เคยอยากลาออกจากชีวิตของใครบางคน เพื่อปลดปล่อยตัวเองกันบ้างไหมคะ?

สวัสดีค่ะ เรื่องของเรา เกิดขึ้นกับแฟนค่ะ เราคบกันตั้งแต่ปี 2 ตอนนี้ก็ผ่านมาเกือบ 5 ปีแล้วค่ะ จุดเริ่มต้นของเราไม่มีการจีบให้ใจเต้นตึกตัก แต่มันเริ่มมากจากความแค้นกับเงื่อนไข มันเป็นเหมือนเกมส์ที่เราเป็นคนวางแผนขึ้นมา ซึ่งมันควรจะ game over มาตั้งแต่ 3 ปีที่แล้ว ตลอดเวลาที่เราคบกันเรารู้สึกตัวเองเป็นคนที่แย่ลง มากๆ เลยค่ะ จากคนที่ยิ้มแย้มแจ่มใส กลับกลายเป็นเหมือนคนอมทุกข์ตลอดเวลา คนที่คอยช่วยเหลือคนอื่น ไม่ว่าจะช่วยเหลือเพื่อน ช่วยจูงมือคนพิการข้ามถนน ทำกิจกรรมช่วยเหลือสังคม แบบไม่ได้คิดอะไร ต้องคอยมานั่งตอบคำถามเขาว่าทำไปเพื่ออะไร ทำไปลำบากตัวเองซะเปล่า สุดท้ายก็ทะเลาะกัน เราเป็นคนชอบฟังเพลง ชอบร้องเพลงเพี้ยนๆ ตื่นเต้นกับอะไรง่ายๆ ชี้นั่นชี้นี่ แฟนกลับพูดกับเราว่าร้องไม่ได้เรื่อง พูดอะไรก็ไม่รู้ อยู่นิ่งไม่ได้ ใช้คำพูดไม่เป็น จนทำเราไม่สามารถทำอะไรได้เลยค่ะ  กลับกลายเป็นคนเงียบๆ ไม่กล้าคุยกับใครเลยค่ะ เราอยากไปเที่ยวกลับบอกว่าไปทำไม คนเยอะ มันไม่มีอะไรเลย ยิ่งกับความฝันของเราด้วยนั้น เขาบอกว่าให้มองความเป็นจริง อยู่บนโลกความเป็นจริงบ้าง ตอนนี้เราไม่กล้าที่จะคุยเรื่องอะไรก็ตามที่เรารู้สึก ที่เราคิด กับเขาคนนั้นเลย เพราะพูดไปก็ทะเลาะกัน เอาแต่บ่นนั่นโน่นนี่ เขาบอกกับเราว่าที่เขาบ่น เขาสอน เพราะเค้ารัก และหวังดีกับเรา เค้าอยากให้เราเป็นที่ที่เพอร์เฟค ไม่อยากให้ใครมาว่าเราได้ ยิ่งเราอยู่ด้วยกันตั้งแต่วันแรก จนถึงวันนี้ กระเป๋าเงินทุกบาททุกสตางค์ก็รวมกัน แต่เงินส่วนใหญ่ที่มีคือเงินที่เราได้จากการทำงานตั้งแต่อยู่มหาลัย จนจบมาทำงานเราไม่สามรถใช้จ่ายตามใจตัวเอง ไม่สามารถให้เงินใคร ไม่สามารถช่วยเหลือใครได้ ถึงเราจะเคยแอบเก็บไว้อีกบัญชี สุดท้ายเค้าก็จับได้แล้วมาทะเลาะกัน ตลอดเวลาเค้าปกป้องดูแลเราดีมาก จนเกินไปด้วยซ้ำ เรารู้สึกอึดอัดมากๆเลยค่ะ เหมือนหายใจไม่เต็มปอด เราหงุดหงิดตัวเองจนแอบร้องไห้ตอนไหว้พระ แล้วขอพรให้เราหลุดพ้นจากบ่วงกรรมนี้สักที เขาคุยกับเราเรื่องแต่งงานค่ะ ทุกคนก็ถาม แต่เรารู้กับใจตัวเองว่า เราไม่ต้องการเลย เราอยากจะหยุดทุกอย่าง แล้วกลับไปใช้ชีวิตของตัวเอง มันจะดีจะแย่ยังไงเราอยากรับผิดชอบมันด้วยตัวเองค่ะ 

เราอยากรู้ว่าเพื่อนๆ เคยเป็นเหมือนกันบ้างไหม แล้วมีวิธีจัดการกับสิ่งพวกนี้ยังไงบ้างคะ