อยากเลิกกับแฟน แต่อยู่บ้านเดียวกันควรทำยังไงดี

คบกับแฟนได้5ปีแล้วค่ะ แต่พ่อเราปลูกบ้านให้อยู่กินกับแฟนกัน2คน   แฟนย้ายเข้ามาอยู่บ้านเรา พ่อแม่เราลงทุนทำกิจการให้เรากับแฟน(ร้านเปลี่ยนแก๊สหุงต้ม)เปิดที่บ้านเลยค่ะ หน้าบ้านคือร้านแก๊ส ซึ่งเป็นที่ดินส่วนตัวไม่ใช่หมู่บ้าน โดยให้แฟนออกจากงานประจำมาช่วยกัน คือคนโทรสั่งเปลี่ยนแก๊สแล้วไปส่งแก๊สค่ะ เวลาผ่านไปทำแค่ร้านแก๊สพึ่งเปิดไม่สามารถทำเงินได้มากพอค่าใช้จ่าย...เราจึงให้แฟนบริหารคนเดียว เพราะร้านเปิดได้พักใหญ่ๆลูกค้ายังไม่เยอะมาก(จึงไม่จ้างลูกจ้างเพราะไม่คุ้ม) ส่วนเราหางานทำนอกบ้าน เพราะกิจการร้านแก๊สไม่ค่อยเหมาะกับผู้หญิงอย่างเราสักเท่าไหร่... แฟนรับโทรศัพท์เอง ขับรถไปส่งแก๊สตามบ้านเอง เปลี่ยนอุปกรณ์แก๊สเอง ยกแก๊สเอง ขับรถไปเติมแก๊สเอง ปัจจุบันมีหนี้ในระบบด้วยกัน60,000บาท(ทั้งชื่อแฟนและชื่อเรา) เรารับผิดชอบเป็นคนผ่อนคนเดียว ค่าน้ำ-ไฟ เรารับผิดชอบคนเดียว ส่วนแฟนรับผิดชอบค่ากับข้าว ค่ากินใช้ ให้เงินเราไปทำงาน ซื้อของเข้าบ้าน และจิปาถะค่ะ 
เข้าเรื่อง แฟนเป็นคนอารมณ์ร้อน ชอบด่า ด่าจนติดปาก พูดคำด่าคำ แรกๆตอนจีบก็ไม่หยาบเท่านี้ พอเรารักไปแล้วยิ่งอยู่กันไปนานๆยิ่งพูดไม่คิด จน2ปีที่แล้วเราเป็นโรคซึมเศร้า จนต้องเข้าโรงพยาบาล หมอก็ให้เขาเปลี่ยนนิสัยไม่งั้นเราจะยิ่งแย่ ผ่านมาปีนึงเราดีขึ้นแล้วใช้ชีวิตได้ปกติ เขาก็กลับมาหยาบคายอีก พูดไม่คิด พูดจาแรงๆ ปากหมา แต่อย่างอื่นเขาดีหมดนะคะ ขยัน อดทน ตามใจเรา ดูแลเราดี เราเป็นคนติดขี้เกียจแต่เขาก็ทำทุกอย่าง น่ารักมาก วันหยุดเราตื่นสาย ก็มีอาหารเตรียมรอ งานบ้านเขาก็ช่วยทำตลอด ถึงแม้ว่าจะแบ่งหน้าที่กันแล้ว วันไปทำงานพักกลางวันก็แวะเอาข้าวมาให้ทุกวัน เราจะไปไหนคอยรับส่งตลอด5ปี เป็นประจำเดือนก็ออกไปซื้อผ้าอนามัยให้แม้ตอนนั้นจะตี2แล้วก็ตาม
แต่เราก็ถูกบั่นทอนจากคำพูดบ่อยๆ จนไม่ไหวแล้ว เขาหยาบคายมากๆ คำพูดกว่ากุ้ยข้างถนนอีก “ ไอเหี้... ไอสั.. พ่อมื..ตาย อิควา... ไปไกลๆส้นตี.. เกลียดขี้หน้ามื.. กู มึ.. อีดอ..” และอีกหลายๆอย่าง เราเสียสุขภาพจิต เราร้องไห้บ่อยมาก เราไม่อยากได้ยินอีกแล้ว เราหมดความอดทนจริงๆค่ะ เราอยากเลิกกับเขา แต่เขาอยู่บ้านเดียวกับเรา...กิจการที่บ้านเรา เขาก็สร้างมากับมือ อีกอย่างเขาก็ไม่มีที่ไปแล้ว พ่อกับแม่เขาก็แยกกันอยู่ห้องเช่าเล็กๆกับครอบครัวใหม่กัน แต่ก่อนเขาก่อนจะคบเราเขาเช่าห้องอยู่มีงานประจำทำ...เราไม่กล้าไล่เขาออกจากบ้าน เราก็ยังต้องพึ่งเขาและเขาก็ยังต้องพึ่งเรา ลำพังเงินเดือนเราก็ไม่พอใช้ และถ้าเลิกกับเขา ร้านแก๊สก็ไม่มีใครดูแล(แล้วลงทุนไปหลักแสน) และเขาก็จะไม่เหลืออะไรเหลือแต่ตัวซึ่งเราทำไม่ได้ เรารักเขามากๆนะคะและไม่มีคนอื่นนะคะ แต่พอมาอยู่ด้วยกันจริงๆมันไม่เหมือนที่วาดฝันไว้เลย ยิ่งอยู่ด้วยกันยิ่งผูกพันธ์และยิ่งรู้ว่าเขายังไม่สามารถเป็นพ่อของลูกเราได้ เราไม่อยากให้ลูกเรามีสภาพแวดล้อมกับคำพูดเหล่านี้ เราควรทำยังไงดี