เราเป็นน้อง มีพี่ที่อายุห่างกัน 5 ปี พี่อายุ 30 กว่าแล้วแต่ไม่เคยออกไปทำงานนอกบ้านเลย ไม่เคยช่วยงานบ้าน(ถ้าไม่สั่ง บางครั้งพ่อแม่สั่งยังไม่ทำ) ทำตัวเป็นพวกรักความสะอาด แต่ไม่เคยช่วยทำความสะอาดบ้าน ไม้กวาดอยู่ไหนไม่แน่ใจว่าพี่รู้มั้ย? ถูพื้นเหรออย่าหวัง แม่เคยเสียบปั๊กนึ่งกับข้างไว้ในซึ๊งนึ่ง ใากพี่ถอดปลั๊ก นางเล่นเกมส์ลืมปิดให้ จนน้ำในซึ๊งแห้งแม่กลับบ้านมาเจอพอดี ดีที่ไฟไม่ไหม้ อายุยี่สิบกว่าๆยังให้แม่ซักเสื้อผ้าให้อยู่เลย (ทั้งๆที่เราแยกซักเองตั้งแต่มัธยม)ไม่ขอแตะต้องสิ่งสกปรกเช่นการเก็บขยะไปทิ้ง ช่วยตักอึแมว ช่วยล้างห้องน้ำ ไม่เคยเลย
ชีวิตประจำวันคือเล่นเกมส์ ดูการ์ตูน หนัง หรือซีรีย์ จนดึก ไม่เคยตื่นก่อน 11 โมง บางวันตื่นบ่ายสอง ตื่นมาล้างหน้าแปรงฟัน และนั่งกินข้าวพร้อมเล่นเกมส์หรือดูหนัง หรือการ์ตูนที่โต๊ะคอมต่อ จนดึก วนลูปอย่างนี้ (ยกเว้นวันที่จะไปเที่ยวสามารถตื่นเช้าได้ ชอบไปเดินเที่ยวห้าง เดินนานๆ ตามประสาคนว่าง) และพี่เราขับรถไม่เป็น ไม่ยอมหัดขับ เพราะบอกว่ายุ่งยาก รถสาธารณะเยอะแยะ แต่ทุกครั้งที่จะออกไปไหนก็ขอให้คนอื่นพาไปอยู่ดี แถมชอบเดินนานๆ บางครั้งเราเหนื่อยบางพี่ว่า มีอยู่ครั้งนึง เราจะไปข้างนอกแต่จะไม่อยู่นานเกิน 2 ชม.เพราะวันหยุดอยากกลับบ้านพักผ่อน เราทำงานจันทร์ถึงเสาร์ ทำงานสองที่ เช้าถึงดึก เวลานอน หรือพักผ่อนก็น้อย แต่พี่ก็ไม่พอใจ บ่นว่านู่นก็ไม่ได้ นี่ก็ไม่ได้ งั้นไม่ไปละกัน เราเลยเออ ไม่ไปก็ดีจะได้พัก...
ไม่เคยทำอาหาร บ่นว่ากลิ่นแรง แสบจมูก แม่ทำให้ก็กินบ้างไม่กินบ้าง เพราะเคยบ่นว่าไม่อร่อย เผ็ดย้าง เค็มบ้าง (เรากินได้ปกติ) เลยโดนว่ส ว่าถ้าไม่ทำเองอย่าบ่นคนที่เค้าทำให้ นางเลยกินแต่อาหารกล่องเวปเป็นหลัก งานบ้านไม่แตะ งานนอกบ้านไม่เคยคิดออกไปหา เลี้ยงตัวด้วยสมบัติเก่า(ที่ก็ไม่ได้อยอะอะไรมากนะตะ อย่าเข้าใจผิด เพราะเงินที่มี ไม่สามารถใช้ชีวิตได้จนถึงเกษียณแน่ๆ) แต่ค่ากิน ค่าอยู่ให้พ่อจ่ายให้ พ่อชอบให้อยู่บ้าน ไม่ต้องออกไปหางาน พี่เรากลัวโดนพ่อว่า ไม่กล้าขัดใจ ไม่กล้าตัดสินใจทำอะไรด้วยตัวเอง เลยทำให้ใช้ชีวิตปัจจุบันแบบนี้ แต่เราค่อนข้างดื้อ เพราะเราคิดว่าชีวิตเรา เราต้องตัดสินใจเอง ผิดพลาดก็เป็นบทเรียน เป็นประสบการณ์
เราสงสัยจริงๆว่า ทำไมพี่ไม่คิดจะมีชีวิตเป็นของตัวเองบ้าง ไม่คิดจะทำตัวให้มีประโยนช์บ้างเหรอคะ ลึกๆข้างในจะรู้สึกว่างเปล่า หรือไม่มั่นคงบ้างมั้ย ไม่ทำงาน ไม่วางแผนการเงินในอนาคตยามแก่เถ้าเลย อยากให้พี่ออกไปเขอว่าข้างนอกเค้าใช้ชีวิตไฟท์กันขนาดไหน ใครเคยเจอเคสแบบนี้ รู้มั้ยคะว่าต้องแก้ยังไง?
ขอถามคนที่มีร่างกายสมบูรณ์ปกติ อยู่ในวัยทำงาน แต่ไม่ทำอะไรเลย ทำไมถึงทำตัวแบบนี้คะ ช่วยตอบทีค่ะ?
ชีวิตประจำวันคือเล่นเกมส์ ดูการ์ตูน หนัง หรือซีรีย์ จนดึก ไม่เคยตื่นก่อน 11 โมง บางวันตื่นบ่ายสอง ตื่นมาล้างหน้าแปรงฟัน และนั่งกินข้าวพร้อมเล่นเกมส์หรือดูหนัง หรือการ์ตูนที่โต๊ะคอมต่อ จนดึก วนลูปอย่างนี้ (ยกเว้นวันที่จะไปเที่ยวสามารถตื่นเช้าได้ ชอบไปเดินเที่ยวห้าง เดินนานๆ ตามประสาคนว่าง) และพี่เราขับรถไม่เป็น ไม่ยอมหัดขับ เพราะบอกว่ายุ่งยาก รถสาธารณะเยอะแยะ แต่ทุกครั้งที่จะออกไปไหนก็ขอให้คนอื่นพาไปอยู่ดี แถมชอบเดินนานๆ บางครั้งเราเหนื่อยบางพี่ว่า มีอยู่ครั้งนึง เราจะไปข้างนอกแต่จะไม่อยู่นานเกิน 2 ชม.เพราะวันหยุดอยากกลับบ้านพักผ่อน เราทำงานจันทร์ถึงเสาร์ ทำงานสองที่ เช้าถึงดึก เวลานอน หรือพักผ่อนก็น้อย แต่พี่ก็ไม่พอใจ บ่นว่านู่นก็ไม่ได้ นี่ก็ไม่ได้ งั้นไม่ไปละกัน เราเลยเออ ไม่ไปก็ดีจะได้พัก...
ไม่เคยทำอาหาร บ่นว่ากลิ่นแรง แสบจมูก แม่ทำให้ก็กินบ้างไม่กินบ้าง เพราะเคยบ่นว่าไม่อร่อย เผ็ดย้าง เค็มบ้าง (เรากินได้ปกติ) เลยโดนว่ส ว่าถ้าไม่ทำเองอย่าบ่นคนที่เค้าทำให้ นางเลยกินแต่อาหารกล่องเวปเป็นหลัก งานบ้านไม่แตะ งานนอกบ้านไม่เคยคิดออกไปหา เลี้ยงตัวด้วยสมบัติเก่า(ที่ก็ไม่ได้อยอะอะไรมากนะตะ อย่าเข้าใจผิด เพราะเงินที่มี ไม่สามารถใช้ชีวิตได้จนถึงเกษียณแน่ๆ) แต่ค่ากิน ค่าอยู่ให้พ่อจ่ายให้ พ่อชอบให้อยู่บ้าน ไม่ต้องออกไปหางาน พี่เรากลัวโดนพ่อว่า ไม่กล้าขัดใจ ไม่กล้าตัดสินใจทำอะไรด้วยตัวเอง เลยทำให้ใช้ชีวิตปัจจุบันแบบนี้ แต่เราค่อนข้างดื้อ เพราะเราคิดว่าชีวิตเรา เราต้องตัดสินใจเอง ผิดพลาดก็เป็นบทเรียน เป็นประสบการณ์
เราสงสัยจริงๆว่า ทำไมพี่ไม่คิดจะมีชีวิตเป็นของตัวเองบ้าง ไม่คิดจะทำตัวให้มีประโยนช์บ้างเหรอคะ ลึกๆข้างในจะรู้สึกว่างเปล่า หรือไม่มั่นคงบ้างมั้ย ไม่ทำงาน ไม่วางแผนการเงินในอนาคตยามแก่เถ้าเลย อยากให้พี่ออกไปเขอว่าข้างนอกเค้าใช้ชีวิตไฟท์กันขนาดไหน ใครเคยเจอเคสแบบนี้ รู้มั้ยคะว่าต้องแก้ยังไง?