ผมมาโพสที่นี้ ด้วยคำเเนะนำจากใครบางคน เขาบอกว่าการเขียนไดอารี่เล่าเรื่องของตัวเองในวันต่างๆ หรือพูดคุยกับคนอื่นๆ มันจะมีผลดีกับตัวผมและการรักษา
ไม่รู้จะพิมอะไรดี ผมอายุ 20 เป็นนักศึกษา
ผมไม่ค่อยชอบพูด บางครั้งเสียงคนพวกนั้นก็รำคาญ
ผมชอบแมว บ้านผมเลี้ยงมัน เป็นแมวสามสีชื่อข้าวโพด มันชอบอ้อนและมันก็น่ารำคาญเลเวลที่ 1 แต่ก็ถือว่ามันยังน่ารักอยู่
ผมไม่ชอบเสียงของแม่ มันน่ารำคาญเลเวลที่ 7 ไม่ได้เกลียดแม่ แค่ไม่ชอบที่แม่พูดกรอกหูผมทุกวันเรื่องพี่สาว
ผมไม่ชอบพ่อ
ไม่มีเหตุผล ก็แค่ไม่ชอบ
มีพี่ชาย 2 คน ไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไร ไม่ได้ตีตัวห่างแต่ก็ไม่ได้สนิทกันขนาดพี่น้องปกติ
ผมไม่คิดว่าตัวเองแปลกอะไร แต่แม่ผมเขาว่าผมแปลก เขาบอกสิ่งที่ผมคิดอยู่มันผิด ผมไม่เข้าใจ
ผมสนิทกับพี่สาวของผม
เธอใจดี น่ารัก เธออายุมากกว่าผม 4 ปี
ผมชอบเวลาที่เธอเรียดผมว่าน้องคราม ชอบเวลาที่อยู่กับผม เล่น พูดคุยแค่กับผม ผมรักเธอ รักเธอมากๆ
ผมไม่เข้าใจว่าผมแปลกตรงไหน?
ผมแปลกหรอครับ
ไม่รู้จะพิมอะไรดี ผมอายุ 20 เป็นนักศึกษา
ผมไม่ค่อยชอบพูด บางครั้งเสียงคนพวกนั้นก็รำคาญ
ผมชอบแมว บ้านผมเลี้ยงมัน เป็นแมวสามสีชื่อข้าวโพด มันชอบอ้อนและมันก็น่ารำคาญเลเวลที่ 1 แต่ก็ถือว่ามันยังน่ารักอยู่
ผมไม่ชอบเสียงของแม่ มันน่ารำคาญเลเวลที่ 7 ไม่ได้เกลียดแม่ แค่ไม่ชอบที่แม่พูดกรอกหูผมทุกวันเรื่องพี่สาว
ผมไม่ชอบพ่อ
ไม่มีเหตุผล ก็แค่ไม่ชอบ
มีพี่ชาย 2 คน ไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไร ไม่ได้ตีตัวห่างแต่ก็ไม่ได้สนิทกันขนาดพี่น้องปกติ
ผมไม่คิดว่าตัวเองแปลกอะไร แต่แม่ผมเขาว่าผมแปลก เขาบอกสิ่งที่ผมคิดอยู่มันผิด ผมไม่เข้าใจ
ผมสนิทกับพี่สาวของผม
เธอใจดี น่ารัก เธออายุมากกว่าผม 4 ปี
ผมชอบเวลาที่เธอเรียดผมว่าน้องคราม ชอบเวลาที่อยู่กับผม เล่น พูดคุยแค่กับผม ผมรักเธอ รักเธอมากๆ
ผมไม่เข้าใจว่าผมแปลกตรงไหน?