เรื่องมันมีอยู่ว่า เราคบกะแฟนมาปีกว่าๆแล้ว แฟนเราขี้หึงมาก หึงแม้กระทั่งอาจารย์ ก็ไม่เข้าใจว่าทำไม พอทะเลาะกัน ก็พูดจาทำร้ายความรู้สึกบ้าง เอาเราไปเปรียบเทียบกับคนอื่นบ้าง ไม่ว่าจะแฟนเก่าเขา หรือคนที่มาชอบเขา จนบางที เราก็รู้สึกว่า "เราอยู่ตรงนี้ไปทำไม แต่เราก็ยังเลือกอยู่ตรงนี้" จนมาวันนึง ที่วิลัยมีกิจกรรม เราเข้าไปที่ห้องสาขา และบอกแฟนเรา เขาก็บอกเราแบบประชด ด้วยความที่เรารู้ แต่เราก็หงุดหงิดในตัวเค้าว่าทำไมไม่ไว้ใจเรา เราแค่เข้าไปกับเพื่อนผญ และเราไม่ได้ทำอะไรเลย เราเลยตัดสินใจ เข้าไปตั้งแต่ เที่ยง จนบ่าย3 เรากลับออกกลับมาพร้อมกับคิดว่าจะทักหาเขา พอเราเปิดแชท เราเห็นว่าเขาบล็อกเฟสเราแล้ว เราเลยทักหาแม่ให้ถามเขาว่าตกลงเลิกหรอ เค้าก็ตอบว่าเลิก และเราก็ทำใจได้แหละ เราเลยไปคุยกับพี่ชายที่คอยปลอบเรามาตลอด และพอเราดีขึ้น เค้าก็มาง้อเรา ขอโอกาสเรา ในสิ่งที่เค้าทำตลอดเวลาที่ผ่านมา เราให้โอกาสเค้าในตอนนั้น แต่เรากลับไม่รู้สึกเชื่อมั่นว่าเค้าจะไม่ทำเหมือนที่ผ่านมา เรากลัวว่าเค้าจะทำร้ายความรู้สึกเราอีก 3 วันนั้นเรานิ่งกับแฟนมาก นิ่งจนเขาถามเราว่า เราต้องการอะไร ต้องการให้เขาเป็นแบบไหน เค้าจะทำให้ แต่เราตอบไม่ได้ จนเค้าขอกตรงๆ เราจึงตอบไปว่า เรากลัวเค้าจะทำอีก และเราคิดถึงพี่ชายเรา เพราะแฟนเราห้ามไม่ให้ติดต่อกัน เพราะพี่เค้าคือคนเดียวที่เข้าใจเรามากที่สุด และรู้ดีว่าทำไงจะให้เรารู้สึกดีขึ้นได้ และเราบอกแฟนว่าเราต้องการพี่เค้ามากตอนนี้ แฟนเราจึงปล่อยเรา ให้เราออกจากชีวิตเค้า แต่เค้าได้สัญญากับเราว่า "จะอยู่รอ จะไม่คุยกับใคร จะรอกลับไปเป็นเหมือนเดิม" เราก็ไม่ตอบอะไร เพราะตอนนั้นเราปวดหน้าอกมาก มันเกิดจากความเครียดของเรา เราจึงตัดสาย และ อยู่กับตัวเอง ทุกวันนี้เค้าก็ยังไม่ไปเริ่มใหม่กับใคร เค้าอยู่พะเยา เราอยู่นนท์ เค้าบอกว่าวันที่10เดือนหน้าเค้าจะกลับมานนท์ ขอให้เราไปรับ เอาจริงๆแล้วเราก็ยังรัก แต่ตอนนั้นที่นิ่งเพราะมันกลัว เราเลยไม่รู้ว่าเราจะกลับไปหรือเราจะอยู่แบบนี้ดีแล้วกันแน่ ใครพอให้คำปรึกษาได้ เม้นทีนะคะ
แฟนแบบนี้ควรให้โอกาสมั้ยคะ ?