ทักษะภาษาอังกฤษกับเด็กไทย

วันนี้ตื่นขึ้นมาตอนเช้า แล้วได้ดูรายการภาษาอังกฤษ แล้วก็ทำให้นึกถึงตัวเองว่า อยากพูดภาษาอังกฤษให้ได้ดีมากๆ แต่จะทำยังไงดี อยากจะดูหนังฝรั่ง แต่ก็มันก็เลยวัยที่เราติดละคร รึดูซีรี่ย์แบบยาวๆเป็นวันๆแล้วอ่ะค่ะ ทีนี้ก็เลยนึกถึงระบบการเรียนภาษาอังกฤษในประเทศไทยค่ะ ตอนเด็กเราเรียนภาษาอังกฤษที่ไทย ส่วนใหญ่เรียนแกรมม่าพื้นฐาน มันก็โอเคนะคะ ตามความจริงพอโตขึ้นมาได้ใช้นะคะ แต่ถ้าไม่ได้ใช้นานๆมันก็ลืม แต่พอลองคิดว่า เราพูดไม่ได้สักที พอจะพูดนึกศัพท์ไม่ออกเลยค่ะ ย้อนกลับมาดูตัวเองก็ค้นพบว่า การจะโต้ตอบเค้าได้ เราก็ต้องรู้ว่าเค้าพูดอะไรก่อน เลยทำให้รู้ว่าสิ่งสำคัญสิ่งแรกเลย คือต้องฟังให้ออก สิ่งที่ตามมาคือจะพูดอย่างไร ก็ค้นพบอีกว่าพอเราฟังเค้าออกแล้วเนี่ย ฟังบ่อยๆ พอเรารู้ว่าเค้าพูดอะไร มันจะเกิดการก๊อปปี้คำพูดเค้าอัตโนมัติเลยค่ะ กลายเป็นพูดโต้ตอบได้ แรกๆอาจจะยังได้ไม่มาก แต่พอนานๆไปเราเริ่มมีคลังศัพท์ในหัวมากขึ้น เราก็เริ่มพูดโต้ตอบได้มากขึ้น จากนั้นการอ่านก็จะช่วยเพิ่มคลังศัพท์ของเรา  จากนั้นการเขียนก็จะง่ายมากๆเลยค่ะ แค่เขียนสิ่งที่คิด แต่ตอนเรียนตอนเด็กๆ เราไม่ได้ฟังมาก เราเริ่มจากการอ่านแล้วเขียนค่ะ มันก็เลยทำให้เราได้แต่ท่องจำ เราเลยคิดว่าการเรียนภาษาอังกฤษของระบบของไทย ค่อนข้างล้มเหลวตรงนี้

ปัจจุบันนี้เราพูดและฟังออกคิดว่าน่าจะ 50% นะคะ จากการอยู่กับสิ่งแวดล้อมที่เป็นภาษาอังกฤษ ทีนี้เราก็เลยคิดว่า มันจะเป็นไปได้มั้ยถ้าหากโรงเรียนที่ไทยจะสามารถสร้างสิ่งแวดล้อมในการใช้ภาษาอังกฤษขึ้นมา  รึอาจจะภาษาจีนก็ได้ค่ะ แต่ควรเริ่มในวัยเด็กค่ะเช่นช่วงราวๆ ป.1-ป.6  เพราะเด็กช่วงวัยนี้เค้าพูดรู้เรื่องแล้ว และกระบวนการทางความคิดของเค้าจะไม่ค่อยมีอะไรเข้ามาแทรกค่ะ สังเกตว่าพอเริ่มโต การเรียนรู้ด้านภาษาก็ยากขึ้นไปอีก อาจจะเป็นเพราะเราต้องเรียนมากขึ้น โดยทางโรงเรียนอาจจะมีเด็กแลกเปลี่ยน รึอาจจะให้โควต้าเรียนฟรีกับนักเรียนต่างชาติในทุกๆห้องเรียน เพื่อที่เด็กนักเรียนจะได้กล้าพูดคุยเป็นภาษาอังกฤษรึภาษาจีนกับเพื่อน โดยไม่หวาดกลัว โดยความคิดส่วนตัว คิดว่าค่อนข้างคุ้มค่านะคะ เด็กต่างชาติเค้าก็จะมีมุมมองแตกต่างจากคนไทย ทั้งยังได้เรียนภาษากับเจ้าของภาษา พูดคุยกับเจ้าของภาษาด้วย คือเราสังเกตจากน้องคนนึงที่อยู่ในเดนมาร์กค่ะ ตอนแรกจำได้ว่าน้องอายุ 5 ขวบ แล้วตอนเจอกันเค้าพูดภาษาอังกฤษไม่ได้เลย พอถัดมาอีกปีเจอกันอีกที น้องพูดภาษาอังกฤษคล่องปรื๋อเลย แม่น้องบอกว่า ที่คลาส มีเด็กแลกเปลี่ยนจากอเมริกามา น้องเลยพูดภาษาอังกฤษดีขึ้นมาก เราเคยถามคนเดนิชและดัชท์ ถามเค้าว่าทำไมพวกยูพวกอังกฤษเก่งจัง ทั้งๆที่ไม่ใช่ภาษาแม่ เค้าให้แนวคิดที่ดีมาก เค้าบอกว่า เพราะเค้าเป็นประเทศเล็กๆ ภาษาอังกฤษจึงสำคัญ เพราะเค้าต้องเทรดกับต่างชาติ เราก็ว่า มันก็จริงนะคะ ภาษาสำคัญจริงๆ พอภาษาไม่ได้ เรารู้สึกว่าโอกาสต่างๆก็หายไปด้วย เราได้มีโอกาสคลุกคลีกับน้องเดนิชวัย 14 ปี น้องพรีเซนภาษาอังกฤษดีมาก ครูให้หัวข้อเรื่องclimate change และไปพรีเซนและตอบคำถามเป็นภาษาอังกฤษ น้องทำการหาข้อมูลเอง รวมถึงลิสประเด็นที่จะพูด และนำเสนอออกมา ได้ข้อมูลที่แน่นมากจริงๆ แล้วน้องบอกว่าครูให้ดูหนังฝรั่งอย่างน้อย 30 นาทีต่อวัน ครูบอกว่าอย่างน้อยฝึกความเคยชิน และบางทีก็มีหนังสือภาษาอังกฤษให้เด็กๆอ่าน และครูจะคอยมาถามว่าเรื่องราวเป็นยังไงบ้าง เราคิดว่าภาษาอังกฤษสำคัญ ทำให้เราเข้าถึงองค์ความรู้ส่วนใหญ่ที่เป็นภาษาอังกฤษ และอาจนำมาต่อยอดได้ด้วย ทั้งนี้อยากเห็นประเทศไทยเปลี่ยนแปลงค่ะ นี่เป็นเพียงแนวความคิดค่ะ ถ้าใครมีความคิดอื่นที่ดีกว่านี้ก็ลองมาแชร์กันนะคะ