สวัสดีค่ะ เรามีเรื่องจะปรึกษา เราไม่รู้จะทำยังไงดีแล้ว บ้านเรามีสมาชิกอยู่ 5 คน มี พ่อแม่ พี่สาว (เราขอแทนว่า เอ) พี่เขย และเรา ตอนนี้ที่บ้านเราทะเลาะกันหนักมาก และพี่เขยค่อนข้างเป็นคนที่ไม่แคร์ใคร ขนาดพ่อแม่เขาเองเขายังไม่แคร์เลย ต้องขอบอกก่อนพี่สาวเราอายุจะ 30 แล้ว ไม่ได้ทำอะไรไม่มีอะไรป็นหลักเป็นแหล่ง ส่วนพี่เขยมีเงินป๋าม๊า ส่งให้เดือนล่ะเกือบแสน ตอนแรกพ่อแม่เราขายของอยู่แล้ว และคราวนี้บอกจะพาย้ายไปอยู่ต่างจังหวัด พี่สาวเราบอกกับพ่อแม่ว่า พ่อกับแม่จะกลัวอะไรเดี๋ยวหนูก็จ่ายค่าใช้จ่ายของพ่อแม่ให้ และยังไงพี่เขยก็ช่วยอยู่แล้ว แม่เราเลยตัดสินใจย้ายแต่แบบก็ลังเล พอไปถึงทุกอย่างเหมือนจะดี ตอนทำร้าน พ่อก็เป็นคนตากแดดตากลม ทำร้านให้ ค่าแรงไม่ไดั พี่สาวพี่เขยเราก็ได้แต่ยืนมองเฉยๆ น้ำยังไม่ซื้อให้กิน และคือพ่อเราทำช้าไง และมีการพี่เขย พูดกับแม่เราโดยที่พ่อไม่รู้ทำนองว่า ถ้าพ่อเอ ไม่อยากทำก็ไม่ต้องทำก็ได้ เห็นว่าเป็นพ่อเอเฉยๆนะ ไม่งั้นผมด่าไปแล้ว แม่เราก็รับๆไป พอร้านเสร็จ และขายไม่ดี ก็มาอารมณ์เสีย และรายจ่ายที่แม่ต้องจ่ายทุกเดือน พี่เราก็ไม่เคยช่วยเลยตลอด 2 เดือนที่ย้ายมาอยู่
จนกระทั่งวันที่ทะเลาะใหญ่ใส่แม่ จนแม่ไม่ไหว เลยเล่าให้พ่อฟัง ว่าพี่เขยพูดมาว่า บ้านผมซื้อแล้ว ไม่ให้ไปอยู่ ไปหาที่อยู่เอง และอย่ามาขอเงินเออีกนะ ทั้งๆที่พ่อกับแม่ ไม่เคยขอเลย นานๆถึงพี่เราจะยื่นให้ ถ้าจะบอกว่ารับผิดชอบค่าใช้จ่ายทั้งหมด มันก็ไม่ใช่ ค่าน้ำไฟพ่อแม่เราก็จ่าย ค่าอาหารพ่อแม่เราก็จ่าย ค่าใช้จ่ายส่วนตัวพ่อแม่ก็จ่าย ค่าส่งเราเรียนมหาลัยจนจบ พ่อแม่ก็จ่าย พี่เรามาช่วยแค่ตอนเราฝึกงาน 5 เดือน หรืออาจเพราะต้องการเอาชื่อเรากู้ซื้อรถ เพราะพี่เราและพี่เขยไม่สามารถซื้อได้ ถ้าพี่เราจะจ่ายส่วนมากเป็นค่าอาหารที่มันอยากกินแพงๆ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจึงทำให้พ่อเราตัดสินใจย้ายกลับ โดยที่มีเงินไม่กี่บาท หารถขนของ โดยไปเริ่มต้นใหม่ที่บ้านป้า จนพ่อแม่เราต้องเอาของไปจำ และมาเช่าบ้านอยู่ พี่เราก็ไม่ได้ให้เงินมาสักบาท มีแต่เงินที่เราขอคืน ที่พี่เราเคยยืม ทำให้ตอนนี้ พ่อ แม่ เรา ต้องมาเริ่มต้นใหม่ ด้วยเงินไม่กี่บาท แม่เราลองขายหมูปิ้งก็ยังไม่ค่อยโอเค ขายแรกๆตอนนี้ก็ขายได้วันล่ะ 200-300 ส่วนพ่อเราตัดผม ก็ยังไม่มีลูกค้าเท่าไหร่
เราพึ่งเรียนจบการโรงแรม ตอนแรก เราตัดสินใจไปทำงานที่กรุงเทพ เราสัมได้ที่หนึ่งแล้ว แต่มันมีปัญหาเรื่องค่าที่พัก ต้องมัดจำ 3 เดือน ซึ่งตอนนี้เราไม่มีเงินพอ และตอนนี้ชีวิตพ่อกับแม่เราก็แย่มาก เราควรจะทำยังไงดี ส่วนตอนนี้เราว่างงาน เราไปสมัครงานโรงแรมที่นี้ ส่วนใหญ่ ตำแหน่งที่เราสมัครเต็ม แต่พี่เขาอยากสัม พอได้สัม พี่เขาก็แนะนำเรา ทำไมไม่ไปทำงานโรงแรมที่เป็น chain ที่มี standard ดีๆ หนูอายุแค่นี้ควรเก็บเกี่ยวประสบการณ์จากที่ดีๆก่อน ตอนนี้เราควรจะทำยังไงดี เราจบเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง ความฝันเราคืออยากเป็นอาจารย์มหาลัย หรือเราควรยอมตรงนี้ และไปรับจ้างทำงานล้างจาน เสิร์ฟเนื้อย่างดี คือเราก็แอบเสียใจในจุดๆนี้ เราอยากใช้ความสามารถเราได้ทำงานที่ชอบ เราแอบพ่อแม่ร้องไห้ทุกครั้ง แต่มันก็ทำอะไรไม่ได้ ใจหนึ่งเราอยากกู้ไป internship ของธนาคารกรุงไทย โดยให้ลูกป้าค้ำให้ เพราะเพื่อนเราไปที่เมกา ได้เงินเดือน 60k - 70k หัก tax แล้ว เพราะเรามั่นใจว่าเรามีส่ง ธนาคาร พ่อแม่ และเก็บ ปกติเราเป็นคนที่ไม่ชอบช้อปปิ้ง ไม่ค่อยซื้อกินข้างนอก และไม่เที่ยว แต่พ่อแม่เราก็เกรงใจป้า แต่ถ้าเรายืมเงินไปมัดจำหอที่กรุงเทพ เราต้องอยู่คนเดียว ค่าหอพักก็แพง ไหนจะค่ารถอีก เงินเดือนโรงแรมก็ได้ไม่เยอะ ส่วนใหญ่ได้จาก SVC มากกว่า ตอนนี้เรามืดแปดด้านแล้ว พ่อแม่เราก็อายุเยอะแล้ว จะให้ไปรับจ้างก็ไม่ไหว ส่วนที่ดิน บ้าน ก็ขายหมดแล้วเงินส่วนใหญ่ก็อยู่กับพี่สาวเรา และตอนนี้ก็ใกล้จะสิ้นเดือนค่าใช้จ่ายต่างๆก็จะตามมาอีก เราควรจะทำยังไง มันรู้สึกหดหู่ รู้สึกเหนื่อย รู้สึกไม่ไหว และรู้สึกสงสารพ่อกับแม่ ต่อจากนี้เราคงต้องวางแผนชีวิตดีๆเพื่อให้เราได้เป็นอาจารย์
เราควรจะทำยังไงดีกับชีวิตตอนนี้
จนกระทั่งวันที่ทะเลาะใหญ่ใส่แม่ จนแม่ไม่ไหว เลยเล่าให้พ่อฟัง ว่าพี่เขยพูดมาว่า บ้านผมซื้อแล้ว ไม่ให้ไปอยู่ ไปหาที่อยู่เอง และอย่ามาขอเงินเออีกนะ ทั้งๆที่พ่อกับแม่ ไม่เคยขอเลย นานๆถึงพี่เราจะยื่นให้ ถ้าจะบอกว่ารับผิดชอบค่าใช้จ่ายทั้งหมด มันก็ไม่ใช่ ค่าน้ำไฟพ่อแม่เราก็จ่าย ค่าอาหารพ่อแม่เราก็จ่าย ค่าใช้จ่ายส่วนตัวพ่อแม่ก็จ่าย ค่าส่งเราเรียนมหาลัยจนจบ พ่อแม่ก็จ่าย พี่เรามาช่วยแค่ตอนเราฝึกงาน 5 เดือน หรืออาจเพราะต้องการเอาชื่อเรากู้ซื้อรถ เพราะพี่เราและพี่เขยไม่สามารถซื้อได้ ถ้าพี่เราจะจ่ายส่วนมากเป็นค่าอาหารที่มันอยากกินแพงๆ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจึงทำให้พ่อเราตัดสินใจย้ายกลับ โดยที่มีเงินไม่กี่บาท หารถขนของ โดยไปเริ่มต้นใหม่ที่บ้านป้า จนพ่อแม่เราต้องเอาของไปจำ และมาเช่าบ้านอยู่ พี่เราก็ไม่ได้ให้เงินมาสักบาท มีแต่เงินที่เราขอคืน ที่พี่เราเคยยืม ทำให้ตอนนี้ พ่อ แม่ เรา ต้องมาเริ่มต้นใหม่ ด้วยเงินไม่กี่บาท แม่เราลองขายหมูปิ้งก็ยังไม่ค่อยโอเค ขายแรกๆตอนนี้ก็ขายได้วันล่ะ 200-300 ส่วนพ่อเราตัดผม ก็ยังไม่มีลูกค้าเท่าไหร่
เราพึ่งเรียนจบการโรงแรม ตอนแรก เราตัดสินใจไปทำงานที่กรุงเทพ เราสัมได้ที่หนึ่งแล้ว แต่มันมีปัญหาเรื่องค่าที่พัก ต้องมัดจำ 3 เดือน ซึ่งตอนนี้เราไม่มีเงินพอ และตอนนี้ชีวิตพ่อกับแม่เราก็แย่มาก เราควรจะทำยังไงดี ส่วนตอนนี้เราว่างงาน เราไปสมัครงานโรงแรมที่นี้ ส่วนใหญ่ ตำแหน่งที่เราสมัครเต็ม แต่พี่เขาอยากสัม พอได้สัม พี่เขาก็แนะนำเรา ทำไมไม่ไปทำงานโรงแรมที่เป็น chain ที่มี standard ดีๆ หนูอายุแค่นี้ควรเก็บเกี่ยวประสบการณ์จากที่ดีๆก่อน ตอนนี้เราควรจะทำยังไงดี เราจบเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง ความฝันเราคืออยากเป็นอาจารย์มหาลัย หรือเราควรยอมตรงนี้ และไปรับจ้างทำงานล้างจาน เสิร์ฟเนื้อย่างดี คือเราก็แอบเสียใจในจุดๆนี้ เราอยากใช้ความสามารถเราได้ทำงานที่ชอบ เราแอบพ่อแม่ร้องไห้ทุกครั้ง แต่มันก็ทำอะไรไม่ได้ ใจหนึ่งเราอยากกู้ไป internship ของธนาคารกรุงไทย โดยให้ลูกป้าค้ำให้ เพราะเพื่อนเราไปที่เมกา ได้เงินเดือน 60k - 70k หัก tax แล้ว เพราะเรามั่นใจว่าเรามีส่ง ธนาคาร พ่อแม่ และเก็บ ปกติเราเป็นคนที่ไม่ชอบช้อปปิ้ง ไม่ค่อยซื้อกินข้างนอก และไม่เที่ยว แต่พ่อแม่เราก็เกรงใจป้า แต่ถ้าเรายืมเงินไปมัดจำหอที่กรุงเทพ เราต้องอยู่คนเดียว ค่าหอพักก็แพง ไหนจะค่ารถอีก เงินเดือนโรงแรมก็ได้ไม่เยอะ ส่วนใหญ่ได้จาก SVC มากกว่า ตอนนี้เรามืดแปดด้านแล้ว พ่อแม่เราก็อายุเยอะแล้ว จะให้ไปรับจ้างก็ไม่ไหว ส่วนที่ดิน บ้าน ก็ขายหมดแล้วเงินส่วนใหญ่ก็อยู่กับพี่สาวเรา และตอนนี้ก็ใกล้จะสิ้นเดือนค่าใช้จ่ายต่างๆก็จะตามมาอีก เราควรจะทำยังไง มันรู้สึกหดหู่ รู้สึกเหนื่อย รู้สึกไม่ไหว และรู้สึกสงสารพ่อกับแม่ ต่อจากนี้เราคงต้องวางแผนชีวิตดีๆเพื่อให้เราได้เป็นอาจารย์