แชร์ประสบการณ์กฏแห่งกรรมครับ(ไม่แน่ใจแต่ส่วนตัวคิดว่าใช่//เป็นความเชื่อส่วนบุคคลครับ)

คือเกริ่มก่อนครับ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ผมเป็นคนที่ท้องไวมากจริงๆก็ไวมาตั้งแต่เด็กแล้วละครับแบบกินไรไม่ดีนิดหน่อยก็ท้องเสียไรงี้แต่ยังแบบคนธรรมดาจนมาตอนซักมอปลายครับรู้สึกว่ามันเริ่มไม่ปกติเลยไปพบหมอตรวจหมอบอกเปนโรคกระเพาะแปรปรวนผมก็ไม่ได้ไรเพราะหมอบอกมันแค่รับรู้ของเสียไวกว่าปกติเฉยๆ จนมามหาลัยเริ่มรู้สึกว่ามันมีปัญหาละสอบทีไรจะไปเที่ยวหรือเดินทาง(เคยอั้นขี้ไม่อยู่กลางห้างตอนเป็นนายแล้วด้วยครับ55)เอาละปวดท้องก่อนสอบผมทำไรไม่ได้เลยท้องมันเหมือนว่าท้องเสียตลอดเลย(ทั้งๆที่ถ่ายไม่ออกด้วยครับ)จนไปหาหมอแบบเฉพาะทางปรากฏผมเป็นโรคลำไส้อักเสบเรื้อรัง+กระเพาะแปรปรวน+เครียดลงกระเพาะ
แล้วมันเกี่ยวไรกับเรื่องกรรม?
คือต้องย้อนไปตั้งแต่ตอนนู้นเลยครับตอนผมยังประถม
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้คือตอนผมประถมไม่อยากเรียนวิชาอังกฤษ เกลียดมากๆเลยโดดด้วยการไปเข้าห้องน้ำแล้วนั่งเล่นในห้องน้ำรอออดดังบ้างไม่ก็ไปห้องพยาบาลแล้วก็แบบปวดท้องบ้างท้องเสียบ้างตอนนั้นคิดว่ากินยาอร่อยดี(ยาน้ำอะครับ55)ก็เลยไปบ่อยมากเกือบทุกครั้งที่เรียนคาบภาษาอะครับ55
ทีนี้เข้าเรื่องคือผมพึ่งมาเชื่อมโยงกัน(gatเชื่อโยงเต็มมากครับ55)
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ปัจจุบันผมต้องกินยาทั้งหมดตอนเช้า8เม็ด(ยาลำไส้อักเสบเรื่อรัง)ตอนเย็นอีก3เม็ด(ยาคลายปวดพอดีผมเจ็บหน้าอกมากแน่นหน้าอกแล้วก็อีกเม็ดคือยาคลายเครียด//แถวบ้านก็คือยาช่วยนอนหลับนั่นแหละ)[ยาชอบกินยานักใช่มั้ยจัดให้]แล้วก็อย่างที่กล่าวไปคือก่อนอนหรือเวลาไปเที่ยวผมจะท้องเสีย/ปวดท้องเหมือนท้องเสียตลอดเลย[เป็นไงละตอนเด็กๆชอบห้องน้ำนัก55]
ชีวิตปัจจุบันคือลำบากมากครับแต่ผมก็ไม่ใช่แบบเชื่อเรื่องกฏแห่งกรรมแล้วงมงายแบบเออกุทำกุใช้ๆไปจะได้หมดๆโดยที่ไม่ดูแลไม่ใช่นะ55ผมก็เชื่อแล้วก็รักษาทางด้านการแพทย์เหมือนกันครับ แต่ที่อยากมาตั้งกระทู้นี้เพื่อให้น้องๆพี่ๆเพื่อนๆเอาเคสผมเป็นอุทาหรว่าวันนั้นผมอยากสบายเลยโกหกเพื่อให้ตัวเองสบายแต่พอเราต้องมารับผลผลมันกลับมาเเบบคิดบัญชีทั้งดอกทั้งต้นครบเลย(ครบรึป่าวผมไม่รู้เหมือนกัน)ผมก็พยายามปลอบใจตัวเองแล้วก็บอกว่าเขามาให้เราใช้เราก็ใช้นะแล้วก็เป็นอุทาหรไม่ให้ผมคิดโกหกเลยแม้เรื่องเล็กๆก็ตาม(ผมเป็นคนที่อยู่ในสังคมกดดันมากเรื่องเรียนต้องโกหกเพื่อให้ตัวเองอยู่ได้ผมโกหกมานับไม่ได้เลยอะครับ55ทั้งเพื่อน พี่ น้อง ผปค สำคัญคือผมไม่พยายามนึกถึงมันก็พอ55)ก็พยายามจะใช้ๆไปแแล้วก็ดูแลร่างกายเพราะกลัวใช้แล้วอาจจะตายก่อนใช้อย่างอื่นเหมือนกัน55(ปัจจุบันผม18ครับ พอมานั่งมองตัวเองในอดีตคือเ*ี้ยมากครับตอนบวชเณรนี่ไม่อยากนึกครับห่มผ้าเหลืองแท้ๆแต่ศีล5บางข้อยังรักษาไม่ได้เลยปัจจุบันก็สวดมนต์นั่งกรรมฐานอุทิษส่วนกุศลให้เขาไปแต่ผมนั่งไม่ค่อยพัฒนาครับนั่งได้แค่ไม่ถึง10นาทีเลยนั่งแล้วดหนื่อย55อาจจะเพราะไม่เคยไปเข้าค่ายหรือวัดปฏิบัติจริงๆจรังๆซักครั้งด้วยครับเพราะไม่มีเวลา+สุขภาพด้วยครับ//จริงๆผมมีแพลนว่าจะไปวัดป่าอัมพวันหลังสอบไฟนอลเสรจตั้งหลายรอบแล้วแต่ผลข้างเคียงหรืออะไรไม่รู้ทำให้ผมเจ็บหน้าอกผมแบบเจ็บมากและใจสั่นด้วย) ขอบพระคุณครับ//ถ้ากระทู้ผมงงๆขออภัยด้วยครับ