ตอนนี้เรารู้สึกเหมือนเป็นเเค่คนในความลับ !!

สวัสดีค่ะ เข้าเรื่องเลยละกันเนอะ ตอนนี้เราอายุ 24 และเเฟนเรา อายุ 33 ใช่ค่ะเราสองคนอายุห่างกันมาก แต่สำหรับเราอายุมันไม่สำคัญเลย เวลาที่เราได้อยู่กับเขา ได้คุยกับเขา เราก็มีความสุข มันทำให้เราสบายใจขึ้นทุกครั้ง เขาเป็นคนที่เข้าใจ และรับฟังปัญหาของเราทุกๆอย่าง เราสองคนต่างก็ทำงาน แต่ก็อยู่ในอำเภอเดียวกัน เราเช่าอพาร์ทเมนท์อยู่คนเดียว ส่วนเขาจะอยู่บ้านพัก การเจอกันของเราสองคนมันยากมาก กว่าจะได้เจอกัน เราไม่เคยมีสิทธิ์ไปหาเขา มีเพียงแต่เขามาหาเรา และทุกครั้งที่เขามาหาก็จะมีเวลาอยู่ด้วยกันเเค่ 1ชั่วโมงถึง2ชั่วโมง ทุกคนอาจจะคิดว่าเราได้เจอกันทุกวันเพราะทำงานไม่ไกลกัน เเต่เปล่าเลย เราเจอกันเดือนละ 2-3 ครั้งเองค่ะ และเมื่อเจอกันก็จะมีอะไรกัน เหมือนเขามาหาเราเพราะเขาต้องการเเค่นั้น ตั้งเเต่เราคบกันเราไม่เคยได้ไปไหนกับเขาเลย ไม่เคยมีโอกาสได้ไปเดินเที่ยวเล่นเหมือนคู่รักคนอื่นๆ ไม่เคยที่จะได้ไปกินข้าวด้วยกัน แม้เเต่รูปคู่ของเราสองคนก็ยังไม่มีเลย เราถามเขาตลอดว่าเขามีใครอยู่แล้วรึเปล่า ถ้ามีก็ขอให้บอก เราจะไม่โทษเขาเลย เราจะเป็นคนเดินออกมาเอง แต่เขาก็พยายามทำให้เราเห็นว่าเขาไม่ได้มีใครและเขาจริงจังกับเรา แต่บางครั้งผู้หญิงอย่างเรามันก็อดคิดไม่ได้นะคะ ว่าทำไมเป็นแฟนกันแต่ไปไหนด้วยกันไม่ได้ ไปหาไม่ได้ เเต่เราเข้าใจงานของเขานะคะ ว่าเขาจะบอกรายละเอียดกับเราทุกอย่างไม่ได้ เเต่คนเป็นเเฟนกันมันจะบอกกันไม่ได้เลยหรอ ??

เราจะพูด หรือจะทำยังไงให้เขาเข้าใจในสิ่งที่เรารู้สึกอยู่ตอนนี้ เพราะเราเองก็อยากหยุดที่คนคนนี้เเล้ว อยากให้เราเป็นคนเดียวของเขาจริงๆ

**อาจจะอ่านแล้วงงๆหน่อยนะคะ**
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ