คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 1
รู้จักคำว่า 'น้ำเชี่ยวอย่าเอาเรือไปขวาง' ไหมครับ? ตอนนี้ก็ไปตามน้ำก่อน สิ่งสำคัญ คือ อย่าให้คนคุยต้องมาเดือดร้อนเพราะเรื่องในบ้านของคุณเอง แต่สิ่งแรกที่คุณต้องจัดการเลิกให้จบเด็ดขาด คือ แฟนคนปัจุบัน
เพราะถ้าเขายังอยู่ วันหนึ่งคุณอาจทำให้คุณสูญเสียทั้ง :
- พ่อ (กลายเป็นคนร้าย)
- แม่ (ถูกทำร้าย)
- คนคุยของคุณ (ถูกทำร้าย)
- จขกท ก็อาจจะไม่รอดโดนอะไรสักอย่างนะครับ
ถ้าคุณยังจัดการแฟนคนนี้ออกจากชีวิตไม่ได้ คุณก็หนีไปไหนไม่พ้นหรอกครับ ยกเว้นหนีออกจากประเทศ (แต่ก็ไม่แน่ ความพยาบาทของบางคนอาจแรงพอที่จะตามไปถึง) เขาจะตามคุณทุกหนแห่งจนกว่าเขาจะทำลายชีวิตของคุณสำเร็จครับ
เพราะถ้าเขายังอยู่ วันหนึ่งคุณอาจทำให้คุณสูญเสียทั้ง :
- พ่อ (กลายเป็นคนร้าย)
- แม่ (ถูกทำร้าย)
- คนคุยของคุณ (ถูกทำร้าย)
- จขกท ก็อาจจะไม่รอดโดนอะไรสักอย่างนะครับ
ถ้าคุณยังจัดการแฟนคนนี้ออกจากชีวิตไม่ได้ คุณก็หนีไปไหนไม่พ้นหรอกครับ ยกเว้นหนีออกจากประเทศ (แต่ก็ไม่แน่ ความพยาบาทของบางคนอาจแรงพอที่จะตามไปถึง) เขาจะตามคุณทุกหนแห่งจนกว่าเขาจะทำลายชีวิตของคุณสำเร็จครับ
▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
ประสบการณ์ชีวิตคู่
รักสามเส้า
ปัญหาชีวิต
ปัญหาครอบครัว
ปัญหาความรัก
อยากออกไปใช้ชีวิตเอง ใครพอแนะนำได้บ้างคะ
* เราอายุ 25 เรียนจบปริญญาตรีแล้วมีงานทำฟรีแลนซ์แล้วก็ทำงานประจำด้วยเรื่องมีอยู่ว่า พ่อของเราเป็นคนที่ัวโบราณมาก ใจร้อนเวลาโมโหจะไม่ค่อยมีเหตุผล จะมีแฟนก็ต้องพามารู้จักไม่ทำผิดศิลธรรมไม่ชิงสุกก่อนห่ามค่อนข้างซีเรียสเรื่องนี้มากๆ จนเราคบกับแฟนคนแรก ก็ขออนุญาตพ่อตามที่พ่อเคยสั่งในการคบหาดูใจ ซึ่งวางแผนชีวิตคู่ว่าจะดำเนินไปยังไงต่อ เราก็ทำงานเก็บเงิน ตามที่ตกลงกันในเรื่องที่จะแต่งงานว่าจะช่วยกันหาคนละครึ่ง แต่แฟนคนนี้ไม่มีวุฒิภาวะในการเป็นผู้นำเลยไม่มีงานทำ ใช้ชีวิตไปวันๆหาเงินจากการรับงานชั่วคราว ได้แล้วก็ใช้ไปหมด เงินไม่พอเราก็ต้องเป็นคน support ทั้งเรื่องกินเรื่องห้องพัก เป็นแบบนี้ตลอด 1 ปีกว่า เคยทะเลาะกัน 2-3 รอบเรื่องที่เขาไม่เก็บเงินเลยมีแต่เราที่เก็บคนเดียว จนเราได้เจอกับอีกคนนึง ยอมรับว่าอันนี้เราผิดตรงที่เราคุยกับคนที่ 2 ในขนาดยังไม่ได้เลิกกับคนที่1ให้ทางบ้านรับรู้ แต่ความรู้สึกเราแค่รู้จักกันยังไม่ได้จะคิดอะไร เพราะว่าก็ต้องเคลียร์กับคนที่ 1 ก่อน แล้วคนที่ 1ก่อน แต่แล้วเรื่องที่เราเครียดจนต้องปรึกษาคนใน Pantip ก็คือแฟนคนแรกเขาน่าจะพอรู้ว่าเราเริ่มรู้จักกับอีกคนนึงเขาพยายามหาเรื่องสืบ Facebook แล้วก็ตามหาเรื่องพี่คนที่เราคุยแต่เพราะทำอะไรไม่ได้ก็เลยมาหาเราที่บ้าน กดดันแม่กับพี่สาวเราทำนิสัยไม่ดีใส่ผู้ใหญ่ เถียงแม่เราเพราะต้องการที่จะคุยกับเราจนแม่เราบอกว่าถ้าเขาอารมณ์แบบนี้คงจะอยู่กับแม่ไม่ได้คงเข้ากับที่บ้านเราไม่ได้ให้เลิกคบเถอะก่อนที่เขาจะมีอารมณ์ที่รุนแรงมากกว่านี้ แล้วตอนนั้นเราก็เริ่มรู้สึกว่าเราอยากเลิกคุย เพราะเรารู้สึกว่าเราไม่อยากเสียเวลาคนๆนี้อีกแล้วแล้วเราก็อยากเจอคนที่เขาให้ความสำคัญกับชีวิตของเราแต่เรื่องไม่จบแค่นี้ แฟนเก่าพยายามทำร้ายชีวิตของเราด้วยการเอาความสัมพันธ์ไปบอกพ่อบอกทุกคนรอบตัวเราแล้วก็บอกว่าจะมีคนแย่งของเขาไปซึ่งตรงนี้มันเป็นความลับของเราสองคนถ้าเขาเป็นลูกผู้ชายพอเขาไม่น่าจะมีความคิดทำแบบนี้แล้วเขาทำทุกอย่างเพื่อพังชีวิตของเราทำให้พ่อเกลียดเรามากที่เราเกินเลยกับเขา แล้วเขา เราพยายามบอกเลิกขาดการติดต่อ แต่เค้าไม่ปล่อยเราเลยตามเฝ้าหน้าบ้าน ดักรอ แล้วก็ยังตามระรานพี่คนที่เราคุยจนพ่อเราสั่งห้ามไม่ให้คุยและติดต่อพี่คนที่เราคุยแต่ตอนนี้เราเริ่มมีความรู้สึกดีๆให้กับพี่ที่เราคุยมาก เค้าไม่เป็นภาระให้เรา มีงานทำเป็นข้าราชการ
แต่พ่อของเราแอนตี้คนที่เราคุยด้วยเพราะแฟนเก่าเรา ไปขุดคุ้ยเรื่องที่เขา เคยผิดพลาดในชีวิตในเรื่องคุยกับผู้หญิงแต่ไม่ใช่เป็นการมีเมียน้อย แค่คุยกับสาวๆตามความเป็นผู้ชายอันนี้เค้าก็บอกเราหลังจากที่รู้จักกันมากขึ้น พ่อเราไม่เอาพี่คนนี้เลยเพราะโดนแฟนเก่าเราเป่าหูสารพัดแฟนเก่าทำเรื่องที่ไม่น่าเชื่อหลายอย่างเช่นสร้างเรื่องว่าเขาไม่ดีสารพัดจะเข้ามาหลอกเรามีลูกมีเมียมาก่อนซึ่งเขาไม่เคยมีแต่ก็ไม่รู้ว่าทำไมพ่อเราถึงเชื่อคนอื่นทั้งๆที่ยังไม่ได้รู้จักแล้วเขาก็สั่งห้ามเราคบกับพี่คนนี้คุยก็ไม่ได้สั่งบล็อกเฟซบล็อคทุกอย่างแล้วก็ ขู่ว่า ถ้ายังคุยจะตามไปยิงกบาลแล้วก็จะตัดพ่อตัดลูกกับเราส่วนเรื่องแฟนเก่าถ้าจะเลิกก็เลิกเขาไม่ว่าแต่คนที่คุยตอนนี้เขาจะไม่ให้เข้ามาในชีวิตเรา แต่เรามีความรู้สึกดีๆให้กับพี่คนนี้ไปแล้วแล้วเราก็อยากใช้ชีวิตกับเขาอยากพิสูจน์ด้วยตัวเองแล้วก็อยากพิสูจน์ให้พ่อเห็นแต่พ่อไม่เปิดทางให้เลย
จนตอนนี้เราคิดอยากออกไปใช้ชีวิตด้วยกัน ซึ่งต่างคนต่างทำงานไม่ลำบากอยู่แล้วเราไม่ใช่เด็กนักเรียนที่ไม่ออกจากบ้านแต่เราเป็นห่วงแม่ กลัวว่าถ้าเราหนีออกไปพ่อจะทำร้ายแม่ หรือตามมาทำร้ายเรากับพี่ที่เราคุยกัน เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมามีเรื่องนี้พ่อทำอะไรเราไม่ได้ก็จะลงที่แม่ด่าแม่อยากๆว่าเลี้ยงเราไม่ดี แต่ตลอดเวลาเราไม่เคยทำให้ที่บ้านเสียใจทุกอย่างเป็นไปตามกรอบที่เขาวาดไว้แค่เรื่องนี้เรื่องเดียวที่เข้ามาในชีวิตแล้วหนักที่สุด
ถ้าใครแนะนำเราได้ช่วยเราหน่อย เราไม่รู้จะปรึกษาใครอีกแล้วตอนนี้นอนเครียดอยู่คนเดียวเพราะไม่ให้เราออกจากบ้านเลยทำงานก็กลับบ้านตามเวลาเสาร์อาทิตย์ก็ค้างเราอยู่แต่ในบ้านเพราะกลัวเราจะไปเจอกับพี่ที่เราคุย 😭