไรก็เล่าให้ฟัง
แต่พอไปนานๆ จนเข้ามหาลัย และทำงาน เราก็ไม่ค่อยได้พูดได้เล่าอะไรให้ฟัง เพราะว่าความคิดเห็นเริ่มไม่ตรงกัน เริ่มทะเลาะกันมากขึ้น
เราเลยไม่ค่อยได้เล่าอะไรให้เขาฟัง
หรือถ้าเขาเห็นว่าไม่ถูกใจเขา เขาก็จะโมโห ไม่พอใจเขาก็จะว่าเรา
บางทีเรากลับไปเจอเพื่อนเก่าที่บ้าน เพราะนานๆเจอกันที ก็อยากไปปาตี้ กินข้าวพูดคุยตามประสาเพื่อน แต่แม่เราก็โทรตามเรา จนแบตหมด
จนเพื่อนเห็นบอกว่า"กูไปส่งมีงที่บ้านดีกว่าไหม" บางทีเราก็อึดอัด แต่พูดออกไปก็ทะเลาะกันอยู่ดี เพราะเราเคยพูดไปแล้วหลายครั้ง จนบางทีเราก็เก็บเอาไว้คนเดียว หรือไม่ก็เล่าให้น้องฟัง เพราะน้องเราก็เข้าใจ เพราะเจอแบบเดียวกัน
ใจจริงเราอยาก กลับไปทำงานที่บ้านมากกว่า แต่ก็คิดแล้วคิดอีก ว่าจะกลับดีไหม เพราะเหตุผลนี้มันทำให้เราคิด
เรื่องมันเยอะมาก ไม่สามารถอธิบายได้จนหมด
แล้วไม่รู้ว่าจะเริ่มอธิบายตรงไหนดี เหมือนมันสะสมมานานมาก บางทีทะเลาะกัน เขาว่าเราเหมือนเราไปทำอะไรผิดที่ร้ายแรงมา
แต่!!! ไม่ใช่เลยเราแค่ทำไม่ถูกเขาเท่านั้นเอง
มีใครเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้บ้าง แล้วมีวิธีการจัดการยังไง ( บางทีอาจจะพิมพ์ไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่ก็ขอโทษด้วยนะคะ แต่ก็ไม่รู้จะเริ่มอธิบายยังไง แค่อยากขอความคิดเห็นว่ามีใครเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้ไหมเท่านั้นเองค่ะ)