ผมเคยได้รับความรักจากผู้หญิงคนนึงครับแต่ด้วยความที่ผมเป็นผช.ที่ติดเพื่อน ติดเที่ยว ตอนจีบเธอผมเลยทำตัวดีแค่แรกๆ จนนิสัยผมก็ออกมาแต่เค้าก็ยังยืนยันจะไม่ไปไหนเพราะเค้าคิดว่าเค้าทนได้ เค้าทนได้จริงๆแหละครับแต่ดันเป็นผมที่ทนไม่ได้ซะเองที่เบื่อเพราะผมติดเพื่อนติดเที่ยวจนแทบไม่สนใจอะไรเค้าเลยแต่ไม่มีเรื่องนอกใจนะครับจนเราเลิกกันได้เป็นปีเลยครับ เราเรียนที่เดียวกันครับเลยยังเจอหน้ากันตลอดได้มีคุยกันบ้างได้ไปไหนมาไหนพร้อมกันกับกลุ่มเพื่อนบ้างเพราะเพื่อนผมก็เป็นแฟนเพื่อนเค้าเลยได้มีโอกาสเจอกันบ่อยแต่ผมก็มีแฟนใหม่แล้วเลยไม่ได้ยุ่งอะไรกันและเราต่างคนต่างมีคนใหม่ ครับ จนผมเลิกกับแฟนได้สักพักได้รู้ข่าวว่าเค้าก็เลิกกับแฟนได้สักพักเหมือนกัน ผมเลยทักไปคุยครับด้วยความที่เราทั้งคู่เคยเปนคนรักกันมาเลยคุยกันได้แบบสนิทกันเหมือนเดิม คืนนี้เราคุยกันนานเลยครับต่างคนต่างถามเรื่องราวที่ทั้งคู่ไปเจอมาตอนที่ไม่ได้อยู่ด้วยกันมันทำให้เรารู้สึกได้เลยละครับว่าเราทั้งคู่คิดถึงกัน เรากลับมาคุยกันหลังจากวันนั้นเลยครับเราคุยกันอยู่ประมานหลายเดือนเลยครับจนตัดสินใจมาคบกันอีกครั้ง
ก่อนที่เราจะคบกันครั้งนี้เราทั้งคู่ต่างเปิดเผยกันครับว่ามีใครเข้ามาคุยบ้าง ละเค้าก็ได้บอกว่ามีคนทักมาคุยนะแต่ผมไว้ใจและด้วยความที่เราทั้งคู่ต่างเคลียๆเปิดใจคุยกันผมเลยเราเลใยไม่มีปัญหากัน เราคบกันมาได้สักพักมีทะเลาะกันมีงอลกันบ้างเป็นปกติแต่เราก็ปรับความเข้าใจกันได้มีไปไหนมาไหนกับครอบครัวผมบ้าง มีครั้งที่สำคัญทำให้ผมเริ่มตีตัวห่างออกมาผมได้มีโอกาสไปเที่ยวกลับกลุ่มเพื่อนเค้าผมแอบสายตาดีไปเห็นตอนแฟนกำลังกดรหัสล๊อคหน้าจอโทรศัพท์ เราไปเที่ยวน้ำตกกันครับด้วยความที่ผมสนิทกับกลุ่ทเพื่อนแฟนพอสมควรเลยตอนอาบน้ำหรือทำธุระเลยไว้ใจฝากกระเป๋าตังโทรศัพท์ระหว่างกลับทุกคนฝากกระเป๋าตังโทรศัพท์รวมถึงแฟนผมด้วยเพื่อจะเข้าห้องน้ำ ผมเลยแอบเช็คโทรศัพท์ต้องบอกก่อนนะครับว่าเราทั้งคู่ให้พื้นที่ส่วนตัวกันไม่ได้มีรหัสเฟสกันตอนผมเปิดโทรศัพท์ดูผมไปเจอแชทคนที่แฟนบอกผมว่าทักมาคุยเฉยๆตอนแรกซึ่งก็คุยกันมาได้สักพักแต่ไม่ได้คุยกันหวานอะไรแค่ถามทำอะไรอยู่กินไรยังปกติ แต่ผมไม่ได้คิดว่ามันปกติหนะสิครับ จากวันนั้นนิสัยเดิมๆผมกลับเอามาใช้บ่อยขึ้นผมเริ่มไม่สนใจปล่อยเค้าเหงาออกไปเที่ยวสังสรรค์ไม่สนใจแต่เค้าก็ยังอยู่นะครับ พอมาถึงช่วงที่บ้านผมฐานะแย่ลง ผมต้องออกมาทำงานทั้งที่ยังเรียนอยู่ ผมทำงานร้านเหล้าครับเลิกตี1ตี2 ถ้าลูกค้าน้อยหน่อยก็ได้กลับเที่ยงคืน ละผมก็เรียนด้วยเลยทำให้มีเวลาพักผ่อนน้อยลง มีเวลาให้เค้าน้อยลงเข้าไปอีก แต่เค้าก็ยังอยู่ครับ แต่ด้วยความที่เราไปเจอแชทนั้นเรายิ่งกลับทำหนักขึ้นๆ จน3-4วันตอบแชททีนึงเหมือนไม่ใช่แฟนเลย จนเค้าเริ่มรู้สึก ผมก็ยังทำตัวแบบเดิมจนวันนึงที่เราไม่เข้าใจกันทำให้เรื่องมันใหญ่เกินกว่าประเด็นเพราะเราเอาเรื่องไม่สนใจกันมาสุมไฟเข้าไปอีก แต่ผมไม่ได้พูดเรื่องที่เค้าคุยกับคนอื่นเลยผมก็ปล่อยมันไว้อย่างนั้นแต่ผมก็ทำพังอีกเป็นครั้งที่2
จนในที่สุดเราต้องเลิกกัน แต่ด้วยความที่เรียนที่เดียวกันจึงยังทำให้เจอกันตลอด เราต่างเลิกกันด้วยดีไม่มีใครเกลียดกัน เลยยังทำให้เจอหน้าก้คุยกันว่าเปนไงบ้างปกติ จนเวลาผ่านไปเป็นปี เราทั้งคู่ต่างไปเจอคนใหม่ ผมเลิกกับแฟนคนใหม่ไปก่อนเลิกกันแบบไม่ดีเค้าโพสด่าผมลับหลัง ด่าว่าผมบ่นว่าทำงานเหนื่อยละท้อทั้งที่ผมแค่เหนื่อยบวกกับเจอปัญหาฐานะทางบ้านทำให้ผมอยากปรึกษาอยากคุยเพราะเป็นคนที่เราไว้ใจ ผมเลยรู้สึกแย่จนแบบโพสลงเฟสบุ๊คถึงเรื่องที่แฟนคนใหม่ได้โพสด่าผมเสียๆหายๆ จนทุกคนรู้กันไปหมดรวมถึงแฟนคนก่อนหน้าด้วย ทำให้เค้าทักมาถามว่าเปนไงบ้างโอเคไหม? หลายครั้งที่ผมเจอปัญหาเค้าจะคอยทักมาถามทักมาให้กำลังใจตลอด แต่ตอนนั้นเค้ามีแฟนอยู่แล้วนะเราทั้งคู่ไม่ได้คุยกับแบบกิ๊กหรืออะไรแค่คุยกันแบบคนให้กำลังใจกันเท่านั้นจริงๆ มันทำให้ผมฉุกคิดขึ้นมาเลยครับว่าคนแบบนี้หรอจะแอบคุยนอกใจ จนผมอยากรู้ความจริงเลยไปถามเพื่อนของเค้าทำให้รู้ว่าผมเข้าใจผิดมาตลอด ความจริงคือเค้าไม่เคยคิดจะนอกใจผมเลย คนที่เข้าหาเค้าคอยตื๊อทักไปหาตลอด แต่มันก็ไม่ทันแล้วครับ ผมมารู้ตอนสายไปแล้วครับ ตอนนี้เค้ามีแฟนอยู่ แต่เหมือนกับว่าฟ้าก็เปิดโอกาสนิดหน่อย เค้าเลิกกับแฟนครับ เลิกกันได้เกือบเดือน ผมได้รู้ข่าวก็อยากทักไปคุยนะครับ แต่ครั้งนี้ผมรู้ตัวดีเลยครับว่าทำเค้าเสียใจมามาก ผมอยากปรับปรุงตัวเอง ผมไม่อยากทำพังอีก ผมตัดสินใจทักไปคุยครับ เราคุยกันเหมือนเดิมครับ เหมือนกับว่าไม่เคยเลิกกัน ผมมีความสุขมากครับ เราคุยกันได้2-3สัปดาห์ ผมได้มีโอกาสไปรับตอนเช้าบ้าง เพราะบ้านเราใกล้กันครับ เปนช่วงเวลาที่ผมมีความสุขมากครับทุกอย่างผ่านไปไว ผมได้ขอโทษได้พูดทุกอย่างว่าผมเข้าใจผิดมาตลอดเค้ายังเป็นคนเดิมครับคนที่พร้อมจะให้อภัยผมเสมอ แต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือเค้ากับแฟนคนปัจจุบันกำลังคืนดีกันครับ วินาทีที่ผมได้รู้ผมใจสลายเลยครับเค้าก็บอกผมได้แต่ว่าขอโทษแฟนคนปัจจุบันเค้าเป็นคนดีครับ มีพร้อมทุกอย่างไม่ติดเพื่อนไม่ทำให้เค้าเสียใจบ่อยๆ ถ้าสลับมาที่ผมก็คนละขั้วกันเลยครับ ในใจลึกๆผมอยากให้เค้ากลับมาครับ แต่ผมรู้ตัวตอนนี้ดีเลยครับว่าผมรักเค้ามากมากจนไม่อยากทำให้เค้าเสียใจอีก ผมเลยเลือกจะเดินออกมาครับ ผมกลับมาเที่ยวกลับมาดื่มหนักเหมือนแต่ก่อนเลยครับ ผมไม่อยากลืมอะไรทั้งนั้นเลยครับผมอยากจำเรื่องนี้ไว้ ผมทำงานหนักขึ้นเพราะอยากให้ยุ่งๆจนไม่คิด ผมดื่มหนักขึ้นผมไม่พักผ่อนเลย เราเลิกคุยกันไปได้เป็นเดือนแล้วครับ แต่เค้ายังทักมาถามว่าเปนไงบ้าง เบาๆเรื่องดื่มหน่อยนะ เราจะอยู่ข้างๆเสมอ ล่าสุดผมทำงานหนักจนหมดสติไปนอนห้องพยาบาลเค้าทักมาถามด้วยความเป็นห่วงว่าไหวไหม ทำไมไม่พักผ่อนบ้าง ผมพยายามบอกเค้าไปว่าไหวไม่ต้องเปนห่วงนะ แต่ในใจลึกๆอยากงอแงใส่ว่าเหนื่อยมากๆ ผมยังรู้สึกเจ็บอยู่เลยครับ ผมไม่อยากให้อะไรเปลี่ยนเลยครับไม่อยากให้เค้าเลิกกันเค้าควรอยู่กับคนดีดีผมไม่กล้าเหนแก่ตัวเลยครับ แต่ถ้าวันที่เค้าวนมาอีกรอบผมควรจะได้รับโอกาสรึปล่าวถ้ามารู้ตัวในวันที่สายแบบนี้ เค้ายังรู้สึกกับผมอยู่ไหม? ผมอาจจะไม่ได้รอแต่ถ้าถึงเวลาที่เค้าวนกลับมาอีกผมมีสิทธ์จะกอดเค้าไว้ให้แน่นไม่ให้ไปไหนอีกแล้วโอกาสนี้มันจะเกิดไหมครับถ้าคุณเป็นเค้า แต่ตอนนี้ผมรู้สึกแย่มากครับผมอยากบอกเค้าว่าอย่าทักผมมาอีกเลยได้ไหมเพราะผมยังเจ็บที่รักยังอยู่ยิ่งมาถามผมยิ่งรู้สึกแพ้มากเลยครับ อาจจะหลายคำถามละอ่านเข้าใจยากนิดนึงแต่ผมอยากระบายแล้วก็ปรึกษาคนที่มีวุฒิภาวะทางความคิดในพันทิป ว่าผมควรได้รับโอกาสแล้วจะทำยังไงต่อไปดีครับ. ขอบคุณที่อ่านและขอบคุณสำหรับคำตอบครับ
ถ้าคนที่ไม่เห็นคุณค่าของโอกาสที่เคยได้มาเลย แล้วมาสำนึกได้ในวันที่สายเรายังจะมีโอกาสอีกรึปล่าว?
ก่อนที่เราจะคบกันครั้งนี้เราทั้งคู่ต่างเปิดเผยกันครับว่ามีใครเข้ามาคุยบ้าง ละเค้าก็ได้บอกว่ามีคนทักมาคุยนะแต่ผมไว้ใจและด้วยความที่เราทั้งคู่ต่างเคลียๆเปิดใจคุยกันผมเลยเราเลใยไม่มีปัญหากัน เราคบกันมาได้สักพักมีทะเลาะกันมีงอลกันบ้างเป็นปกติแต่เราก็ปรับความเข้าใจกันได้มีไปไหนมาไหนกับครอบครัวผมบ้าง มีครั้งที่สำคัญทำให้ผมเริ่มตีตัวห่างออกมาผมได้มีโอกาสไปเที่ยวกลับกลุ่มเพื่อนเค้าผมแอบสายตาดีไปเห็นตอนแฟนกำลังกดรหัสล๊อคหน้าจอโทรศัพท์ เราไปเที่ยวน้ำตกกันครับด้วยความที่ผมสนิทกับกลุ่ทเพื่อนแฟนพอสมควรเลยตอนอาบน้ำหรือทำธุระเลยไว้ใจฝากกระเป๋าตังโทรศัพท์ระหว่างกลับทุกคนฝากกระเป๋าตังโทรศัพท์รวมถึงแฟนผมด้วยเพื่อจะเข้าห้องน้ำ ผมเลยแอบเช็คโทรศัพท์ต้องบอกก่อนนะครับว่าเราทั้งคู่ให้พื้นที่ส่วนตัวกันไม่ได้มีรหัสเฟสกันตอนผมเปิดโทรศัพท์ดูผมไปเจอแชทคนที่แฟนบอกผมว่าทักมาคุยเฉยๆตอนแรกซึ่งก็คุยกันมาได้สักพักแต่ไม่ได้คุยกันหวานอะไรแค่ถามทำอะไรอยู่กินไรยังปกติ แต่ผมไม่ได้คิดว่ามันปกติหนะสิครับ จากวันนั้นนิสัยเดิมๆผมกลับเอามาใช้บ่อยขึ้นผมเริ่มไม่สนใจปล่อยเค้าเหงาออกไปเที่ยวสังสรรค์ไม่สนใจแต่เค้าก็ยังอยู่นะครับ พอมาถึงช่วงที่บ้านผมฐานะแย่ลง ผมต้องออกมาทำงานทั้งที่ยังเรียนอยู่ ผมทำงานร้านเหล้าครับเลิกตี1ตี2 ถ้าลูกค้าน้อยหน่อยก็ได้กลับเที่ยงคืน ละผมก็เรียนด้วยเลยทำให้มีเวลาพักผ่อนน้อยลง มีเวลาให้เค้าน้อยลงเข้าไปอีก แต่เค้าก็ยังอยู่ครับ แต่ด้วยความที่เราไปเจอแชทนั้นเรายิ่งกลับทำหนักขึ้นๆ จน3-4วันตอบแชททีนึงเหมือนไม่ใช่แฟนเลย จนเค้าเริ่มรู้สึก ผมก็ยังทำตัวแบบเดิมจนวันนึงที่เราไม่เข้าใจกันทำให้เรื่องมันใหญ่เกินกว่าประเด็นเพราะเราเอาเรื่องไม่สนใจกันมาสุมไฟเข้าไปอีก แต่ผมไม่ได้พูดเรื่องที่เค้าคุยกับคนอื่นเลยผมก็ปล่อยมันไว้อย่างนั้นแต่ผมก็ทำพังอีกเป็นครั้งที่2
จนในที่สุดเราต้องเลิกกัน แต่ด้วยความที่เรียนที่เดียวกันจึงยังทำให้เจอกันตลอด เราต่างเลิกกันด้วยดีไม่มีใครเกลียดกัน เลยยังทำให้เจอหน้าก้คุยกันว่าเปนไงบ้างปกติ จนเวลาผ่านไปเป็นปี เราทั้งคู่ต่างไปเจอคนใหม่ ผมเลิกกับแฟนคนใหม่ไปก่อนเลิกกันแบบไม่ดีเค้าโพสด่าผมลับหลัง ด่าว่าผมบ่นว่าทำงานเหนื่อยละท้อทั้งที่ผมแค่เหนื่อยบวกกับเจอปัญหาฐานะทางบ้านทำให้ผมอยากปรึกษาอยากคุยเพราะเป็นคนที่เราไว้ใจ ผมเลยรู้สึกแย่จนแบบโพสลงเฟสบุ๊คถึงเรื่องที่แฟนคนใหม่ได้โพสด่าผมเสียๆหายๆ จนทุกคนรู้กันไปหมดรวมถึงแฟนคนก่อนหน้าด้วย ทำให้เค้าทักมาถามว่าเปนไงบ้างโอเคไหม? หลายครั้งที่ผมเจอปัญหาเค้าจะคอยทักมาถามทักมาให้กำลังใจตลอด แต่ตอนนั้นเค้ามีแฟนอยู่แล้วนะเราทั้งคู่ไม่ได้คุยกับแบบกิ๊กหรืออะไรแค่คุยกันแบบคนให้กำลังใจกันเท่านั้นจริงๆ มันทำให้ผมฉุกคิดขึ้นมาเลยครับว่าคนแบบนี้หรอจะแอบคุยนอกใจ จนผมอยากรู้ความจริงเลยไปถามเพื่อนของเค้าทำให้รู้ว่าผมเข้าใจผิดมาตลอด ความจริงคือเค้าไม่เคยคิดจะนอกใจผมเลย คนที่เข้าหาเค้าคอยตื๊อทักไปหาตลอด แต่มันก็ไม่ทันแล้วครับ ผมมารู้ตอนสายไปแล้วครับ ตอนนี้เค้ามีแฟนอยู่ แต่เหมือนกับว่าฟ้าก็เปิดโอกาสนิดหน่อย เค้าเลิกกับแฟนครับ เลิกกันได้เกือบเดือน ผมได้รู้ข่าวก็อยากทักไปคุยนะครับ แต่ครั้งนี้ผมรู้ตัวดีเลยครับว่าทำเค้าเสียใจมามาก ผมอยากปรับปรุงตัวเอง ผมไม่อยากทำพังอีก ผมตัดสินใจทักไปคุยครับ เราคุยกันเหมือนเดิมครับ เหมือนกับว่าไม่เคยเลิกกัน ผมมีความสุขมากครับ เราคุยกันได้2-3สัปดาห์ ผมได้มีโอกาสไปรับตอนเช้าบ้าง เพราะบ้านเราใกล้กันครับ เปนช่วงเวลาที่ผมมีความสุขมากครับทุกอย่างผ่านไปไว ผมได้ขอโทษได้พูดทุกอย่างว่าผมเข้าใจผิดมาตลอดเค้ายังเป็นคนเดิมครับคนที่พร้อมจะให้อภัยผมเสมอ แต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือเค้ากับแฟนคนปัจจุบันกำลังคืนดีกันครับ วินาทีที่ผมได้รู้ผมใจสลายเลยครับเค้าก็บอกผมได้แต่ว่าขอโทษแฟนคนปัจจุบันเค้าเป็นคนดีครับ มีพร้อมทุกอย่างไม่ติดเพื่อนไม่ทำให้เค้าเสียใจบ่อยๆ ถ้าสลับมาที่ผมก็คนละขั้วกันเลยครับ ในใจลึกๆผมอยากให้เค้ากลับมาครับ แต่ผมรู้ตัวตอนนี้ดีเลยครับว่าผมรักเค้ามากมากจนไม่อยากทำให้เค้าเสียใจอีก ผมเลยเลือกจะเดินออกมาครับ ผมกลับมาเที่ยวกลับมาดื่มหนักเหมือนแต่ก่อนเลยครับ ผมไม่อยากลืมอะไรทั้งนั้นเลยครับผมอยากจำเรื่องนี้ไว้ ผมทำงานหนักขึ้นเพราะอยากให้ยุ่งๆจนไม่คิด ผมดื่มหนักขึ้นผมไม่พักผ่อนเลย เราเลิกคุยกันไปได้เป็นเดือนแล้วครับ แต่เค้ายังทักมาถามว่าเปนไงบ้าง เบาๆเรื่องดื่มหน่อยนะ เราจะอยู่ข้างๆเสมอ ล่าสุดผมทำงานหนักจนหมดสติไปนอนห้องพยาบาลเค้าทักมาถามด้วยความเป็นห่วงว่าไหวไหม ทำไมไม่พักผ่อนบ้าง ผมพยายามบอกเค้าไปว่าไหวไม่ต้องเปนห่วงนะ แต่ในใจลึกๆอยากงอแงใส่ว่าเหนื่อยมากๆ ผมยังรู้สึกเจ็บอยู่เลยครับ ผมไม่อยากให้อะไรเปลี่ยนเลยครับไม่อยากให้เค้าเลิกกันเค้าควรอยู่กับคนดีดีผมไม่กล้าเหนแก่ตัวเลยครับ แต่ถ้าวันที่เค้าวนมาอีกรอบผมควรจะได้รับโอกาสรึปล่าวถ้ามารู้ตัวในวันที่สายแบบนี้ เค้ายังรู้สึกกับผมอยู่ไหม? ผมอาจจะไม่ได้รอแต่ถ้าถึงเวลาที่เค้าวนกลับมาอีกผมมีสิทธ์จะกอดเค้าไว้ให้แน่นไม่ให้ไปไหนอีกแล้วโอกาสนี้มันจะเกิดไหมครับถ้าคุณเป็นเค้า แต่ตอนนี้ผมรู้สึกแย่มากครับผมอยากบอกเค้าว่าอย่าทักผมมาอีกเลยได้ไหมเพราะผมยังเจ็บที่รักยังอยู่ยิ่งมาถามผมยิ่งรู้สึกแพ้มากเลยครับ อาจจะหลายคำถามละอ่านเข้าใจยากนิดนึงแต่ผมอยากระบายแล้วก็ปรึกษาคนที่มีวุฒิภาวะทางความคิดในพันทิป ว่าผมควรได้รับโอกาสแล้วจะทำยังไงต่อไปดีครับ. ขอบคุณที่อ่านและขอบคุณสำหรับคำตอบครับ