ตามหัวข้อเลยค่ะ รู้สึกว่าตัวเองไม่อยากเรียนต่อแล้ว ไม่ใช่ว่าเรียนไม่ไหวนะคะ แต่กำลังใจที่จะเรียนมันหายไปสักพักได้แล้ว
เริ่มจากตอนนี้คือรู้สึกว่านิสัยตัวเองเปลี่ยนไปมากจากเป็นคนร่าเริ่งเข้ากับทุกคนได้ดี เรียนใช้ได้ไม่ได้แย่ แต่ตอนนี้กับไม่สามารถอยู่กับเพื่อนได้เลยแสดงนิสัยแย่ๆออกมาตลอด งุดงิดใส่เพื่อนบ้างใส่คนในครอบครัวบ้าง และบ้างครั้งก็คิดว่าการที่ทุกคนไม่มีเราคงโอเคกว่านี้ เราดูเหมือนเป็นภาระทุกคนไปหมด คนในครอบครัวให้กำลังใจค่อยซับพอตตลอดเวลานะคะ แต่สำหรับเราคือกำลังใจนั้นไม่มีประโยชน์อะไรเลย ตอนนี้สำหรับเราการอยู่คนเดียวสบายใจกว่า
จะบอกคนในครอบครัวยังไงดีค่ะคือเราไม่ไหวแล้วจริงๆ อยากพักสักระยะควรเริ่มยังไง
ตอนนี้อยู่ปี 2 รู้สึกไม่อยากเรียนต่อแล้ว
เริ่มจากตอนนี้คือรู้สึกว่านิสัยตัวเองเปลี่ยนไปมากจากเป็นคนร่าเริ่งเข้ากับทุกคนได้ดี เรียนใช้ได้ไม่ได้แย่ แต่ตอนนี้กับไม่สามารถอยู่กับเพื่อนได้เลยแสดงนิสัยแย่ๆออกมาตลอด งุดงิดใส่เพื่อนบ้างใส่คนในครอบครัวบ้าง และบ้างครั้งก็คิดว่าการที่ทุกคนไม่มีเราคงโอเคกว่านี้ เราดูเหมือนเป็นภาระทุกคนไปหมด คนในครอบครัวให้กำลังใจค่อยซับพอตตลอดเวลานะคะ แต่สำหรับเราคือกำลังใจนั้นไม่มีประโยชน์อะไรเลย ตอนนี้สำหรับเราการอยู่คนเดียวสบายใจกว่า
จะบอกคนในครอบครัวยังไงดีค่ะคือเราไม่ไหวแล้วจริงๆ อยากพักสักระยะควรเริ่มยังไง