เรื่องสั้นเรื่องที่ 3 และเป็นเรื่องสุดท้าย กระทู้สุดท้ายของรอบนี้ครับ จำเป็นต้องสลับล็อกอินมาในภาคภาษาไทยเพราะล็อกอินหลักเต็มโควต้าแล้ว กว่าจะตั้งกระทู้ใหม่ได้ต้องรอถึงเที่ยงคืน ไม่รอแล้วครับ แค่กระทู้เดียวเอง เอาให้เสร็จ จะได้เริ่มเปิดป้ายกระทู้ต้นๆ...
เรื่องนี้ คนแต่งคนแรกใช้สไตล์การเขียนที่แปลก คนแต่งต่อก็เลยต้องตกกระไดพลอยโจน
ว่าด้วยการ "เหยียด" ครับ เหยียดอะไร เหยียดผิวกันใช่ไหม ???
ต้องลองอ่านดูครับ ^^

บริเวณตลาดนัด
บี: แผลผ่าเป็นไงบ้าง
เอ๋: ยังเจ็บอยู่จ้า แต่ไม่เป็นไร สบายมาก
บี: ระวังอย่าใช้แรงมาก เดี๋ยวแผลปริ
เสียงรถดังกระหึ่มมา พร้อมกับเสียงคนร้องโหวกเหวกดังลั่น
เอ๋: หลบเร็ว
เสียงปะทะรุนแรง
โครม เอี๊ยด โครม
'อ๊าก' 'โอ๊ย' 'ช่วยด้วย' 'ลูก ลูก อยู่ไหน'
เสียงร้องโหวกเหวกดังไปทั่ว
'โทรเรียกรถพยาบาลด่วน' 'แจ้ง 191'
'ปรีด ๆ' 'หลบหน่อยครับ' 'ช่วยกันหน่อยครับ'
'ปรีด ๆ'
'ช่วยกันคนออกไปด้วยค่ะ' 'ขอพื้นที่หน่อย'
เอ๋: ขอใช้ร้านหน่อยค่ะ เราเป็นหมอพยาบาลค่ะ คุณผู้ชายช่วยยกโต๊ะมาต่อกันด้วย
บี: อุ้มคนสาหัสมาด้านนี้ แยกเจ็บน้อยไปด้านโน้น เจ็บมากมาใกล้ ๆ ค่ะ
เอ๋: เราจะไปเอาชุดพยาบาลในรถ
บี: นี่กุญแจ เอาชุดผ่าตัดเล็กมาให้ด้วย ใครก็ได้ช่วยไปร้านยาเอาแอลกอฮอล์ ใครรู้เรื่องหยูกยาที่จำเป็นช่วยไปจัดหามาด้วย
เอ๋: ใครเคยอบรมพยาบาลมาช่วยกันหน่อยค่ะ
บี: ตั้งน้ำร้อนด้วยค่ะ หลายคนต้องผ่าตัดด่วน ขอผ้าสะอาดมามาก ๆ
หวอ ๆๆๆๆ
ปรีด
'จอดหน้าร้านนั้นครับ มีคุณหมออยู่'
บี: พร้อม! เอา 1 2 3 ยก รายนั้นด้วย คุณคะ ช่วยมากดผ้าไว้ค่ะ ใครเคยฝึกปั๊มหัวใจมานี่ค่ะ
เอ๋: คุณนั่นช่วยประคองเขาไปหน่อย เธอ เธอช่วยอุ้มเด็กไปที่รถพยาบาลด้วย
-------------------------------------------------------------------------
ที่โรงพยาบาล
ผอ.: เปิดห้องฉุกเฉินเพิ่มด่วน เรียกหมอพยาบาลที่หยุดกลับมาให้หมด เร็ว
แม่: ลูกฉันเป็นไงบ้างคะ
หมอ: อาการสาหัสมากครับ แต่เราจะทำเต็มที่ครับ
นึก : คนขับรถฟื้นหรือยัง พบว่าเขาใช้ยาแก้ลมชักด้วย คงเกิดอาการชัก เลยคุมรถไม่ได้
เจต : ปลอดภัยแล้ว เดี๋ยวคงให้ปากคำได้ว่าเกิดอะไร
เจต : เป็นอย่างไรบ้างครับ พอเล่าได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น
คนขับ : สลบไปนานไหม มีคนเจ็บตายกี่คน
นึก : สัก 10 นาทีครับ ตอนนี้ตัวเลข ตาย 9 ที่นี่รับไว้ สาหัส 6 เจ็บอีก 11 คุณเกิดอาการกะทันหันหรือครับ
คนขับ : เดี๋ยวคงมาอีกกองเบ้อเร่อ พวกมันสมควรตาย บึ้ม อีกทีคงเกลื่อน
เจต: ไอ้บ้าเอ๊ย
เขารีบวิ่งออกไปทันควัน
หมอศัลย์: คุณจะกรุณาแจ้งแม่เขา และขอบริจาคหัวใจเลยได้ไหมคะ เรามีคนไข้ที่ต้องเปลี่ยนด่วน
ผอ.: จะพูดคุยแน่ครับ นี่คุณมน ติดต่อหน่วยงานมาเลยนะ
-------------------------------------------------------------------
ที่ตลาดนัด เกิดเหตุชุลมุนขึ้น
‘ปรีด ๆๆๆ’ 'ขับหลบออกไปเลยครับ' 'กลับบ้านไปเลยครับ'
จ่า: พบอะไรบ้าง
สิบตรี: ระเบิดเพียบเลย หน่วยเก็บกู้พยายามกันอยู่ครับ คงปลอดภัย
จ่า: นี่ถ้าระเบิดขึ้นคงตายกันมากเลย แล้วคนขับเป็นไง
สิบตรี: รอดครับ คงได้อยู่คุกยาวแน่ นี่มันกะให้ตายเป็นโขยงเลยนะเนี่ย
จ่า: สังคมมันเกลียดเหยียดผิวกันอย่างน่ากลัวจริง ๆ
-------------------------------------------------------------------------
ที่โรงพยาบาล
แม่: ฉันยินดีเซ็นมอบหัวใจลูก ให้แก่คนไข้ผิวดำที่ยากจนค่ะ
ผอ.: ขออภัยจริง ๆ ครับ
เราไม่สามารถทำเช่นนั้นได้ครับ
ผู้รับบริจาคจะเรียงไปตามรายชื่อที่ได้ขึ้นทะเบียนไว้ โรงพยาบาลไม่ทราบว่า ผู้รับผิวสีอะไร ยากจนไหม
แม่: พวกเขาเกลียดชังเรา รังแกเราตลอดมา ฉันไม่ให้เจ้าพวกผิวขาวหรอก
(จบ PART-1 โดย ถุงมือคนป่วย)
👩🏿👦🏽❤THE LEISURE GLOVES ถุงมือยามว่าง#19 เรื่องสั้น-3 แต่งคู่ "เหยียดผิด" โดย ถุงมือคนป่วย + ถุงมือคุณหมอ 👦🏽❤👩🏿
เรื่องนี้ คนแต่งคนแรกใช้สไตล์การเขียนที่แปลก คนแต่งต่อก็เลยต้องตกกระไดพลอยโจน
ว่าด้วยการ "เหยียด" ครับ เหยียดอะไร เหยียดผิวกันใช่ไหม ???
ต้องลองอ่านดูครับ ^^
บี: แผลผ่าเป็นไงบ้าง
เอ๋: ยังเจ็บอยู่จ้า แต่ไม่เป็นไร สบายมาก
บี: ระวังอย่าใช้แรงมาก เดี๋ยวแผลปริ
เสียงรถดังกระหึ่มมา พร้อมกับเสียงคนร้องโหวกเหวกดังลั่น
เอ๋: หลบเร็ว
เสียงปะทะรุนแรง โครม เอี๊ยด โครม
'อ๊าก' 'โอ๊ย' 'ช่วยด้วย' 'ลูก ลูก อยู่ไหน'
เสียงร้องโหวกเหวกดังไปทั่ว
'โทรเรียกรถพยาบาลด่วน' 'แจ้ง 191'
'ปรีด ๆ' 'หลบหน่อยครับ' 'ช่วยกันหน่อยครับ' 'ปรีด ๆ'
'ช่วยกันคนออกไปด้วยค่ะ' 'ขอพื้นที่หน่อย'
เอ๋: ขอใช้ร้านหน่อยค่ะ เราเป็นหมอพยาบาลค่ะ คุณผู้ชายช่วยยกโต๊ะมาต่อกันด้วย
บี: อุ้มคนสาหัสมาด้านนี้ แยกเจ็บน้อยไปด้านโน้น เจ็บมากมาใกล้ ๆ ค่ะ
เอ๋: เราจะไปเอาชุดพยาบาลในรถ
บี: นี่กุญแจ เอาชุดผ่าตัดเล็กมาให้ด้วย ใครก็ได้ช่วยไปร้านยาเอาแอลกอฮอล์ ใครรู้เรื่องหยูกยาที่จำเป็นช่วยไปจัดหามาด้วย
เอ๋: ใครเคยอบรมพยาบาลมาช่วยกันหน่อยค่ะ
บี: ตั้งน้ำร้อนด้วยค่ะ หลายคนต้องผ่าตัดด่วน ขอผ้าสะอาดมามาก ๆ
หวอ ๆๆๆๆ
ปรีด
'จอดหน้าร้านนั้นครับ มีคุณหมออยู่'
บี: พร้อม! เอา 1 2 3 ยก รายนั้นด้วย คุณคะ ช่วยมากดผ้าไว้ค่ะ ใครเคยฝึกปั๊มหัวใจมานี่ค่ะ
เอ๋: คุณนั่นช่วยประคองเขาไปหน่อย เธอ เธอช่วยอุ้มเด็กไปที่รถพยาบาลด้วย
-------------------------------------------------------------------------
ที่โรงพยาบาล
ผอ.: เปิดห้องฉุกเฉินเพิ่มด่วน เรียกหมอพยาบาลที่หยุดกลับมาให้หมด เร็ว
แม่: ลูกฉันเป็นไงบ้างคะ
หมอ: อาการสาหัสมากครับ แต่เราจะทำเต็มที่ครับ
นึก : คนขับรถฟื้นหรือยัง พบว่าเขาใช้ยาแก้ลมชักด้วย คงเกิดอาการชัก เลยคุมรถไม่ได้
เจต : ปลอดภัยแล้ว เดี๋ยวคงให้ปากคำได้ว่าเกิดอะไร
เจต : เป็นอย่างไรบ้างครับ พอเล่าได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น
คนขับ : สลบไปนานไหม มีคนเจ็บตายกี่คน
นึก : สัก 10 นาทีครับ ตอนนี้ตัวเลข ตาย 9 ที่นี่รับไว้ สาหัส 6 เจ็บอีก 11 คุณเกิดอาการกะทันหันหรือครับ
คนขับ : เดี๋ยวคงมาอีกกองเบ้อเร่อ พวกมันสมควรตาย บึ้ม อีกทีคงเกลื่อน
เจต: ไอ้บ้าเอ๊ย
เขารีบวิ่งออกไปทันควัน
หมอศัลย์: คุณจะกรุณาแจ้งแม่เขา และขอบริจาคหัวใจเลยได้ไหมคะ เรามีคนไข้ที่ต้องเปลี่ยนด่วน
ผอ.: จะพูดคุยแน่ครับ นี่คุณมน ติดต่อหน่วยงานมาเลยนะ
-------------------------------------------------------------------
ที่ตลาดนัด เกิดเหตุชุลมุนขึ้น
‘ปรีด ๆๆๆ’ 'ขับหลบออกไปเลยครับ' 'กลับบ้านไปเลยครับ'
จ่า: พบอะไรบ้าง
สิบตรี: ระเบิดเพียบเลย หน่วยเก็บกู้พยายามกันอยู่ครับ คงปลอดภัย
จ่า: นี่ถ้าระเบิดขึ้นคงตายกันมากเลย แล้วคนขับเป็นไง
สิบตรี: รอดครับ คงได้อยู่คุกยาวแน่ นี่มันกะให้ตายเป็นโขยงเลยนะเนี่ย
จ่า: สังคมมันเกลียดเหยียดผิวกันอย่างน่ากลัวจริง ๆ
-------------------------------------------------------------------------
ที่โรงพยาบาล
แม่: ฉันยินดีเซ็นมอบหัวใจลูก ให้แก่คนไข้ผิวดำที่ยากจนค่ะ
ผอ.: ขออภัยจริง ๆ ครับ เราไม่สามารถทำเช่นนั้นได้ครับ
ผู้รับบริจาคจะเรียงไปตามรายชื่อที่ได้ขึ้นทะเบียนไว้ โรงพยาบาลไม่ทราบว่า ผู้รับผิวสีอะไร ยากจนไหม
แม่: พวกเขาเกลียดชังเรา รังแกเราตลอดมา ฉันไม่ให้เจ้าพวกผิวขาวหรอก