โดนเพื่อนทั้งห้องเกลียด อดคิดมากไม่ได้

คือเดิมทีเราเป็นคนที่คิดมากอยู่เเล้วค่ะ เเต่ว่าพอมีเเฟน เราเริ่มคิดมากเรื่องงี่เง่า หรือเรื่องที่ไม่ควร อาจจะเป็นเพราะเเฟนเราเป็นคนที่หน้าตาค่อนข้างดี มีผู้หญิงเคยชอบเเฟนเราเยอะมากค่ะ ยิ่งเเต่ละคนมีเเ

คือเราอยู่ปี3 ค่ะ น้องเขาอยู่ปี1 วันนั้นไปทำกิจกรรมของคณะร่วมกัน แล้วเราหันไปเห็นน้องเขา คือแบบรักแรกพบเลย เราแอบมองน้องเขาทั้งวันเลย แต่น้องเขาไม่เห็นนะคะว่าเรามอง กลับถึงหอหาเฟสน้องเขาเลย ทำใจอยู่ส

เคยเป็นกันบ้างมั้ย เห็นสายตาผู้หญิงมองแฟนเรา แฟนเราก็แอบมองเขา เราเห็นปฏิกิริยาของทั้ง2คน เราเห็นแล้วไม่ชอบเลยยยยย เกลียดมากกก ที่ต้องมาพบมาเจออะไรแบบนี้ นางตะลึง ส่งสายตาสปาร์คให้กัน ที่คิดมากคือ คง

คือก็คิดอยู่ตลอดว่าผิดแหละ แต่ก็อดที่จะเกลียดไม่ได้ เราเคยรักแม่นะ เพราะคิดว่าคงไม่มีพอแม่คนไหนไม่รักลูกแล้วเราก็ควรรักตอบ แต่พอเราโตขึ้นก็เริ่มคิดมากขึ้นเข้าใจอะไรมากขึ้น มันเลยกลายเป็นเกลียด เราเป็น

วันนี้ชักสีหน้าใส่หัวหน้าเพราะปกติเราก็ไม่ค่อยชอบหัวหน้าคนนี้อยู่แล้ว แต่ก็อดเผลอไม่ได้เลยเลยตามเลย เพื่อนที่ทำงานก็มารังเกียจเรา แต่เราก็เฉยๆไม่คิดมากแค่คิดว่าคนพวกนี้มันเป็นอะไร แบบเล่นพรรคเล่นพวกน

เป็นคนนึ่งที่คิดมากเรื่องนี้ตลอด เวลาถามแฟนถึงคนเก่าของเขา พอเขาเล่าเราก็รู้สึกน้อยใจ โกรธ โมโหเขา ทั้งที่เขาไม่ผิดอะไรแล้วเราก็เป็นคนเริ่มก่อนด้วย แล้วก็ทะเลาะกันบ่อยครั้งมาก เวลาไปไหนกับแฟนแล้วเราเจ

ตอนนี้เราท้องอ่อนอยู่แฟนฝันว่าอยู่บ้านต่างจังหวัดฝันว่าพ่อคือพ่อของเขาแต่แม่เรียกแม่แต่หน้าไม่เหมือนแม่คนที่นั่นหน้าไม่เหมือนคนที่เขารู้จักเลยเหมือนแค่พ่อกับพี่ชายที่จะเขาฝันว่าเขาอุ้มลูกที่เพิ่งเกิดข

คือเรากำลังสับสน "เราคือคนที่เขาบอกว่ารัก" กับ "ผู้หญิงอีกคนเขาบอกว่าเกลียดนักหนา" เล่าก่อนนะคะ ผู้หญิงคนนี้เคยเป็นเด็กของเขาคะ มาก่อนเราด้วย (ประเด็นคือเรามารู้ที่หลังคะ) แต่เขาไม