เราครบกับแฟนมา 11 ปี ตลอดเวลาคือมันดีทุกอย่าง เค้าดีมาตลอด เราครบกันตั้งแต่มอต้น พอเข้ามหาวิทยาลัยเค้าก็เริ่มเที่ยว เริ่มกินเหล้า ทั้งๆที่เมื่อก่อนไม่ชายเลย อาจเป็นเพราะสังคมเริ่มต่าง ทุกครั้งที่ไปเที่ยว เราก็จะทะเลาะกันตลอด เพราะเมื่อก่อนเค้าไม่เที่ยว แต่เค้าห้ามเราไปนะ ห้ามกินเหล้า ห้ามเที่ยว เราทำตามทุกอย่าง ทุกครั้งที่ไปเที่ยวก็จะมีปัญหากัน เราก็เป็นฝ่ายประครองไว้ เข้าใจว่าอาจเป็นช่วงวัยของคน เราก็เริ่มปล่อยให้เค้าไปมากขึ้น ขอแค่ไม่โกหก ขอแค่ให้บอก ว่าไปร้านไหน ต่อร้านไหน กลับบ้านก็ให้โทรมาบอก จะได้ไม่ต้องเป็นห่วง เค้าชมเรานะว่าเราดีขึ้น โตขึ้น ปล่อยเค้า ตามที่เค้าต้องการ เราขอเค้าแค่เรื่องเดียว เรื่องผู้หญิง แค่สังสกับเพื่อนก็คือกันเพื่อน ขออย่ายุ่งกับใครก็พอ
พอเรียนจบ เราก็ทำงาน เริ่มสร้างมาด้วยกันจากไม่มีอะไรเลย แค่1-2ปี มีตัวรวมกันประมาณ 1.3 ล้านบาท ซึ่งเราลำบากมันมาด้วยกัน เราให้เค้าถือเงินนะ เพราะเค้าอยากถือด้วยแหละ เค้าเป็นผู้ชาย
บังเอิญเราเจอรถยุโรปราคาถูก เราอยากให้เค้าได้มีใช้ มีหน้ามีตา เลยกะว่าจะช่วยกันผ่อนแต่เค้าบอก เอาบ้านดีกว่า เค้าอยากสร้างเป็นเรือนหอด้วย เค้าก็เริ่มพูดเรื่องแต่งงาน เราดีใจนะการแต่งงานสำหรับผู้หญิงทุกคนที่รอคอย ความรักดีทุกอย่าง เพราะเราเริ่มปล่อยเค้าขอแค่ให้บอกก็พอ จนมีอยู่วันนึง มีของมาส่ง ขนส่งติดต่อเค้าไม่ได้ เลยโทรหาเรา เราก็รีบไป เพราะต้องไม่จ่ายค่าขนส่ง ตอนนั้นประมาณ 13.00 น. เค้าไม่รับโทรศัพท์ เราเป็นห่วงมาก โทรหาเรื่อยๆ เพราะเมื่อคืนเค้าไปเที่ยวแต่เค้ากลับมาแล้ว จนเราเจอโทรศัพท์อยู่บนเตียง เลยถามลูกน้อง ลูกน้องบอกไม่เจอเค้าตั้งแต่เมื่อเช้าแล้ว เราก็งง เค้ากลับมาพอดี
สรุป เค้ากลับมาโทรหาเราแล้วออกไปเที่ยวผู้หญิงขายบริการ ทำมา2ปีแล้ว เราเข่าอ่อน ทรุดตัว จุก เราถามว่าเค้าเลิกได้ไหม เค้าบอกเลิกไม่ได้ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน เราจะเลิกกันก็ได้นะเค้าบอก เค้าสร้างเรื่องสร้างบ้านขึ้นมา เพราะรู้ว่าบ้านเสร็จช้า ดึงเวลา เผื่อจะได้ไม่ต้องแต่งงาน เค้าบอกเวลาชวนไปเที่ยว เค้าไม่อยากไปเลย ไม่เห็นสนุก ก็ไปงั้นเหมือนหุ่นยนต์ ให้ถ่ายรูปก็ถ่าย ให้ทำอะไรก็ทำ เค้าไม่เคยอยากไป เค้าไม่ได้รักเรา เค้าหมดความตื่นเต้นไปนานแล้ว เราก็เลยเดินออกมา เพราะไม่มีค่าที่จะอยู่ต่อ พอตี3ขอวันนั้น เค้าโทรมาขอโทษ เพิ่งไปเที่ยวกลับมาแต่เหมือนชีวิตไม่น่าอยู่ ไม่มีค่า ไม่รู้จะหาตังไปทำไม เค้ารู้ว่าไม่มีใครรักและดีกับเค้าขนาดนี้ เค้าไม่อยากกิน ไม่อยากทำงาน เที่ยวไม่สนุก แต่เค้าขอออกไปใช้ชีวิตให้สุดก่อนค่อยแต่งงาน ตอนนี้ อายุ26 ขอ30จะแต่งงาน ขอออกไปใช้ชีวิตก่อน เราไปต่อไม่ถูกอะ เราไม่เคยขาดตกบกพร่องอะไรเลย อยากได้ อยากมีอะไร อยากทำอะไร เราช่วยคิด ซัพพอร์ตทุกเรื่อง ทำไมมันกลายเป็นแบบนี้ เค้าทำกับเราลงได้ยังไง คำพูดอะไรที่เชื่อได้บ้าง ตอนแรกบอกไม่รัก อีกพักนึง บอกขาดไม่ได้ เราเจ็บจนชาไปหมดทั้งหัวใจ ไม่เคยคิดว่าเค้าจะน่ากลัวขนาดนี้
เราอยู่กับตัวเอง ได้คิด เค้าน่ากลัวมาก เราให้ทุกอย่าง อยากกินอะไรดีๆ ก็ตังส่วนตัวเราออก เที่ยวจ่ายค่าโรงแรม กิน ก็ตังส่วนตัวเรา เราไม่เคยเอาตังที่หามาด้วยกันมาใช้เลยซักบาท แต่เค้า ทั้งผ่อนรถ ผ่อนออฟฟิศ จ่ายค่าใช้จ่ายส่วนตัว พอจะแบ่งตังกัน เค้าบอกหารครึ่งไม่ได้ พ่อให้ตังมา3แสนมาลงทุน แต่เงินที่ใช้กิน ใช้เที่ยว ค่าใช้จ่าย ผ่อนนู้นนี่ เค้าก็ใช้คนเดียว พอจะกินกับเรา เราก็เอาตังส่วนตัวออก แต่เราก็โอเคได้แค่ไหนก็แค่นั้น ความจริงไม่ได้อยากได้อะไรนะ แต่ถ้าออกมาก็อยากเอาติดตัวมาลงทุนบ้าง
เราดีทุกอย่างเลยนะ เราทำทุกอย่างก็เผื่อเค้า เค้าจะเป็นคนแรกที่เรานึกถึงเสมอ เราเสียสละได้ทุกอย่าง ทำงานอื่นเพิ่ม เก็บตัง เพื่อสร้างบ้าน ช่วยเก็บเงิน เงินส่วนรวมก็เอาไปผ่อนรถ ไม่รู้หรอกว่าเค้าจะพาใครขึ้นรถไปโรงแรมบ้าง
เราควรทำยังไงต่อ เราไปต่อไม่ถูก เค้าทำกับเราลงได้ยังไง เค้าเคยคิดถึงเราไหมทุกครั้งที่เค้าทำ มันจุกไปหมด คนที่เรารัก เทิดทูน ซื่อสัตย์และภักดี ทำไมทำร้ายเราได้ขนาดนี้ จิตใจเค้าทำด้วยอะไร
ผู้ชายชอบเที่ยว ผู้ชายทุกคนได้โปรดช่วยแนะนำเราหน่อยนะคะ ไปต่อไม่ถูกจริงๆ
พอเรียนจบ เราก็ทำงาน เริ่มสร้างมาด้วยกันจากไม่มีอะไรเลย แค่1-2ปี มีตัวรวมกันประมาณ 1.3 ล้านบาท ซึ่งเราลำบากมันมาด้วยกัน เราให้เค้าถือเงินนะ เพราะเค้าอยากถือด้วยแหละ เค้าเป็นผู้ชาย
บังเอิญเราเจอรถยุโรปราคาถูก เราอยากให้เค้าได้มีใช้ มีหน้ามีตา เลยกะว่าจะช่วยกันผ่อนแต่เค้าบอก เอาบ้านดีกว่า เค้าอยากสร้างเป็นเรือนหอด้วย เค้าก็เริ่มพูดเรื่องแต่งงาน เราดีใจนะการแต่งงานสำหรับผู้หญิงทุกคนที่รอคอย ความรักดีทุกอย่าง เพราะเราเริ่มปล่อยเค้าขอแค่ให้บอกก็พอ จนมีอยู่วันนึง มีของมาส่ง ขนส่งติดต่อเค้าไม่ได้ เลยโทรหาเรา เราก็รีบไป เพราะต้องไม่จ่ายค่าขนส่ง ตอนนั้นประมาณ 13.00 น. เค้าไม่รับโทรศัพท์ เราเป็นห่วงมาก โทรหาเรื่อยๆ เพราะเมื่อคืนเค้าไปเที่ยวแต่เค้ากลับมาแล้ว จนเราเจอโทรศัพท์อยู่บนเตียง เลยถามลูกน้อง ลูกน้องบอกไม่เจอเค้าตั้งแต่เมื่อเช้าแล้ว เราก็งง เค้ากลับมาพอดี
สรุป เค้ากลับมาโทรหาเราแล้วออกไปเที่ยวผู้หญิงขายบริการ ทำมา2ปีแล้ว เราเข่าอ่อน ทรุดตัว จุก เราถามว่าเค้าเลิกได้ไหม เค้าบอกเลิกไม่ได้ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน เราจะเลิกกันก็ได้นะเค้าบอก เค้าสร้างเรื่องสร้างบ้านขึ้นมา เพราะรู้ว่าบ้านเสร็จช้า ดึงเวลา เผื่อจะได้ไม่ต้องแต่งงาน เค้าบอกเวลาชวนไปเที่ยว เค้าไม่อยากไปเลย ไม่เห็นสนุก ก็ไปงั้นเหมือนหุ่นยนต์ ให้ถ่ายรูปก็ถ่าย ให้ทำอะไรก็ทำ เค้าไม่เคยอยากไป เค้าไม่ได้รักเรา เค้าหมดความตื่นเต้นไปนานแล้ว เราก็เลยเดินออกมา เพราะไม่มีค่าที่จะอยู่ต่อ พอตี3ขอวันนั้น เค้าโทรมาขอโทษ เพิ่งไปเที่ยวกลับมาแต่เหมือนชีวิตไม่น่าอยู่ ไม่มีค่า ไม่รู้จะหาตังไปทำไม เค้ารู้ว่าไม่มีใครรักและดีกับเค้าขนาดนี้ เค้าไม่อยากกิน ไม่อยากทำงาน เที่ยวไม่สนุก แต่เค้าขอออกไปใช้ชีวิตให้สุดก่อนค่อยแต่งงาน ตอนนี้ อายุ26 ขอ30จะแต่งงาน ขอออกไปใช้ชีวิตก่อน เราไปต่อไม่ถูกอะ เราไม่เคยขาดตกบกพร่องอะไรเลย อยากได้ อยากมีอะไร อยากทำอะไร เราช่วยคิด ซัพพอร์ตทุกเรื่อง ทำไมมันกลายเป็นแบบนี้ เค้าทำกับเราลงได้ยังไง คำพูดอะไรที่เชื่อได้บ้าง ตอนแรกบอกไม่รัก อีกพักนึง บอกขาดไม่ได้ เราเจ็บจนชาไปหมดทั้งหัวใจ ไม่เคยคิดว่าเค้าจะน่ากลัวขนาดนี้
เราอยู่กับตัวเอง ได้คิด เค้าน่ากลัวมาก เราให้ทุกอย่าง อยากกินอะไรดีๆ ก็ตังส่วนตัวเราออก เที่ยวจ่ายค่าโรงแรม กิน ก็ตังส่วนตัวเรา เราไม่เคยเอาตังที่หามาด้วยกันมาใช้เลยซักบาท แต่เค้า ทั้งผ่อนรถ ผ่อนออฟฟิศ จ่ายค่าใช้จ่ายส่วนตัว พอจะแบ่งตังกัน เค้าบอกหารครึ่งไม่ได้ พ่อให้ตังมา3แสนมาลงทุน แต่เงินที่ใช้กิน ใช้เที่ยว ค่าใช้จ่าย ผ่อนนู้นนี่ เค้าก็ใช้คนเดียว พอจะกินกับเรา เราก็เอาตังส่วนตัวออก แต่เราก็โอเคได้แค่ไหนก็แค่นั้น ความจริงไม่ได้อยากได้อะไรนะ แต่ถ้าออกมาก็อยากเอาติดตัวมาลงทุนบ้าง
เราดีทุกอย่างเลยนะ เราทำทุกอย่างก็เผื่อเค้า เค้าจะเป็นคนแรกที่เรานึกถึงเสมอ เราเสียสละได้ทุกอย่าง ทำงานอื่นเพิ่ม เก็บตัง เพื่อสร้างบ้าน ช่วยเก็บเงิน เงินส่วนรวมก็เอาไปผ่อนรถ ไม่รู้หรอกว่าเค้าจะพาใครขึ้นรถไปโรงแรมบ้าง
เราควรทำยังไงต่อ เราไปต่อไม่ถูก เค้าทำกับเราลงได้ยังไง เค้าเคยคิดถึงเราไหมทุกครั้งที่เค้าทำ มันจุกไปหมด คนที่เรารัก เทิดทูน ซื่อสัตย์และภักดี ทำไมทำร้ายเราได้ขนาดนี้ จิตใจเค้าทำด้วยอะไร