เกลียดพ่อ(ผู้ไม่ได้ให้กำเนิด)

หลายคนที่คิดว่าเราอยู่สบาย มีความสุข อยากจะบอกว่าคิดผิด ชีวิตไม่มีดีไรเลย ต้องตกอยู่ในครอบครัวที่ไม่ได้ให้กำเนิดเรา แถมยังกดขี่ข่มเหงเกินคน จนไม่เคยเข้าใจอะไรเลย ตบตีเก่ง ทั้งๆที่เราก็พยายามจะยอมทุกอย่างแล้วนะ แต่ทุกเรื่องก็ไม่ไหวที่จะอดพูดออกไป เราเกลียดที่ต้องเรียกคนคนนี้ว่าพ่อ ทั้งๆที่ไม่ได้ให้กำเนิดเราด้วยซ้ำไป เอาเรามาเลี้ยงก็ทวงบุญคุณตลอด เวลามองพ่อคนอื่นเรานี่โคตรอิจฉาเลย ทำไมเขาถึงเข้าใจกัน ทำไมเขาถึงมีพ่อ เราทนอยู่มา15ปี มีแต่ตบตี ไม่เคยเข้าใจอะไรเราเลย โคตรเกลียดเลยรู้มั้ย ชีวิตไม่มีความสุขกับคนคนนี้เลย คนที่ต้องทนเรียกว่าพ่อ คนอะไีรเอาแต่จับผิดแม้กระทั่งเรื่องเล็กๆน้อยๆ เราก็คนนะ เจ็บปวดเป็น พอพูดอะไรออกไปหน่อยก็ ด่า ทำเป็นมาพูดว่ากูเลี้ยงมานะ แม่แท้ๆก็เสียพ่อแท้ๆก็หนีไป จนไม่รู้ว่าเวรกรรมหรืออะไรที่ทำให้มาอยู่กับครอบครัวนี้ เป็นพ่อที่ช่างไม่มีศีลธรรมอะไรเลย สั่งสอนลูกให้เป็นคนเห็นแก่ตัว โชคดีที่เรามีจิตสำนึกมากพอกับเพื่อน หรือคนอื่นที่เค้าลำบาก แต่พ่อเรากลับพูดูถูกเหยียดหยามพวกเค้า ทั้งๆที่เค้าไม่ได้ทำอะไรผิดๆเลย พ่อเอาแต่คิดไปเองในหลายๆเรื่อง จนไม่เคยเชื่ออะไรไคร ทำอะไรตัวเองจะต้องเหนือกว่าเสมอ
เราเหนื่อยมากเอาจริงๆ เมื่อไหร่เราจะมีความสุขสักที ไม่อยากหนี ไม่อยากอกตัญญู แต่แค่อยากขอให้เข้าใจกันบ้างก็พอ😢