เราเป็นเด็กม.ปลายห้องEP-สายศิลป์ค่ะ(อายุ 16) เรามาทางภาษาอยู่แล้ว ซึ่งมีช่วงนึงค่ะรู้สึกว่าอยากลองไปสอบทุนเรียนต่างประเทศ ก็คือประเทศนิวซีแลนด์ค่ะ เราไปสอบค่ะ ปรากฎว่าเราได้ทุน แต่ไม่ได้เต็มจำนวนนะคะ แต่เราก็ดีใจที่ยังได้ทุน เราเอาไปบอกพ่อ พ่อของเราผลักดันมากค่ะ บอกว่าไปเลยๆ เพราะเรามาสายนี้อยู่แล้ว (ทางบ้านฐานะดี) ปรากฎว่าพอเราเอาไปบอกแม่ แม่ก็บอกว่า ยังไม่ถึงเวลา ไปเรียนก็ต้องกลับมาซำ้ เหมือนต้องส่งเรียนซำ้อีกปี ลูกเพื่อนแม่ที่ไปเค้าก็บ่นๆ ว่าซงซำ้ ทางเรานู้สึกน้อยใจนะคะ ทั้งที่แม่เราเคยบอกว่าจะสนับสนุนด้านภาษาเต็มที่แต่พอเราทำได้แม่ดันไม่สนับสนุนตามที่บอก รู้สึกผิดหวังมากๆค่ะ บอกแม่ตลอดนะคะว่า ไปเรียนมันก็มีข้อดี ได้ภาษา ความเป็นผู้ใหญ่ โปรไฟล์ เวลาไปสมัครงานเค้าก็ยิ่งพิจารณาเป็นพิเศษ แต่แม่ก็คำเดิมตลอดค่ะ เคยแบบหนักมากจนร้องไห้ขอร้องแต่แม่ก็คำเดิม จะบอกเหตุผลยังไงดีคะ (ขอยืนยันนะคะว่าทางบ้านไม่ได้มีปัญหาเรื่องเงินได้ถามคุณพ่อเรียลร้อยแล้วค่ะ)
ป.ล. นิสัยของคุณแม่โดยปกติเป็นคนขี้ตืดมากงกในเรื่องที่ไม่สมควรจะงกเท่าไหร่ เช่น ค่าสอบวัดระดับภาษาที่จำเป็นต้องสอบ แม่ก็จะบอกตลอดว่าจะสอบทำไม แบบนี้อ่ะค่ะ
ช่วยหน่อยนะคะ ตอนนี้คือคิดไม่ออกแล้วพยายามตื้อคุณแม่ร่วมกับคุณพ่อค่ะ
อยากเรียนต่อต่างประเทศ1ปี แต่ติดที่แม่คนเดียวทำไงดีคะ?
ป.ล. นิสัยของคุณแม่โดยปกติเป็นคนขี้ตืดมากงกในเรื่องที่ไม่สมควรจะงกเท่าไหร่ เช่น ค่าสอบวัดระดับภาษาที่จำเป็นต้องสอบ แม่ก็จะบอกตลอดว่าจะสอบทำไม แบบนี้อ่ะค่ะ
ช่วยหน่อยนะคะ ตอนนี้คือคิดไม่ออกแล้วพยายามตื้อคุณแม่ร่วมกับคุณพ่อค่ะ