เอาใงดีค่ะ เครียจมาก?

สวัสดีค่ะ ขอรบกวนปรึกษาหน่อยค่ะ คือเรื่องมันเป้นเเบบนี้ค่ะ เมื่อก่อนเราเป้นลุกสใภ้ที่ดีคนหนึ่งเราเชื่อเเบบนั้น ไม่ว่าเเม่เเฟนจะป๋วย จะให้พาไปตลาด จะไปธุระ เราไปหมดไม่เคยปฏิเสษ จนมาปีที่2เรารุ้เรื่องที่เค้าชอบเอาเราไปนินทรากับญาติพี่น้องเค้า รุ้ตอนที่ยุกันได้2ปีเเร้ว ทั้งๆที่งานบ้านเราทำทุกอย่าง ใช้อะไรเราก้อทำ ยังเอาเราไปพุด จนเราเริ่มม่ชอบ เราโดนกระทำมาตลอด นินทรา เอาเราไปพุดเสียๆหายๆ จนเข้าปีที่3อายุเราครบ18เราเริ่มทำงานได้ เรากลายเป้นคนที่เครียจมาก ม่เคยมีความสุข บวกกับเรามีปมเครียจมาตั้งเเต่เด้กเรื่องเเม่ มันทำให้เรากลายเป้นคนซึมเศร้า เราทำงานเราตีตัวออกห่าง ทุกอย่างเรา2คนสามี หากินกันเอง กับข้าว ของใช้ เราเเยกกับเเม่สามีทุกอย่าง ม่ยุ่งเกี่ยว เพราะเค้าด่าว่าถ้าเรายังกินกับเค้ายุเเบบนี้เค้าคงม่มีตัง เราเรยเเยกออกมา คิดว่าจะจบม่ค่ะ ต่อมาเราเอาหมามาเลี้ยง ม่เคยให้ยุ้งน้ะเราเลี้ยงเเต่ในห้อง ก้อมาหาเรื่องหมา อย่างนุ้นอย่างนี้ ต่อมาเรื่องไฟ หาว่าเราใช้ไฟเปลืองทั้งที่เราซักผ้าอาทิตละครั้ง เเร้วเค้าบอกถ้าเราเเยกเรื่องกับข้าว เค้าจะมีตังออกรถ เราเเยกมาครึ่งปีเเร้วค่ะยังบ่นม่มีตังใช้ยุเรย เหมือนเเค่ต้องการหาเรื่องกดดันเรา ตอนนี้ด่าว่าสารพัดค่ะ มันทำห้เราเกียจเค้าไปแร้ว จนตอนนี้รับความกดดันไม่ไหวเเร้วเรยชวนสามีกับไปยุบ้านเราค่ะ ซึ่งบ้านเราไกลจากที่ทำงานมากเเถมเราเริกงาน4ทุ่มบางทีก้อมีโอ เรากับบ้านคนเดียว ทางม่เปลี่ยวค้ะเป้นถนนใหญ่เเต่ทางเข้าบ้านน่ากัวมาก ม่มีบ้านคนเป้นทุ่งนา ม่กัวคนค่ะเเต่กัวผี เราเป้นคนหนึ่งที่อินเรื่องผีมาก เเถมมีคนตายโหงตั้งหลายศพ เราเรยกัวที่จะกับไป เรามืดไปหมดค่ะตอนนี้ ม่เคยมีความสุขเรย ถ้ากับบ้านก้อห่วงสามี จะห่วงเเม่เค้า กัวจะมีเรื่องที่ทำห้ต้องกับมา เราเคยพุดหลายครั้งถ้าทำห้เราถึงกับต้องกับบ้านเรา เราจะเริกห้ติดต่อสามี เพราะเค้าทำตัวเค้าเอง เเต่เค้าก้อม่สนยังด่าเราต่อ จนตอนนี้เราจะเอาใงดีค่ะ จะทนต่อก้อมีเรื่องม่จบม่สิ้น รึจะกับบ้านเราดี ถ้ากับบ้านก้อจะไกลเมืองน่อย ที่ๆเคยสะดวกจะน้อยลง เพราะบ้านเรายุไกลเมือง เครียจมากค่ะ ม่รุ้จะทำใงดี ไม่มีพ่อเเม่ให้คำปรึกสารึยุข้างๆเวลามีปันหาเรย 😢ขอปรึกษาพี่ๆในพันทิปน่อยน้ะค่ะ 😥ยาวไปหน่อยขอโทษด้วยค่ะ 🙏ที่กลายเป้นโรคซึมเศร้าเพราะปันหาที่บ้านคือตัวเเม่สามี กับเพื่อนร่วมงานที่มีปันหาตลอด.😟