#เรื่องนี้อาจยาวหน่อยนะคะ
เราสงสัยว่าตัวเองเป็นโรคซึมเศร้าเวลาที่ครอบครัวคนที่เรารัก ตะคอกใส่หรือดุเรา เราจะเก็บไปร้องไห้คนเดียวทั้งๆที่มันไม่ใช่คำพูดแรงอะไร เราชอบอยู่ในห้องคนเดียวเพราะรู้สึกว่ามันปลอดภัยแต่เวลาอยู่คนเดียวมันก็จะมีความรู้สึกอ้างว้างเหมือนอยู่ตัวคนเดียวบนโลก มันเหงามันเศร้าเหมือนไม่มีใครต้องการ เวลาออกไปข้างนอกเจอเพื่อนเจอพี่ มันก็มีความสุขนะแต่เหมือนมันมีความสุขไม่สุดบางทีเพื่อนไปเที่ยวไม่ชวนมีแชทกลุ่มแต่ไม่มีเราในนั้นมันรู้สึกเหมือนเพื่อนไม่รักเราเพื่อนไม่อยากเล่นกับเราทั้งที่เป็นเพื่อนสนิทกันแต่เรากับรู้สึกไม่สนิทกับใครเลย.....แล้วช่วงนี้เหมือนครอบครัวมีปันหาด้านการเงิน มันทำให้เรารู้สึกว่าเราเป็นตัวปัญหาของเขาหรือป่าวเราเป็นภาระเขาหรือป่าวถ้าไม่มีเราชีวิตเขาจะดีกว่านี้หรือป่าวมันเกิดคำถามหลายๆอย่างจนบางครั้งมันจะมีวูบนึงที่ทำให้เราคิดสั้นแต่ก็คิดว่าถ้าเราตายพ่อกับแม่จะอยู่ยังไงเรารู้ว่าแม่รักเรามาก..มีแค่ความคิดนี้แหละที่ดึงเราไว้ทุกครั้งที่เราคิดฆ่าตัวตาย.....ล่าสุดขอท้าวความก่อนนะเรามีพี่ชายแท้ๆ1คนแล้วมีลูกพี่ลูกน้อง4คนทุกคนมีครอบครัวรวมถึงพี่ชายเราด้วยเหลือเราคนเดียวที่ไม่มีครอบครัว พี่ชายเราชวนไปเที่ยวบ้านญาติเราเองแหละอยู่ติดทะเลพวกเราเคยไปแล้วรอบนึงพี่ชายเราเจอแฟนเราแล้วแกไม่ชอบแฟนเรา (แฟนเราอยู่จ.เดียวกันกับญาติเรา)แกบอกเราว่าถ้าเราไม่เลิกกับคนนี้ก็ไม่ต้องไป มันทำให้เรารู้สึกหน่วงๆแอบนอนร้องไห้คนเดียวคิดว่าเขาไม่รักเราเขาไม่อยากให้เราไปด้วยหรือป่าวเราไปเป็นภาระเขาหรือป่าวเพราะทุกคนเอารถตัวเองไปแต่เราต้องอาศัยรถพี่ไป...อาการแบบนี้เสี่ยงต่อการเป็นโรคซึมเศร้าไหม?หรือเราเป็นโรคซึมเศร้าแต่ไม่รู้ตัวแล้วเราต้องไปพบแพทย์ไหมหรือมีวิธีจัดการกับความรู้สึกนี้ยังไง มันทรมานความรู้สึกมันดิ่งมันไม่มีความสุขเลย
สงสัยว่าตัวเองเป็นโรคซึมเศร้า?
เราสงสัยว่าตัวเองเป็นโรคซึมเศร้าเวลาที่ครอบครัวคนที่เรารัก ตะคอกใส่หรือดุเรา เราจะเก็บไปร้องไห้คนเดียวทั้งๆที่มันไม่ใช่คำพูดแรงอะไร เราชอบอยู่ในห้องคนเดียวเพราะรู้สึกว่ามันปลอดภัยแต่เวลาอยู่คนเดียวมันก็จะมีความรู้สึกอ้างว้างเหมือนอยู่ตัวคนเดียวบนโลก มันเหงามันเศร้าเหมือนไม่มีใครต้องการ เวลาออกไปข้างนอกเจอเพื่อนเจอพี่ มันก็มีความสุขนะแต่เหมือนมันมีความสุขไม่สุดบางทีเพื่อนไปเที่ยวไม่ชวนมีแชทกลุ่มแต่ไม่มีเราในนั้นมันรู้สึกเหมือนเพื่อนไม่รักเราเพื่อนไม่อยากเล่นกับเราทั้งที่เป็นเพื่อนสนิทกันแต่เรากับรู้สึกไม่สนิทกับใครเลย.....แล้วช่วงนี้เหมือนครอบครัวมีปันหาด้านการเงิน มันทำให้เรารู้สึกว่าเราเป็นตัวปัญหาของเขาหรือป่าวเราเป็นภาระเขาหรือป่าวถ้าไม่มีเราชีวิตเขาจะดีกว่านี้หรือป่าวมันเกิดคำถามหลายๆอย่างจนบางครั้งมันจะมีวูบนึงที่ทำให้เราคิดสั้นแต่ก็คิดว่าถ้าเราตายพ่อกับแม่จะอยู่ยังไงเรารู้ว่าแม่รักเรามาก..มีแค่ความคิดนี้แหละที่ดึงเราไว้ทุกครั้งที่เราคิดฆ่าตัวตาย.....ล่าสุดขอท้าวความก่อนนะเรามีพี่ชายแท้ๆ1คนแล้วมีลูกพี่ลูกน้อง4คนทุกคนมีครอบครัวรวมถึงพี่ชายเราด้วยเหลือเราคนเดียวที่ไม่มีครอบครัว พี่ชายเราชวนไปเที่ยวบ้านญาติเราเองแหละอยู่ติดทะเลพวกเราเคยไปแล้วรอบนึงพี่ชายเราเจอแฟนเราแล้วแกไม่ชอบแฟนเรา (แฟนเราอยู่จ.เดียวกันกับญาติเรา)แกบอกเราว่าถ้าเราไม่เลิกกับคนนี้ก็ไม่ต้องไป มันทำให้เรารู้สึกหน่วงๆแอบนอนร้องไห้คนเดียวคิดว่าเขาไม่รักเราเขาไม่อยากให้เราไปด้วยหรือป่าวเราไปเป็นภาระเขาหรือป่าวเพราะทุกคนเอารถตัวเองไปแต่เราต้องอาศัยรถพี่ไป...อาการแบบนี้เสี่ยงต่อการเป็นโรคซึมเศร้าไหม?หรือเราเป็นโรคซึมเศร้าแต่ไม่รู้ตัวแล้วเราต้องไปพบแพทย์ไหมหรือมีวิธีจัดการกับความรู้สึกนี้ยังไง มันทรมานความรู้สึกมันดิ่งมันไม่มีความสุขเลย