เรารู้จักแฟนคนนี้มาได้ 2-3ปี ตอนนี้อายุ24เท่ากัน
ตัวเราอยู่เชียงใหม่ แฟนอยู่ชล
ปกติเราจะเป็นคนไปหาเพราะเราสะดวกกว่าแต่ก็ได้ปีละครั้ง แต่ละครั้งก็1-2วันไม่เกินนี้ เพราะเป็นพนักงานเงินเดือนทั่วไปวันหยุดน้อย ไปแต่ละครั้งเขาก็ดูแลเราดีตลอด แทบไม่ได้ออกอะไรเลย
แต่ล่าสุดที่เจอกันเหมือนทำให้เขามีไฟอยากอยู่กับเขามากขึ้น ก็ดีใจนะแต่เราดีใจไม่ออกเลย มันยากมาก เราไม่รู้ว่าตอนนี้เขามีแผนอะไร
แต่เท่าที่เห็นที่รู้ตอนนี้ แม่เขายังไม่รับรู้การมีตัวตนของเราเลย
แล้วเขาก็แอบเป็นลูกแหง่ด้วย คือถ้าแม่ไม่โอเคก็ไม่เถียง คือมันก็ดีแต่อย่างเรื่องทั่วไปอย่างกานใช้รถยนต์ เขาต้องไปเช่ารถข้างนอกเพื่อไปเที่ยวกับเรา ทั่งๆที่รถเขาก็มี สาเหตุคือแม่ห่วงรถไม่อยากให้ขับไปไหนกลัวนู้นนี่นั้น ไม่ก็เอาผ้าห่มไปซัก ร้านซักผ้าขับรถไป10นาที ซักก็ประมาณชั่วโมง แม่เขาก็ไม่ให้ใช้ แล้วเขาก็ฟัง ตอนนี้ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าได้ซักยัง
แล้วอยากหาเงินเพิ่ม เราก็สนับสนุน ไปๆมาๆเขาบอกขอรอ ออกมาอยู่คนเดียวก่อน
คือเราก็พูดตามตรงกับเขาตามที่เราคิดคือมันยากมากนะแบบเราไม่เห็นอนาคตตรงนี้ เขาก็ว่าเรายอมแพ้
ไอรักมันก็รัก แต่มันมองอนาคตยากอะ ตอนนี้ก็ไม่ได้คาดหวังอะไร แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันไม่รู้จะยังไงละ
จะให้เราพยายามเพิ่มก็ไม่รู้จะทำตรงไหนแล้ว อยากทำธุรกิจอะไรเราก็ช่วยคิดซัพพอร์ตความคิดเขาตลอด ไปหาก็ไปแล้ว ที่บ้านก็บอกหมดแล้ว ท้อ
จะเอายังไงกับความสัมพันธ์นี้ดี (รักทางไกล)
ตัวเราอยู่เชียงใหม่ แฟนอยู่ชล
ปกติเราจะเป็นคนไปหาเพราะเราสะดวกกว่าแต่ก็ได้ปีละครั้ง แต่ละครั้งก็1-2วันไม่เกินนี้ เพราะเป็นพนักงานเงินเดือนทั่วไปวันหยุดน้อย ไปแต่ละครั้งเขาก็ดูแลเราดีตลอด แทบไม่ได้ออกอะไรเลย
แต่ล่าสุดที่เจอกันเหมือนทำให้เขามีไฟอยากอยู่กับเขามากขึ้น ก็ดีใจนะแต่เราดีใจไม่ออกเลย มันยากมาก เราไม่รู้ว่าตอนนี้เขามีแผนอะไร
แต่เท่าที่เห็นที่รู้ตอนนี้ แม่เขายังไม่รับรู้การมีตัวตนของเราเลย
แล้วเขาก็แอบเป็นลูกแหง่ด้วย คือถ้าแม่ไม่โอเคก็ไม่เถียง คือมันก็ดีแต่อย่างเรื่องทั่วไปอย่างกานใช้รถยนต์ เขาต้องไปเช่ารถข้างนอกเพื่อไปเที่ยวกับเรา ทั่งๆที่รถเขาก็มี สาเหตุคือแม่ห่วงรถไม่อยากให้ขับไปไหนกลัวนู้นนี่นั้น ไม่ก็เอาผ้าห่มไปซัก ร้านซักผ้าขับรถไป10นาที ซักก็ประมาณชั่วโมง แม่เขาก็ไม่ให้ใช้ แล้วเขาก็ฟัง ตอนนี้ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าได้ซักยัง
แล้วอยากหาเงินเพิ่ม เราก็สนับสนุน ไปๆมาๆเขาบอกขอรอ ออกมาอยู่คนเดียวก่อน
คือเราก็พูดตามตรงกับเขาตามที่เราคิดคือมันยากมากนะแบบเราไม่เห็นอนาคตตรงนี้ เขาก็ว่าเรายอมแพ้
ไอรักมันก็รัก แต่มันมองอนาคตยากอะ ตอนนี้ก็ไม่ได้คาดหวังอะไร แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันไม่รู้จะยังไงละ
จะให้เราพยายามเพิ่มก็ไม่รู้จะทำตรงไหนแล้ว อยากทำธุรกิจอะไรเราก็ช่วยคิดซัพพอร์ตความคิดเขาตลอด ไปหาก็ไปแล้ว ที่บ้านก็บอกหมดแล้ว ท้อ