ครอบครัว การใช้ชีวิต ยาเสพติด

สวัสดีครับวันนี้ผมมีเรื่องจะขอคำปรึกษาและแนะนำการแก้ไขในชีวิตของผมหน่อย ซึ่งผมจะพูดถึงการใช้ชีวิตของผมให้ทุกคนช่วยหน่อย ชีวิตของใครเป็นเหมือนผมแล้วคุณแก้ไขได้ ก็รบกวนขอคำแนะนำด้วยครับ

ผมชื่อต้นครับปัจจุบันอายุ 26 ปี ผมมีครอบครัวแล้วลูก 2 คนหญิง 1 ชาย 1 น้องสาวคนโตครับลูกชายคนเล็กผมรักทั้งสองคนมากครับ จึงยอมทุ่มเทร่างกายและจิตใจให้ครอบครัวซึ่งเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว
แต่ปัจจุบันณเวลานี้ผมกับเปลี่ยนไปจนผมรู้สึกว่าทุกๆอย่างมันแย่ลงทั้งครอบครัวและการใช้ชีวิต ซึ่งถ้าย้อนไปเมื่อ 3 ปีที่แล้วตอนนั้นผมยังไม่มีครอบครัวอยู่กับแฟน 2 คน ณ ตอนนั้นผมเป็นทหารเกณฑ์ หลังจากหลังจากที่ปลดประจำการผมก็มาอยู่บ้านแฟนผมก็อาศัยอยู่นะครับแบบอยู่ดีๆผมก็มาอยู่กับเขาเลยแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยแต่ทางครอบครัวแฟนผมเขาก็ให้ผมอยู่ในช่วงแรกๆก็ยังมีปัญหาอยู่หลังแต่หลังจากนั้นสักระยะหนึ่งเขาก็ไม่ว่าอะไรจนผมมีลูกสาวครั้งเมื่อลูกสาวผมออกมาผมเลี้ยงได้ 2 ปี ผมก็ได้ลูกชายอีก 1 คน ปัจจุบันผมไม่ได้ทำงานอยู่บ้านเลี้ยงลูกทำงานบ้านอะไรที่ผู้หญิงทำในบ้านผมทำหมด แฟนผมเขาทำงานก็รับจ้างทั่วไปคนบ้านๆอ่ะใครเรียกไปทำงานก็ไป ช่วงหลังมานี้ผมรู้สึกว่ามีปัญหากับครอบครัวเริ่มจะหนักขึ้นทุกวันจนถึงขั้นแบบว่าอยากจะแยกกันอยู่ผมก็ห่วงลูกเพราะลูกยังเล็กก็คือแฟนผมเนี่ยเขาเป็นหนี้รายวันซึ่งผมเข้าใจว่าเริ่มแรกมันไม่ใช่ปัญหาของเขาแต่ด้วยความที่ว่าแฟนผมเป็นคนที่แบบเขาขอความช่วยเหลือมาแล้วถึงเวลาให้คนคนที่มาขอความช่วยเหลือจากแฟนผมเนี่ยซึ่งเป็นหนี้เงินกู้รายวันอยู่ได้หนีไปทำให้แฟนผมต้องมารับผิดชอบกับเงินที่ไม่ได้ใช้จนเรื่องปัญหาเนี้ยอยู่กับครอบครัวผมมา 1 ปีแล้วถ้าถามว่าปัญหานี้ทำไมถึงยืดเยื้อมาถึง 1 ปีเพราะว่าหนี้สินรายวันหลายคนก็น่าจะเข้าใจคือการเอาเงินของเจ้านี้ไปปิดอีกเจ้านึงแล้วก็เอาหอยเจ้านึงไปปิดบัญชีของอีกเจ้านึงเหมือนทำนองที่แปลว่าดินพอกหางหมูอะไรประมาณเนี้ยซึ่งตั้งแต่ผมรับรู้มาก็ช่วยเขามาโดยตลอดจนวันนึงผมต้องตกงานโดนไล่ออกเพราะการที่ว่าเบิกเงินมาช่วยแฟนผมทุกวันซึ่งผมทำงานได้วันละ 400 ผมจะต้องเบิกตอนเที่ยงวัน 300 เพื่อที่จะเอาไปจ่ายให้กับเขาแต่จริงๆแล้วมันไม่ได้จ่ายแค่ 300 มันมีเยอะเกินจนผมต้องถามเขาว่าวันนึงต้องจ่ายเท่าไหร่ผมมาคิดดูแล้ว 1 วันจะต้องหาเงินมาจ่ายให้กับเจ้าหนี้ของแต่ละเจ้า 1350 ต่อวัน ซึ่งมันไม่มีงานอะไรหรือที่ไหนที่จะทำได้ค่าแรงขนาดนี้จึงทำให้ท้อหมดกำลังใจจนมีอยู่วันหนึ่งผมเริ่มเดินเข้าหายาเสพติดซึ่งปัจจุบันนี้ผมก็ยังใช้และทุกวันณตอนนี้ก็ยังใช้แล้วเมื่อต้นเดือนนี้ผมก็เพิ่งจะบอกกับแฟนผมว่าเดี๋ยวสิ้นเดือนนี้จะขอหยุดแล้วเพราะมีเหตุผลตรงที่ว่าจะต้องทำงานเกี่ยวกับขนส่งขับรถบรรทุกผมก็ไม่รู้ว่าเขาจะเชื่อผมไหมและตัวผมเองผมจะทำได้หรือเปล่าในความคิดผมตอนนี้มันเหมือนกับมันขาดไม่ได้มันหยุดไม่ได้และวันเลิกไม่ได้ถ้าวันไหนไม่ได้ใช้ถึงขั้นที่แบบกินไม่ได้หงุดหงิดใช้อารมณ์รุนแรงกับแฟนผมจนเมื่อสองสามวันที่แล้วผมเห็นลูกสาวผมอยากกินขนมแต่ผมไม่มีเงินเลยแฟนผมออกไปทำงานแล้วลูกชายผมก็ไม่มีนมกินผมมองสิ่งรอบข้างผมจนเกิดความเครียดก็เลยใช้ยาต่อจนในตอนนี้มันไม่มีอะไรเหลือเลยแถมหนี้สินก็เยอะปัญหารอบข้างก็เยอะคือผมเป็นห่วงครอบครัวนะแต่มันมีอะไรบางอย่างที่ทำให้ผมต้องเป็นแบบนี้และแฟนผมปัจจุบันนี้ก็ยังหากู้ยืมเงินอยู่เหมือนทำนองที่แบบว่าแฟนผมไปกู้ยืมมาให้ผมแล้วผมก็เอาไปใช้กับยาด้วยความคิดผมแล้วถ้าผมจะใช้กับยาสระผมใช้แค่ 500 หรือไม่ก็ 1,000 บาทแต่แฟนผมเขาก็หายกู้หายืมในแต่ละครั้งก็ไม่ต่ำกว่า 5,000 บาทจนในที่สุดพอแบบเงินหมดยาหมด ความหมายในเงินหมดคือแบบว่าแฟนผมจะถามผมว่าจะหาเงินที่ไหนดี
ส่วนยาหมดความหมายของผมก็จะบอกเขาในทำนองที่แบบว่าจะแสดงอาการหงุดหงิดอารมณ์รุนแรงประมาณเนี้ยซึ่งผมก็รู้ตัวดีแต่ผมก็ไม่ได้ทำร้ายเขาหรือโวยวายอะไรมากมาย
แล้วผมควรจะทำยังไงดี กับสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตผมตอนนี้ดีผมเข้าใจว่าทุกปัญหามีทางออกแต่ตอนนี้ผมยังหาทางออกไม่เจอเลยถึงแล้วขอคำแนะนำจากทุกๆท่านที่เคยผ่านประสบการณ์แบบนี้มาหรือไม่เคยผ่านมาแต่อาจจะมีคำแนะนำดีๆได้บ้าง

(ไม่ใช่คนที่ดีพอ...ก็ยังรู้จักว่าพอดี)