เคยมั้ยคะ เคยทนกับคนรักของเรานานๆรึเปล่าคะ ทนจนเรารู้สึกปวดตรงหัวใจแต่ยังฝื่นทนต่อเพราะรัก เขาไม่เคยใส่ใจ ไม่เคยดูแล ไม่เคยทุ่มเทอะไรให้เราเลยสักอย่าง วันครบรอบที่ผ่านมาเหมือนวันธรรมดาวันหนึ่ง แล้วก็ผ่านไป เคยแอบนอนร้องไห้คนเดียวคะ มันทรมานมากนะคะ อยากออกไปจากตรงนี้แต่ไปไม่ได้ ตอนนี้ก็ออกมาอยู่คนเดียว ต่างคนต่างอยู่แล้วคะ พอเรากลับมาอยู่ในโลกของเรา ร่างกายจิตใจทรุดลงไปหมดเลยคะ ร้องไห้อย่างเดียวเหมือนความในใจมันเยอะจนเราพูดไม่ออก มันออกมาเป็นน้ำตาแทน ดคนถามตัวเองกันบ้างมั้ยคะ ว่าทนทำไม ทนไปเพื่ออะไร ทนไผเพราะคิดว่ามันจะดีขึ้น มันต้องมีสักวันนึ่งดีขึ้นใช่มั้ย มีใครเคยเป็นมั้ยคะ
#ขอโทษที่ยาวไปหน่อยนะคะ ความในใจของเราทั้งหมด อาจจะยังไม่หมดเลยด้วยซ้ำ
มีใครเคยทนกับคนรักนานๆมั้ยคะ?
#ขอโทษที่ยาวไปหน่อยนะคะ ความในใจของเราทั้งหมด อาจจะยังไม่หมดเลยด้วยซ้ำ