ก่อนอื่นต้องขออภัยนะคะถ้าเราพิมพ์เรื่องไม่ประติประต่อกันหรือดูงงๆนี้เป็นกระทู้แรกคะตัดสินใจอยู่นานว่าจะพิมพ์ดีไหมสุดท้ายเราเก็บปัญหานี้ไว้คนเดียวจนกลายเป็นโรคเกลียดไปแล้วคะ เริ่มเลยนะคะ
เรามีเพื่อนสนิทอยู่คนนึงคะเรียนด้วยกันมาตั้งแต่เด็กแต่มาแยกกันช่วงมอ.ปลายเพราะบ้านเราอยากให้เรียนเอกชน ส่วนเพื่อนไปเรียนปวช เพราะที่บ้านเพื่อนมีปัญหาเรื่องเงิน เรากลับมาเจอกันอีกครั้งตอนจะเข้ามหาลัย ตอนที่แยกกันไป3ปีนั้นพวกเราก็แทบไม่ได้คุยกันเลยคะ แต่จู่ๆเรากับเพื่อนก็บังเอิญเดินเจอกันที่ห้างพวกเราคุยกันและสุดท้ายเพื่อนก็เล่าปัญหาให้ฟังว่าแม่จะไม่ให้เรียนต่อเพราะที่บ้านมีพี่น้องหลายคนตอนนั้นเราเองไม่เห็นด้วยเราคิดว่าอย่างน้อยแม่เพื่อนก็น่าจะให้เพื่อนเราเรียนจบ ปวส ก็ยังดี เราก็เลยแนะนำเพื่อนว่าลองไปคุยกับแม่ดูอีกทีนะ แล้วก็หางานทำเสริมตอนเรียนไปด้วยก็ได้ แต่เพื่อนก็บอกว่าอยากให้เราไปช่วยพูดได้ไหมเพราะแม่เพื่อนชอบเรามากและถ้าเราพูดเพื่อนก็จะได้เรียนต่อ ตอนนั้นก็คิดว่าอย่าน้อยถ้าเราช่วยเพื่อนได้เราก็คงได้บุญบ้าง แหละก็เลยไปช่วยนางพูด หลังจากนั้นแม่เพื่อนให้เพื่อนเราเรียนต่อปริญญาตรีแต่มีเงือนไขอยู่ว่าเพื่อนคนนี้ต้องเรียนอยู่ที่เดียวกับเราถึงจะให้เรียน ตอนนั้นตกใจมากคะเพราะเราเองสอบโคต้าติดเรียบร้อยแล้ว เราก็เลยบอกแม่เพื่อนไปแต่แม่นางก็ยืนยันคำเดิม เพื่อนตอนนั้นร้องไห้หนักมากเราเองก็ทำอะไรไม่ถูกเลยเผลอรับปากไปว่าโอเค เราถามเพื่อนอยู่หลายครั้งว่าถนัดด้านไหน อยากเรียนอะไร นางก็พูดแค่ว่าได้หมดขอให้ติดที่เดียวกับเราก็พอแล้ว และพอมาถึงช่วงสอบนางสอบไม่ติดคะ ตอนนั้นก็สงสารเพื่อนมาก นางมาร้องไห้และบอกแค่ว่า ชีวิตนางมาได้แค่นี้หรอ เราเองพอเห็นเพื่อนทุกข์ขนาดนั้นก็ทนไม่ได้เลยไปขอพ่อกับแม่ว่าถ้าเราจะขอไปสอบมหาลัยอื่นที่ไม่ค่อยดังเท่าไหร่พวกท่านจะโอเคไหม เพราะเราก็อยากช่วยเพื่อนจริงๆ ตอนนั้นพ่อแม่เราก็สงสารเพื่อนเรามากก็เลยยอม แล้วเรากับเพื่อนก็สอบติดมอเดียวกันคณะเดียวกันสาขาเดียวกัน เรื่องมันก็ได้เริ่มจากตอนนี้เลยคะ
เนื่องจากมหาลัยอยู่ไกลจากบ้านเราพอสมควรพ่อแม่เราเลยให้เราเช่าหออยู่ เพื่อนเราเห็นว่าเราได้อยู่หอนางก็อยากอยู่บ้างแม่นางเองก็เลยบอกว่าถ้าอยากอยู่หอต้องอยู่หลายคนถึงจะให้อยู่เพราะไม่มีเงินให้ ตอนนั้นพ่อเราสงสารเลยให้อยู่กับเรา ค่าห้อง เราจ่าย 80 นาง 20 เพราะบ้านนางไม่ค่อยมีตังค์จริงๆคะพ่อเราก็สงสารด้วยอยู่มาแค่ 2เดือน นางก็พาแฟนนางที่พึ่งคบได้5วันมาหอบอกว่าแฟนเดือดร้อนขอให้แฟนอยู่ด้วย3เดือนเพราะแฟนโดนไล่ออกจากบ้านไม่มีเงินติดตัวเลยและขอให้เรื่องนี้เป็นความลับตอนนั้นช็อคมากไม่รู้จะทำยังไงต้องนอน3คนบนเตียงหรอ เราทำใจไม่ได้จริงๆคะเลยแอบโทรหาเพื่อนอีกคนที่เราสนิทว่าเราจะทำไงต่อไปเพื่อนคนนี้นางฟังแล้วก็โมโหเลยโทรเรียกตำรวจมาให้พอตำรวจมาเคาะห้อง แฟนเพื่อนตกใจและวิ่งหนีไปเลยคะ จากนั้นก็มีเรื่องให้ช็อคอีกเรื่อยๆคะคือนางเป็นหนองในและหยุดเรียนไป1อาทิต ทางบ้านนางก็ไม่รู้ นางได้เงินมาเรียนอาทิตละ500เองค่ารักษาก็ไม่พอก็เลยยืมเงินเราคะ พอนางยืมเงินเราเกือบ8000แล้วเราก็เลยบอกว่าฉันไม่มีให้เธอยืมแล้วนะ นางก็ใช้วิธีงั้นจ่ายให้ก่อนนะเดี๋ยวกดตังค์ให้ แบบนี้ เราเริ่มเดือนร้อนเรื่องเงินเพราะนางไม่คืนสักทีเราเลยต้องโทรไปขอเงินที่บ้านอีก ที่บ้านเราก็ไม่ได้ว่าอะไรคะแต่ถามแค่ว่าค่ารายงานหรอลูกเดี๋ยวโดนให้นะ ฟังแล้วก็น้ำตาไหลนี้เรากำลังโกหกพ่อแม่หรอ จากนั้นเรากลัวว่าเพื่อนจะพาผู้ชายขึ้นห้องอีกเลยบอกเพื่อนว่าฉันจ่ายค่าห้องไม่ไหวแล้วนะฉันต้องหารูมเมทเพิ่มนางก็โอเคคะเราเลยย้ายหอและหารูมเมทเพิ่มอีก2คน จากนั้นทุกอย่างคือโอเคมากๆๆเลยคะแทบไม่มีปัญหาอะไรเลย จนจะขึ้นปี4 นางเริ่มกระแนะกระแหนเรา ทำอะไรเราก็ผิด นอนเฉยๆยังผิดเลยคะ หาเรื่องด่าทั้งวันพูดเวอร์เกินจริง พูดให้เราเสียๆหายๆแต่พูดเหมือนพูดเล่นๆเพื่อนรูมเมท2คนเห็นภาพนี้ทุกวันก็คิดว่าเราสนิทกันมากเลยอำกันเล่นตลอด ทำอะไรก็พยายามแข่งกับเราตลอดทั้งเกรด ทั้งเรื่องเพื่อน ทั้งเรื่องแฟน เราเองก็ไม่กล้าพูดอะไรมากเพราะกลัวเสียมิตรภาพเพราะ เรารู้ตัวเองคะว่าง้อคนไม่เป็นถ้าได้ตัดแล้วคิอไม่ยุ่งอีก แต่เราเริ่มทนไม่ไหวจริงๆๆถึงขั้นน้ำตาไหลแล้วถามเพื่อนว่า เกลียดกูมากเลยหรอว่ะกูทำอะไรไม่ดีงั้นหรอถึงไม่พอใจกูทุกอย่างทั้งหมดที่ช่วยมานี้คือกูเผือกเองใช่ไหม นางนิ่งคะไม่ตอบอะไรแค่หัวเราะ แล้วทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น จากเหตุการณ์วันนั้นทุกอย่างเหมือนจะดีขึ้นคะแต่นางเริ่มพูดจาไม่สร้างสรรค์อีกครั้งตอนที่พ่อกับแม่ให้รถกับคอนโดเราคะ นางจิกกัดเราพักใหญ่เลย และชอบบ่นเราแค่ว่าเวลาไปเที่ยวกับครอบครัวของฝากก็ไม่มียังมีหน้าลงสตอรี่อีก เอ้า!!! เราก็ได้แต่บอกเพื่อนว่าฉันต้องไปต่างจังวัดแทบทุกวันหยุดถ้าฉันซื้อให้เธอทุกรอบแล้วฉันจะเอาเงินที่ไหนมาจ่าย นางก็ชอบไปพูดกับเพื่อนคนโน่นทีคนนี้ที่ว่าเห็นไหมเวลานางกลับบ้านนางยังมีของฝากมาให้เพื่อนๆเลยเราก็ได้แค่บอกว่าฉันให้ของฝากพวกเธอนะแต่จะให้ทุกอาทิตก็ไม่ไหวเรากับเพื่อนเป็นแบบนี้ระยะนึงแล้วคะ และตั้งแต่ปี3จนถึงปี4นี้ นางชอบถามเรื่องแฟนของเรามากคนแรกเลิกไปเพราะเพื่อนคนนี้นางชอบพูดใส่ว่าหล่ออย่างี้เป็นเกย์ชัวร์ เป็นเพื่อนสาวบ้างละ ชอบไปพูดให้เพื่อนฟัง แล้วเพื่อนก็ชอบมาล้อเราตอนแรกก็ปล่อยผ่านเพราะคิดว่านางชอบติทุกอย่างของเราอยู่แล้ว พอเราเลิกกันไปเราพึ่งรู้คะว่านางแอบมีไลน์ เฟส ไอจีแฟนเก่าเรา แล้วชอบทักไปรายงานเรื่องต่างๆของเราให้เค้าฟังในทางไม่ดี แต่พูดให้ตัวเองนี้ดีมาก ตอนนั้นรู้สึกไม่ดีจริงๆคะแต่ก็กลับไปเเก่ไขอะไรไม่ได้เพราะเรามีแฟนใหม่แล้ว เพื่อนคนนี้ก็ชอบมาพูดกับเราอีกทำไงถึงได้มา ทำไมหล่อ ทำไมรวย ทำไมฉันไม่ได้บ้าง แล้วนางก็บอกให้เราหาให้ นางบอกทั้งๆที่เราอยู่ด้วยกันตลอดแต่เธอได้ดีกว่าฉันทุกอย่าง ฟังแล้วรู้สึกแย่นะคะเหมือนนางไม่เคยมองเราเป็นเพื่อนเลยต้องแข่งขัน มีเหมือนกันตลอด ตอนนั้นเราก็คิดว่าสงสัยเพื่อนดูผู้ชายไม่ค่อยเป็นเลยแนะนำเพื่อนแฟนให้สุดท้ายเพื่อนแฟนเราเค้าไม่เอาคะ เพราะเพื่อนเราเอาแต่ขอตังค์เค้า ชอบพูดใส่เค้าว่าแฟนเราทำนั้นนี้ให้เราทำไมไม่เห็นบ่น แล้วเพื่อนก็เริ่มมายุ่งกะคู่เราคะ ชอบบอกว่าแฟนเราไม่ชอบแม่ชี เราควรปล่อยเค้าไป เราไม่ดีพอ ตอนนั้นโมโหมากเลยแกล้งทำเป็นเลิกกันกับแฟน นางก็ทักไปหาแฟนเราจริงๆๆคะ ตอนนี้ความรู้สึกดีๆๆที่มีให้นางเริ่มหมดแล้วคะ เลยขอพ่อกับแม่ไปอยู่คอนโดแทน เพราะอีกไม่กี่เดือนก็เรียนจบแล้ว ส่วนเรากับแฟนก็เลิกทำเป็นเลิกคบกันแล้วคะ เพื่อนก็ชอบพูดสเปคของนางแบบอ้อมๆซึ่งมันฟังแล้วรู้สึกเหมือนนางอยากได้แฟนเราเลย เวลาเจอพ่อแม่เรานางก็จะทำเหมือนกับว่าเป็นพ่อแม่ตัวเองเลยคะ ซึ่งทุกคนบอกมักจะบอกว่าเราเหมือนแฝดกันเลย เราอึดอัดมากเคยคิดจะไปคุยกับพ่อแม่นางแต่ เวลาที่นางอยู่กับพ่อแม่นี้ทำตัวเป็นนางเอกสุดๆๆแล้วพ่อแม่นางก็เชื่อแบบนั้นว่าเรื่องผู้ชายก็ไม่มี เรื่องพูดคำหยาบ หรือดูถูกคนก็ไม่มี แต่ชอบทำเรื่องไม่ดีใส่คนอื่น ตอนแรกก็พยายามเข้าใจเพื่อนนะคะว่าพ่อแม่นางรักน้องนางมากกว่าทุกอย่างน้องต้องได้ก่อน คือเพื่อนใช้ของต่อจากน้องตลอด แต่พอเราทำเหมือนว่านางคือส่วนหนึงในครอบครัวเราก็ไม่คิดว่านางจะคิดแข่งกับเราแบบนี้ และเคยคิดจะปรึกษาพ่อกับแม่ แต่คิดแล้วพ่อกับแม่คงให้เลิกคบแน่ๆๆ ตอนนี้ติดอย่างเดียวคะคือ เรามีทำรายงาน ร่วมกัน ลงเรียนด้วยกันทุกวิชาเลย คำถามคือถ้าเราจะเลิกคบเพื่อนคนนี้ตอนเรียนจบ เราจะเป็นคนที่เห็นแก่ตัวไปไหมคะ หรือว่าเราควรทำยังไงกับเพื่อนคนนี้ดี เพราะ3-4ปีนี้พยายามให้เค้าปรับตัวใหม่เค้ายิ่งเป็นหนักกว่าเดิม ขอบคุณคะ
มีเพื่อนแบบนี้ควรทำยังไงดีคะ??ช่วยตอบหน่อยนะคะ
เรามีเพื่อนสนิทอยู่คนนึงคะเรียนด้วยกันมาตั้งแต่เด็กแต่มาแยกกันช่วงมอ.ปลายเพราะบ้านเราอยากให้เรียนเอกชน ส่วนเพื่อนไปเรียนปวช เพราะที่บ้านเพื่อนมีปัญหาเรื่องเงิน เรากลับมาเจอกันอีกครั้งตอนจะเข้ามหาลัย ตอนที่แยกกันไป3ปีนั้นพวกเราก็แทบไม่ได้คุยกันเลยคะ แต่จู่ๆเรากับเพื่อนก็บังเอิญเดินเจอกันที่ห้างพวกเราคุยกันและสุดท้ายเพื่อนก็เล่าปัญหาให้ฟังว่าแม่จะไม่ให้เรียนต่อเพราะที่บ้านมีพี่น้องหลายคนตอนนั้นเราเองไม่เห็นด้วยเราคิดว่าอย่างน้อยแม่เพื่อนก็น่าจะให้เพื่อนเราเรียนจบ ปวส ก็ยังดี เราก็เลยแนะนำเพื่อนว่าลองไปคุยกับแม่ดูอีกทีนะ แล้วก็หางานทำเสริมตอนเรียนไปด้วยก็ได้ แต่เพื่อนก็บอกว่าอยากให้เราไปช่วยพูดได้ไหมเพราะแม่เพื่อนชอบเรามากและถ้าเราพูดเพื่อนก็จะได้เรียนต่อ ตอนนั้นก็คิดว่าอย่าน้อยถ้าเราช่วยเพื่อนได้เราก็คงได้บุญบ้าง แหละก็เลยไปช่วยนางพูด หลังจากนั้นแม่เพื่อนให้เพื่อนเราเรียนต่อปริญญาตรีแต่มีเงือนไขอยู่ว่าเพื่อนคนนี้ต้องเรียนอยู่ที่เดียวกับเราถึงจะให้เรียน ตอนนั้นตกใจมากคะเพราะเราเองสอบโคต้าติดเรียบร้อยแล้ว เราก็เลยบอกแม่เพื่อนไปแต่แม่นางก็ยืนยันคำเดิม เพื่อนตอนนั้นร้องไห้หนักมากเราเองก็ทำอะไรไม่ถูกเลยเผลอรับปากไปว่าโอเค เราถามเพื่อนอยู่หลายครั้งว่าถนัดด้านไหน อยากเรียนอะไร นางก็พูดแค่ว่าได้หมดขอให้ติดที่เดียวกับเราก็พอแล้ว และพอมาถึงช่วงสอบนางสอบไม่ติดคะ ตอนนั้นก็สงสารเพื่อนมาก นางมาร้องไห้และบอกแค่ว่า ชีวิตนางมาได้แค่นี้หรอ เราเองพอเห็นเพื่อนทุกข์ขนาดนั้นก็ทนไม่ได้เลยไปขอพ่อกับแม่ว่าถ้าเราจะขอไปสอบมหาลัยอื่นที่ไม่ค่อยดังเท่าไหร่พวกท่านจะโอเคไหม เพราะเราก็อยากช่วยเพื่อนจริงๆ ตอนนั้นพ่อแม่เราก็สงสารเพื่อนเรามากก็เลยยอม แล้วเรากับเพื่อนก็สอบติดมอเดียวกันคณะเดียวกันสาขาเดียวกัน เรื่องมันก็ได้เริ่มจากตอนนี้เลยคะ
เนื่องจากมหาลัยอยู่ไกลจากบ้านเราพอสมควรพ่อแม่เราเลยให้เราเช่าหออยู่ เพื่อนเราเห็นว่าเราได้อยู่หอนางก็อยากอยู่บ้างแม่นางเองก็เลยบอกว่าถ้าอยากอยู่หอต้องอยู่หลายคนถึงจะให้อยู่เพราะไม่มีเงินให้ ตอนนั้นพ่อเราสงสารเลยให้อยู่กับเรา ค่าห้อง เราจ่าย 80 นาง 20 เพราะบ้านนางไม่ค่อยมีตังค์จริงๆคะพ่อเราก็สงสารด้วยอยู่มาแค่ 2เดือน นางก็พาแฟนนางที่พึ่งคบได้5วันมาหอบอกว่าแฟนเดือดร้อนขอให้แฟนอยู่ด้วย3เดือนเพราะแฟนโดนไล่ออกจากบ้านไม่มีเงินติดตัวเลยและขอให้เรื่องนี้เป็นความลับตอนนั้นช็อคมากไม่รู้จะทำยังไงต้องนอน3คนบนเตียงหรอ เราทำใจไม่ได้จริงๆคะเลยแอบโทรหาเพื่อนอีกคนที่เราสนิทว่าเราจะทำไงต่อไปเพื่อนคนนี้นางฟังแล้วก็โมโหเลยโทรเรียกตำรวจมาให้พอตำรวจมาเคาะห้อง แฟนเพื่อนตกใจและวิ่งหนีไปเลยคะ จากนั้นก็มีเรื่องให้ช็อคอีกเรื่อยๆคะคือนางเป็นหนองในและหยุดเรียนไป1อาทิต ทางบ้านนางก็ไม่รู้ นางได้เงินมาเรียนอาทิตละ500เองค่ารักษาก็ไม่พอก็เลยยืมเงินเราคะ พอนางยืมเงินเราเกือบ8000แล้วเราก็เลยบอกว่าฉันไม่มีให้เธอยืมแล้วนะ นางก็ใช้วิธีงั้นจ่ายให้ก่อนนะเดี๋ยวกดตังค์ให้ แบบนี้ เราเริ่มเดือนร้อนเรื่องเงินเพราะนางไม่คืนสักทีเราเลยต้องโทรไปขอเงินที่บ้านอีก ที่บ้านเราก็ไม่ได้ว่าอะไรคะแต่ถามแค่ว่าค่ารายงานหรอลูกเดี๋ยวโดนให้นะ ฟังแล้วก็น้ำตาไหลนี้เรากำลังโกหกพ่อแม่หรอ จากนั้นเรากลัวว่าเพื่อนจะพาผู้ชายขึ้นห้องอีกเลยบอกเพื่อนว่าฉันจ่ายค่าห้องไม่ไหวแล้วนะฉันต้องหารูมเมทเพิ่มนางก็โอเคคะเราเลยย้ายหอและหารูมเมทเพิ่มอีก2คน จากนั้นทุกอย่างคือโอเคมากๆๆเลยคะแทบไม่มีปัญหาอะไรเลย จนจะขึ้นปี4 นางเริ่มกระแนะกระแหนเรา ทำอะไรเราก็ผิด นอนเฉยๆยังผิดเลยคะ หาเรื่องด่าทั้งวันพูดเวอร์เกินจริง พูดให้เราเสียๆหายๆแต่พูดเหมือนพูดเล่นๆเพื่อนรูมเมท2คนเห็นภาพนี้ทุกวันก็คิดว่าเราสนิทกันมากเลยอำกันเล่นตลอด ทำอะไรก็พยายามแข่งกับเราตลอดทั้งเกรด ทั้งเรื่องเพื่อน ทั้งเรื่องแฟน เราเองก็ไม่กล้าพูดอะไรมากเพราะกลัวเสียมิตรภาพเพราะ เรารู้ตัวเองคะว่าง้อคนไม่เป็นถ้าได้ตัดแล้วคิอไม่ยุ่งอีก แต่เราเริ่มทนไม่ไหวจริงๆๆถึงขั้นน้ำตาไหลแล้วถามเพื่อนว่า เกลียดกูมากเลยหรอว่ะกูทำอะไรไม่ดีงั้นหรอถึงไม่พอใจกูทุกอย่างทั้งหมดที่ช่วยมานี้คือกูเผือกเองใช่ไหม นางนิ่งคะไม่ตอบอะไรแค่หัวเราะ แล้วทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น จากเหตุการณ์วันนั้นทุกอย่างเหมือนจะดีขึ้นคะแต่นางเริ่มพูดจาไม่สร้างสรรค์อีกครั้งตอนที่พ่อกับแม่ให้รถกับคอนโดเราคะ นางจิกกัดเราพักใหญ่เลย และชอบบ่นเราแค่ว่าเวลาไปเที่ยวกับครอบครัวของฝากก็ไม่มียังมีหน้าลงสตอรี่อีก เอ้า!!! เราก็ได้แต่บอกเพื่อนว่าฉันต้องไปต่างจังวัดแทบทุกวันหยุดถ้าฉันซื้อให้เธอทุกรอบแล้วฉันจะเอาเงินที่ไหนมาจ่าย นางก็ชอบไปพูดกับเพื่อนคนโน่นทีคนนี้ที่ว่าเห็นไหมเวลานางกลับบ้านนางยังมีของฝากมาให้เพื่อนๆเลยเราก็ได้แค่บอกว่าฉันให้ของฝากพวกเธอนะแต่จะให้ทุกอาทิตก็ไม่ไหวเรากับเพื่อนเป็นแบบนี้ระยะนึงแล้วคะ และตั้งแต่ปี3จนถึงปี4นี้ นางชอบถามเรื่องแฟนของเรามากคนแรกเลิกไปเพราะเพื่อนคนนี้นางชอบพูดใส่ว่าหล่ออย่างี้เป็นเกย์ชัวร์ เป็นเพื่อนสาวบ้างละ ชอบไปพูดให้เพื่อนฟัง แล้วเพื่อนก็ชอบมาล้อเราตอนแรกก็ปล่อยผ่านเพราะคิดว่านางชอบติทุกอย่างของเราอยู่แล้ว พอเราเลิกกันไปเราพึ่งรู้คะว่านางแอบมีไลน์ เฟส ไอจีแฟนเก่าเรา แล้วชอบทักไปรายงานเรื่องต่างๆของเราให้เค้าฟังในทางไม่ดี แต่พูดให้ตัวเองนี้ดีมาก ตอนนั้นรู้สึกไม่ดีจริงๆคะแต่ก็กลับไปเเก่ไขอะไรไม่ได้เพราะเรามีแฟนใหม่แล้ว เพื่อนคนนี้ก็ชอบมาพูดกับเราอีกทำไงถึงได้มา ทำไมหล่อ ทำไมรวย ทำไมฉันไม่ได้บ้าง แล้วนางก็บอกให้เราหาให้ นางบอกทั้งๆที่เราอยู่ด้วยกันตลอดแต่เธอได้ดีกว่าฉันทุกอย่าง ฟังแล้วรู้สึกแย่นะคะเหมือนนางไม่เคยมองเราเป็นเพื่อนเลยต้องแข่งขัน มีเหมือนกันตลอด ตอนนั้นเราก็คิดว่าสงสัยเพื่อนดูผู้ชายไม่ค่อยเป็นเลยแนะนำเพื่อนแฟนให้สุดท้ายเพื่อนแฟนเราเค้าไม่เอาคะ เพราะเพื่อนเราเอาแต่ขอตังค์เค้า ชอบพูดใส่เค้าว่าแฟนเราทำนั้นนี้ให้เราทำไมไม่เห็นบ่น แล้วเพื่อนก็เริ่มมายุ่งกะคู่เราคะ ชอบบอกว่าแฟนเราไม่ชอบแม่ชี เราควรปล่อยเค้าไป เราไม่ดีพอ ตอนนั้นโมโหมากเลยแกล้งทำเป็นเลิกกันกับแฟน นางก็ทักไปหาแฟนเราจริงๆๆคะ ตอนนี้ความรู้สึกดีๆๆที่มีให้นางเริ่มหมดแล้วคะ เลยขอพ่อกับแม่ไปอยู่คอนโดแทน เพราะอีกไม่กี่เดือนก็เรียนจบแล้ว ส่วนเรากับแฟนก็เลิกทำเป็นเลิกคบกันแล้วคะ เพื่อนก็ชอบพูดสเปคของนางแบบอ้อมๆซึ่งมันฟังแล้วรู้สึกเหมือนนางอยากได้แฟนเราเลย เวลาเจอพ่อแม่เรานางก็จะทำเหมือนกับว่าเป็นพ่อแม่ตัวเองเลยคะ ซึ่งทุกคนบอกมักจะบอกว่าเราเหมือนแฝดกันเลย เราอึดอัดมากเคยคิดจะไปคุยกับพ่อแม่นางแต่ เวลาที่นางอยู่กับพ่อแม่นี้ทำตัวเป็นนางเอกสุดๆๆแล้วพ่อแม่นางก็เชื่อแบบนั้นว่าเรื่องผู้ชายก็ไม่มี เรื่องพูดคำหยาบ หรือดูถูกคนก็ไม่มี แต่ชอบทำเรื่องไม่ดีใส่คนอื่น ตอนแรกก็พยายามเข้าใจเพื่อนนะคะว่าพ่อแม่นางรักน้องนางมากกว่าทุกอย่างน้องต้องได้ก่อน คือเพื่อนใช้ของต่อจากน้องตลอด แต่พอเราทำเหมือนว่านางคือส่วนหนึงในครอบครัวเราก็ไม่คิดว่านางจะคิดแข่งกับเราแบบนี้ และเคยคิดจะปรึกษาพ่อกับแม่ แต่คิดแล้วพ่อกับแม่คงให้เลิกคบแน่ๆๆ ตอนนี้ติดอย่างเดียวคะคือ เรามีทำรายงาน ร่วมกัน ลงเรียนด้วยกันทุกวิชาเลย คำถามคือถ้าเราจะเลิกคบเพื่อนคนนี้ตอนเรียนจบ เราจะเป็นคนที่เห็นแก่ตัวไปไหมคะ หรือว่าเราควรทำยังไงกับเพื่อนคนนี้ดี เพราะ3-4ปีนี้พยายามให้เค้าปรับตัวใหม่เค้ายิ่งเป็นหนักกว่าเดิม ขอบคุณคะ