คุยกันทุกวันแบบไม่มีสถานะ

ความรักของผมเป็นความรักที่ไม่ชัดเจนว่าความสัมพันธ์จะเป็นไปในทางไหนต่อแต่ผมก็ไม่เคยได้ถามซักครั้งเป็นเพราะผมกลัวคำตอบที่เขาจะตอบกลับการที่ผมกลัวคำตอบนั้นก็ทำให้ผมต้องเห็นเขาเสียใจเพราะเขาผิดหวังมาจากคนอื่นแต่ผมก็ทำไรไม่ได้นอกจากปลอบใจเขาคอยให้กำลังใจเขาเท่าที่ผมจะทำได้ในทุกครั้งที่เขาต้องเสียใจกับความผิดหวังของเขาผมก็ยังอยากอยู่ให้กำลังใจเขาให้เขากลับมาแล้วยังเห็นผมอยู่และทุกครั้งที่เขากลับไปชอบคนนั้นเหมือนเดิมผมก็ทำได้แต่คอยดูเขาอยู่ห่างๆเหมือนเดิมที่ผมเคยทำแต่มันเป็นความรู้สึกที่ผมพูดออกไปไม่ได้ว่าผมรู้สึกยังไงผมทำได้แค่เห็นเขาผิดหวังเพราะความกลัวของผมที่ไม่กล้าถามเขาไปผมเคยคิดว่าซักวันผมจะกล้าถามแต่ก็ไม่เคยมีวันนั้นที่ผมจะถามเขาซักทีผมเลยต้องเห็นเขาผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำอีกถ้าผมกล้าถามเขาก็อาจจะมีสองทางคือเป็นมากกว่านี้หรือเป็นน้อยกว่านี้ถ้าถามไปแล้วเขาอยากเป็นมากกว่านี้ก็อาจจะดีเพราะไม่ต้องมานั่งลุ้นแต่ถ้าเขาอยากเป็นน้อยกว่านี้สำหรับผมก็ไม่เป็นไรผมเองจะได้ไปเริ่มต้นใหม่สักทีเพราะการคุยกันแบบไม่มีสถานะสุดท้ายแล้วมันก็จะจบด้วยการเลิกคุยกันไปเองแต่ก็ไม่ใช่ว่าผมจะทิ้งและเห็นความผิดหวังของเขาเป็นเรื่องไร้สาระผมก็ยังคอยให้กำลังใจเขาไปตลอด ผมควรทำยังไงดีครับ