ควรทำยังไงกับสถานการณ์แบบนี้ดีค่ะ

ผู้ชายมาๆหายๆเรารู้จักกันแบบไม่มีสถานะ รู้จักกันตั้งแต่ปี1 ถึง ปี4 บางครั้งเขาก็บอกคนอื่นว่าเราคือแฟนเขา เขาก็ดีกับเรานะ บางครั้งที่เขาหายไปเขาหายไปนานมากจนเหมือนเราไม่มีตัวตนอะไรเลยทั้งๆที่รู้จักกันแต่ขาดการติดต่อกันเป์็นระยะๆ บางทีที่เขากลับมาเขากลับมาแบบรักเรามาก เราก็รู้สึกดีตอนที่เขากลับมามากนะ บางครั้งที่เขาหายไปในใจก็คิดนะว่าเขาคุยหลายคน เขาแบบอารมณ์รักพี่เสียดายน้อง เขาเป็นคนเฟรนลี่มากมีเพื่อนผุ้หญิงเยอะ แต่เราก็ทนได้ คือเราก็รักเขานะ แต่เราก็ไม่รู้เหมือนกันช่วงที่เขาหายไปเขาไปไหนทำอะไรอยู่กับใคร เดือนถึงสองเดือนเขาจะกลับมาหาเราที่นึง คือแบบมาหาที่ห้อง แต่ถ้าถามใจเราตรงๆ คือเรารู้สึกเครียดมากนะกับความรู้สึกแบบนี้ คือเราก็อยากจะเลี่ยงออกจากตัวเขามากแบบไม่อยากเจอเขามาก แต่พยายามแล้วมันก็อดคิดถึงไม่ได้  ได้แต่ทนๆทุกข์กับความรู้สึกแบบนี้มาตลอด ตั้งปี 1  เพื่อนๆมีวิธีแนะนำออกจากความรู้สึกแบบนี้ไหมค่ะ