คนที่ทิ้งไม่ใช่ไม่เสียใจ

ผมมีคนที่กำลังคุยอยู่ครับในช่วงนั้น  ผมรู้สึกผูกพันธ์นะ แต่ในใจผมตอนนั้นคิดเหมือนแบบ โอเวอร์เกินที่คนอื่นจะเชื่อ ผมคิดว่าผมยังไม่ควรคบเค้าเป็นแฟน เหมือนมาเจอกันไวไป เค้าติดผมมาก แต่ผมก็ยังเมินเค้าบ้างอะไรบ้าง ผมตีความไว้เลยว่า ตอนนั้นผมยังไม่รู้จักพอ ยังคุยหลายคนอันนี้ผมผิดผมรู้ตัวดีเลย ผมเลยยังไม่อยากคบกับเค้า จะให้ผมบอกเลิกคุยกับเค้าด้วยสาเหตุที่ว่าผมยังไม่รู้จักพอก็ไม่น่าจะมีใครเชื่อผม ตอนนั้นก็มัธยมเนาะ เสื้อบอล เสื้อกันหนาวไรงี้ก็แลกกันใส่ไป พอเลิกกัน ผมบังคับเค้าไว้ข้อนึงเลยว่า ผมไม่เคยให้เสื้อบอลใครแบบเต็มใจแบบนี้มาก่อน ให้เค้าเก็บไว้ ผมไม่อยากได้คืน เลิกกันไปแบบ ผมบอกเลิก ผมยอมรับผิดทุกอย่าง เค้าจะว่าอะไรผมก็ยอมรับผิด และได้บล็อคเฟสไป เหลือแค่ไอจี จนผ่านมาได้4-5เดือน  เค้าก็โพส์รูปลงบ้าง รูปใส่เสื้อผม(ผมเคยบอกว่าเสื้อที่ใส่เหมาะมาก สวยมาก ผมร้องให้แทบทุกครั้งที่ผมเห็นเค้าโพสต์รูป ร้องทีไม่เบาๆด้วย แต่ก็แหละ ผมเป็นคนไม่ดีในสายตาเค้าแล้วแต่ผมสัญญากับเค้าไว้แล้วว่า จะยังไงก็ช่าง ปัจฉิม ม.6 พี่จะเอาของขวัญไปให้นะหนู สัญญาอะไรไว้ผมไม่ลืมเลย