เรื่องมีอยู่ว่า จขกท.พักอยู่กับพ่อและน้องสาว1คน หน้าที่แต่ละวันคือทำงานหาเงิน ทำความสะอาดบ้าน ทุกอย่างจริงๆ...แต่จขกท.มักจะถูกพ่อก่นด่า ดูถูก เป็นที่รองรับอารมณ์ของเขาเสมอๆ เคยมีปัญหากันรุนแรงเพียงเพราะหน้าตาที่กวนบาทาของจขกท.(หน้านิ่งเฉยๆ)จนถึงขั้นทุบตีทำร้ายร่างกายอย่างหนัก ถูกลงไม้ลงมือเช่นนี้ จขกท.พยายามทำดีเพื่อที่หวังว่าพ่อจะดีขึ้น แต่กลับกลายเป็นว่าเขายังคงเหมือนเดิม อยากทราบว่าถ้าเราหนีออกจากบ้านไปใช้ชีวิตข้างนอกคนเดียวมันบาปไหม จขกท.โดนทุบตีทำร้ายไม่ว่า แต่พ่อมักจะพยายามที่จะให้ทุกคนที่จขกท.รัก แม้กระทั่งพ่อแม่ของพ่อเองยังไม่สามารถพูดอะไรได้ พ่อมักจะทำร้ายจขกท.และแม่เสมอๆจนแม่ทิ้งพ่อไปเพราะทนไม่ไหว จขกท.ทำดีทุกอย่าง ทุกคนเอ่ยปากชมเสมอและมักจะพูดกับจขกท.เสมอว่าอยากให้จขกท.หมดเวรหมดกรรมไวไว เพราะจขกท.เป็นคนอึดถึกทนรึเปล่า ถึงทนได้ขนาดนี้
ปล.พ่อมีภรรยาใหม่ และลูกสาว2คน
จขกท.เจอคำด่าคำดูถูกทุกวันจนจะเป็นบ้าแล้ว วันดีคืนดีเขาจะชักปืนออกมา ทุกวันนี้จขกท.ต้องอยู่แค่ที่บ้าน ไม่สามารถออกเที่ยว ไม่มีสิทธิ์เลือกว่าจะทำหรือชอบอะไร ถ้าไม่บาปจขกท.จะได้สบายใจพร้อมเก็บกระป๋าไป
**โดนกระทำเช่นนี้มาตลอดเกือบสิบปี
อายุ20+โดนพ่อรังแก จะออกไปใช้ชีวิตคนเดียวผิดไหม?
ปล.พ่อมีภรรยาใหม่ และลูกสาว2คน
จขกท.เจอคำด่าคำดูถูกทุกวันจนจะเป็นบ้าแล้ว วันดีคืนดีเขาจะชักปืนออกมา ทุกวันนี้จขกท.ต้องอยู่แค่ที่บ้าน ไม่สามารถออกเที่ยว ไม่มีสิทธิ์เลือกว่าจะทำหรือชอบอะไร ถ้าไม่บาปจขกท.จะได้สบายใจพร้อมเก็บกระป๋าไป
**โดนกระทำเช่นนี้มาตลอดเกือบสิบปี