ติดเชื้อ HIV ? วิตกกังวลมาก

เราอยากจะมาเล่าช่วงเวลาหนึ่งของชีวิตเราให้หลายๆคนได้ฟัง มันอาจจะไม่สวยงามหรือน่ายินดีนัก แต่เราก็อยากเล่าออกมาไม่อยากเก็บไว้คนเดียว เราเป็นผู้หญิงที่ไม่เคยมีแฟนมาเลยในชีวิต พอเรียนจบจนทำงานเราเห็นว่าเพื่อนมีแฟนเราก็อยากมีด้วย แต่ไม่รู้จะไปหาจากไหนจึงไปเจอแอปๆหนึ่งเราเลยลองเล่น จนได้พบกับผู้ชายคนหนึ่ที่ทำงานใกล้ๆกัน เขามีอายุมากกว่าเราเลยลองคบกัน แรกๆก็ดีพาไปดูหนังมารับ-ส่งพอคบกันได้สักพักเขาขอมีอะไรด้วย อาจเป็นเพราะว่าเราไม่เคยมีแฟนและเราไม่อยากเสียเขาไปเราเลยยอมที่จะมีอะไรกับเขาและยอมให้เขาทำแบบไม่ป้องกัน เหตุการณ์หลังจากที่มีอะไรกันมันกลับตรงกันข้าม จากผู้ชายแสนดีกลายเป็นผู้ชายปากเสียไม่ให้เกียรติเรา เราทนไม่ได้จึงตัดสินใจเลิก ไม่รู้ว่าตอนนั้นตัวเองคิดอะไรเหมือนประชดชีวิตรักเราเริ่มคุยกับคนหลายๆคนและนัดเจอกันมีอะไรกันและบางคนเราก็ไม่ได้ป้องกัน จนวันหนึ่งเราได้พบกับคนที่เราเชื่อว่าเราอยากใช้ชีวิตอยู่กับเขา เราจึงเลิกเล่นเลิกคุยกับผู้ชายคนอื่น เราคบกันได้สักพักเขาก็ขอให้เราอยู่กับเขามีลูกให้เขา ตอนนั้นเราดีใจมากที่เขาเอ่ยปากขอเราเชื่อในตัวเขาจึงยอม เราสองคนพยายามกันหลายครั้งแต่ก็ไม่สำเร็จ เราไม่ท้อง จนเวลาผ่านไปไม่รู้ทำไมเราถึงอยากสำรวจตัวเองขึ้นมา อาการเจ็บที่คอเริ่มรุนแรงขึ้น มีท้องเสียถ่ายเป็นน้ำอยู่ 2-3 วัน ลิ้นเป็นฝ้าขาวหนาใช้ฟันขูดก็ออกมาด้วย ลิ้นชาเหมือนโดนน้ำร้อนลวกเราเริ่มใจไม่ดี เข้าเน็ตดูว่าเกิดอะไรสิ่งแรกที่สมองคิดคือติดเชื้อ HIV เราเข้าไปดูก็พบว่ามีข้อมูลบางส่วนตรงกับที่ตัวเองเป็น เราเครียดมาก ร้องไห้กับตัวเองทุกวันโดยไม่ให้แม่รู้ จนวันหนึ่งอาการเจ็บขอมันไม่ดีขึ้นเลยเราจึงตัดสินใจไปหาหมอ หมอบอกเป็นทอมซิลอักเสบและให้ดื่มน้ำมากๆ เราเครียดกว่าเดิมเพราะการที่จะเป็นอาจมาจากการติดเชื้อ HIV ด้วย เราใช้ชีวิตกับความเครียดมาโดยตลอดยิ่งมองเห็นหน้าแฟนยิ่งรู้สึกผิดคิดว่าเขาคงติดเชื้อไปด้วยแล้วเพราะเขาท้องเสียเหมือนกัน เรายิ่งเครียดไปกว่าเดิมเพราะกลัวแฟนจะเสียหน้าการงานเพราะเขารับราชการทหาร เราไม่กล้าไปตรวจได้แต่เสพข่าวในเน็ต ผ่านไปอาทิตย์กว่าๆกลับมาดูเล็บตัวเองมันดูไม่เรียบเลยยิ่งเครียด อาการทอมซิลเมื่อได้กินยามันก็ดีขึ้นแต่ก็ยังเจ็บที่คอ เวลาผ่านไปเราเลิกกันกับแฟนเพราะเราสองคนไม่มีเวลาให้กัน เรากลับมาเป็นคนมั่วอีกครั้งแต่ ผู้ชายที่มีอะไรกับเราท้องเสียกันทุกคนทั้งที่ใส่ถุง เราเริ่มเครียดมากกว่าเดิมจนมีอาการหลายอย่างเกิดขึ้น เราปวดหัวบ่อย มีน้ำมูก ตกขาวเจ็บที่คอ รักแร้ และขาหนีบบริเวณที่น่าจะเป็นต่อมน้ำเหลืองแต่เราไม่มีอาการต่อมน้ำเหลืองโต ผ่านไปเกือบ 7 เดือนนับจากที่มีอาการ ที่บริษัทมีการตรวจสุขภาพประจำปีมีการตรวจเลือดเราเครียดมากเพราะกลัวตรวจพบ HIV แล้วเราจะเสียหน้าที่การงานแต่อีกใจก็ปลงแล้วถ้าตรวจเจอเราก็แค่ไปหาหมอ อาการที่เล่ามายังคงเป็นเรื่อยๆจนผ่านไปสองเดือนผลตรวจออกมา เราตรวจพบว่าปริมาณเม็ดเลือดขาวมีมากกว่าปกติ ไม่ตรวจพบกามโรคและ HIV ตอนนั้นเหมือนโลกทั้งใบกำลังหัวเหราะให้เรา เราดีใจมากความเครียดที่มีอยู่หายไปทันที เราตัดสินใจหยุดการกระทำเสื่อมๆของตัวเองเลิกยุ่งกับผู้ชายที่คุยกันเพราะฉันอยากเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง เราคงไม่โชคดีอีกแน่ถ้าเรายังทำตัวแบบเดิมตอนนี้เราอยู่แบบสบายใจด้วย อย่าพึ่งตื่นกลัวไปเลยค่ะสิ่งที่ดีที่สุดคือหาหมอเจาะเลือดแล้วรีบรักษา อย่าใช้ชีวิตแบบประชดคนที่เคยรัก ก่อนจะทำอะไรให้คิดให้ดีเพราะโอกาสมันคงไม่มาหาเราเป็นครั้งที่สอง ขอบคุณนะที่เข้ามาอ่านแล้วก็ขอร้องอย่ามองแรงเรา อย่าด่าเราเลยเรารู้ตัวดีและสำนึกผิดแล้ว ขอบคุณทุกที่เข้ามาอ่านค่ะ