เรื่องมีอยู่เราเลิกกับเขา มาประมาณ 3 เดือน ตอนเลิกกันก็ตกลงกันดีๆ ว่ายังจะคุยกันอยู่ ในฐานะคนที่เคยรักกัน
เหตุผลที่เราเลิกกัน เพราะ..เราไม่สามารถดูแล หรือซัพพอร์ทเขา ได้ เขาเหนื่อย..อยากมีคนดูแลเรื่องค่าใช่จ่าย
คบกันมาเกือบ 7 ปี เขาบอกว่าเผื่อเราจะเจอใครที่อยู่กับเราได้ (เขามีลูกกับสามีเก่าคนนึง)
เเต่เรารู้สึกว่าเขามีใครอีกคนแน่ๆ เลยตัดใจ ไม่คุยในฐานะใดๆทั้งสิ้น เพื่อเยียวยาตัวเองให้ดีก่อน
เพราะทุกครั้งที่คุยกัน ความรู้สึกสับสน ความโหยหามันยังมีอยู่
แผลเกือบหาย เผอิญเพื่อนเอาเฟสมาให้ดู เห็นเขาเปิดตัวแฟนใหม่ ซึ่งเป็นผู้ชาย ไปว่ายน้ำด้วยกัน
(เราเป็นทอมนะอายุกับเขาก็รุ่นราวคราวเดียวกัน ก็เลยหลัก4มานิดนึง😂😂😂)
ที่นี้แหละ ความคิดเริ่มกลับมาตีกันในหัว รู้สึกหดหู่ว่าทำไม เขาไม่แคร์อะไรเลย
เร็วขนาดนี้ เลยรึ แล้วความรู้สึกลูกเขาละ พ่อแม่เขาละ
คนเรามันต้องการตลอดเลยรึ มันไม่ต้องพักใจกันบ้างรึ
ในหัวเราตอนนี้ปั่นปวน บอกไม่ถูกว่ามันคืออะไร
แต่ที่แน่ๆ ความรู้สึกมันแย่มาก แต่มันแย่กว่าที่มันยังกลับมาอยู่ในหัวเราตอนนี้
ขอคำแนะนำหน่อย..เราควรทำไงนี้
**ขอบคุณสำหรับพื้นที่ ที่พอให้ได้ระบายออกบ้าง
จริงๆเราก็เข้าใจนะว่าความรักแบบนี้ มันไม่ยั่งยืน รู้ว่าหมดเวร หมดกรรมกันละ แต่มันยังอยู่ในหัว
การลืมจะใครสักคน ทำไมมันยากจริงๆ เลยเหลือเกิน